«Πετύχαμε μια νίκη τόσο μεγάλη που μπορείς να τη δεις από το φεγγάρι και σίγουρα μπορείς να τη δεις από τις Βρυξέλλες»… Με μια πανηγυρική επινίκια ομιλία γεμάτη ευθείες, σχεδόν χαιρέκακες μπηχτές για την Ε.Ε. -με την οποία διατηρεί οξύτατη κόντρα για σειρά καίριων ζητημάτων- ο ακροδεξιός εθνικιστής πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Βίκτορ Ορμπαν, γιόρτασε τη νύχτα της Κυριακής στη Βουδαπέστη τον νέο εκλογικό του θρίαμβο, καυχώμενος πως το δυστοπικό καθεστώς της αυτοαποκαλούμενης «ανελεύθερης δημοκρατίας», που κατάφερε να εγκαθιδρύσει στη χώρα, ήρθε όχι μόνο για να μείνει αλλά και για να επεκταθεί στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
«Ολος ο κόσμος μπορεί να δει πως το μοντέλο μας της χριστιανικής, δημοκρατικής, συντηρητικής, πατριωτικής πολιτικής έχει κερδίσει. Στέλνουμε μήνυμα στην Ευρώπη πως αυτό δεν αποτελεί παρελθόν. Αυτό είναι το μέλλον, το κοινό μας ευρωπαϊκό μέλλον», διακήρυξε περιχαρής, θεωρώντας ότι παίρνει το αίμα του πίσω έναντι όσων δήθεν τον επιβουλεύονται, στους οποίους και αναφέρθηκε με τη συνήθη δόση συνωμοσιολογίας. «Αυτή τη νίκη θα τη θυμόμαστε ίσως και για το υπόλοιπο της ζωής μας, επειδή χρειάστηκε να πολεμήσουμε τη μεγαλύτερη δύναμη [αντιπάλων]. Την Αριστερά στο εσωτερικό, τη διεθνή Αριστερά, τους γραφειοκράτες στις Βρυξέλλες, τα χρήματα της αυτοκρατορίας του Σόρος, τα διεθνή ΜΜΕ, ακόμα και τον Ουκρανό πρόεδρο σε τελική ανάλυση», ξεσπάθωσε ο εθνολαϊκιστής Ορμπαν, υπό τα γέλια μάλιστα των οπαδών του.
Η συμπερίληψη του Βολοντίμιρ Ζελένσκι στη λίστα των αντιπάλων του ήρθε ως δηκτική απάντηση στον πρόεδρο της Ουκρανίας, που επικρίνει δημόσια την κάθετη άρνηση του φιλορώσου Ούγγρου πρωθυπουργού να στείλει όπλα στην εμπόλεμη γειτονική του χώρα και να καταδικάσει τη στρατιωτική εισβολή που διέταξε ο στενός του σύμμαχος, Βλαντίμιρ Πούτιν. Δηλωτικά εξάλλου, ο πρόεδρος της Ρωσίας έσπευσε χθες να συγχαρεί τον Ορμπαν για την τέταρτη συναπτή επανεκλογή του (και την πέμπτη συνολικά πρωθυπουργική θητεία του). Το ίδιο έπραξαν και οι ομοϊδεάτες του -όσο και φίλα προσκείμενοι στον Πούτιν- Ματέο Σαλβίνι και Μαρίν Λεπέν, καθώς το κόμμα του Fidesz συνέτριψε εκλογικά την ετερόκλητη φιλοευρωπαϊκή συμμαχία έξι κομμάτων της αντιπολίτευσης υπό τον ανεξάρτητο συντηρητικό Πίτερ Μάρκι-Ζάι με ποσοστό 53%. Ο αντιπολιτευόμενος συνασπισμός συγκέντρωσε 35%.
Εν αναμονή της τελικής καταμέτρησης των ψήφων από το εξωτερικό, το Fidesz προβλέπεται να κατακτήσει 135 από τις 199 έδρες στη Βουλή έναντι 56 της ενωμένης αντιπολίτευσης, διατηρώντας τη συντριπτική κοινοβουλευτική πλειοψηφία δύο τρίτων που έχει επιτρέψει στον Ορμπαν και στην κυβέρνησή του να αλλάζουν κατά το δοκούν το Σύνταγμα, τον εκλογικό νόμο και τις εκλογικές περιφέρειες, επηρεάζοντας καθοριστικά υπέρ τους και αυτές τις εκλογές, σε συνδυασμό πάντα με τον ασφυκτικό έλεγχο που ασκούν στα περισσότερα ΜΜΕ, τη Δικαιοσύνη και τον κρατικό μηχανισμό. Το μόνο άλλο κόμμα που ξεπέρασε το εκλογικό όριο του 5% για είσοδο στη Βουλή είναι το ακραιφνώς ακροδεξιό Mi Hazánk (Η πατρίδα μας). Ιδρύθηκε το 2018 μετά τη διάσπαση του επίσης ακροδεξιού και δήθεν αναβαπτισμένου Jobbik, το οποίο… σοβάρεψε και εντάχθηκε στη συμμαχία υπό τον Μάρκι-Ζάι.
Παρά τις καταγγελίες της αντιπολίτευσης αλλά και του ΟΑΣΕ πως οι εκλογές δεν ήταν δίκαιες, πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι το μέγεθος της νίκης δεν μπορεί να αποδοθεί μόνο σε εκλογομαγειρέματα και άνισους όρους ανταγωνισμού. «Είναι ασφαλές να πούμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία της ουγγρικής κοινωνίας ήθελε το Fidesz να κερδίσει και να το αφήσει να ξαναπάρει τον έλεγχο της χώρας», επισήμανε στο αντιπολιτευόμενο διαδικτυακό κανάλι Partizán ο Αντρέα Ζάμπο, ερευνητής στο ουγγρικό Κέντρο Κοινωνικών Επιστημών.
Είναι σαφές επίσης ότι η σαρωτική επικράτηση του Ορμπαν τον ισχυροποιεί ακόμα περισσότερο στη μετωπική του σύγκρουση με την Ε.Ε., προμηνύοντας περαιτέρω σκλήρυνση της στάσης του, την ώρα μάλιστα που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξακολουθεί να κρατά παγωμένα τα κονδύλια της Ουγγαρίας από το Ταμείο Ανάκαμψης, επικαλούμενη το άκρως προβληματικό κράτος δικαίου στη χώρα. «Χωρίς να θέλω να ακουστώ υπερβολικά δραματικός, πρόκειται για τραγωδία», δήλωσε ανώνυμα Ευρωπαίος αξιωματούχος στο Reuters. «Μοιάζει με το τέλος οποιωνδήποτε ονείρων θα μπορούσε να είχε κάποιος για δημοκρατία στην Ουγγαρία. Θα έπρεπε να περικόψουμε τις μεταφορές χρημάτων για να μην ενισχύσει [ο Ορμπαν] τη δική του ολιγαρχία με τα χρήματά μας».
