ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Μαργαρίτα Βεργολιά
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ακόμα ένα ανατολίτικο παζάρι ή γνήσιο μπαϊράκι από τον Ταγίπ Ερντογάν στην ενταξιακή πορεία της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ; Κρίνοντας από τα εσχάτως πεπραγμένα του και την επιχειρούμενη στροφή του προς τη Δύση, μάλλον ισχύει το πρώτο.

Σε κάθε περίπτωση, ο Τούρκος πρόεδρος διεκδίκησε για πολλοστή φορά τον ρόλο του «ξενοδόχου» από τον οποίο θα πρέπει οι Δυτικοί σύμμαχοί του να ζητήσουν «λογαριασμό», αυτή τη φορά για την ένατη επέκταση του ΝΑΤΟ από ιδρύσεώς του.

«Η Τουρκία δεν θα καλωσόριζε την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδία στη Συμμαχία» δήλωσε χθες, αφήνοντας να αιωρείται η απειλή του βέτο. Κατηγόρησε ανοιχτά τις δύο σκανδιναβικές χώρες –και κυρίως τη Σουηδία– για «στήριξη τρομοκρατών» (βλ. PKK και Κούρδους). Δεν έχασε την ευκαιρία να επιτεθεί στην Ελλάδα, λέγοντας ότι «χρησιμοποιεί το ΝΑΤΟ εναντίον μας». Και με αυτό ως επιχείρημα είπε ότι η Συμμαχία δεν θα πρέπει να κάνει «το ίδιο λάθος», ενόσω έκλεινε νοητά το «μάτι» στον έτερο σύμμαχό του: τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν.

Απτόητη, πάντως, χθες η Σουηδία, ακολούθησε κατά πόδας τη Φινλανδία, η πολιτική ηγεσία της οποίας προανήγγειλε ήδη από προχθές την πρόθεση κατάθεσης «χωρίς καθυστέρηση» αιτήματος ένταξης στο ΝΑΤΟ. Η επιλογή αυτή θα μπορούσε να λειτουργήσει σταθεροποιητικά και να ωφελήσει τις χώρες γύρω από τη Βαλτική Θάλασσα, δήλωσε η Σουηδή ΥΠΕΞ Αν Λίντε, παρουσιάζοντας σχετική έκθεση του Κοινοβουλίου. «Η ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ θα εκληφθεί αρνητικά από τη Ρωσία και θα οδηγήσει σε μέτρα αντίδρασης», παραδέχθηκε. Ομως «η εκτίμηση», προσέθεσε, «είναι ότι δεν θα είμαστε εκτεθειμένοι σε μια συμβατική στρατιωτική επίθεση».

Εν αναμονή της άτυπης συνόδου των ΥΠΕΞ του ΝΑΤΟ το Σαββατοκύριακο στο Βερολίνο –με προσκεκλημένους τους ομολόγους τους της Φινλανδίας και της Σουηδίας–, καθώς και μιας κοινής δήλωσης πρόθεσης των δύο Σκανδιναβικών χωρών για ένταξη στη ΝΑΤΟϊκή «οικογένεια» στις αρχές της επόμενης εβδομάδας, η Ρωσία ήδη απείλησε με αντίμετρα «τόσο στρατιωτικο-τεχνικού όσο και άλλου χαρακτήρα».

Για πολλοστή φορά, δε, ο πρώην πρόεδρος και νυν αντιπρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ασφάλειας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, προειδοποίησε για την «πιθανότητα άμεσης και ανοιχτής σύγκρουσης μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας», που «ενέχει πάντα τον κίνδυνο να μετατραπεί σε πλήρη πυρηνικό πόλεμο». Κατά τα λοιπά, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, απέρριψε ως «άλλη μια φάρσα των εφημερίδων» τις δημοσιογραφικές πληροφορίες στη Φινλανδία για διακοπή στις προμήθειες ρωσικού φυσικού αερίου στη χώρα από χθες…

Καθώς η διχασμένη Ε.Ε. πετά εν τω μεταξύ το «μπαλάκι» για το εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο στους ΥΠΕΞ των «27» –και ενώ το Bloomberg αναφέρει ότι 20 ευρωπαϊκές εταιρείες φυσικού αερίου άνοιξαν ήδη λογαριασμούς στην Gazprombank για πληρωμές εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου σε ρούβλια–, ο Γερμανός καγκελάριος Ολαφ Σολτς είχε χθες έπειτα από πολύ καιρό επικοινωνία με τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν. «Τρία πράγματα από τη σημερινή μακρά τηλεφωνική συνομιλία», έγραψε στο Twitter. «Πρέπει να υπάρξει το συντομότερο δυνατό κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία. Ο ισχυρισμός ότι εκεί κυβερνούν ναζί είναι λάθος. Και επισήμανα την ευθύνη της Ρωσίας για την παγκόσμια επισιτιστική κατάσταση».

Είχε προηγηθεί μήνυμα του Πούτιν προς τις «ελίτ των δυτικών χωρών» ότι φέρουν την ευθύνη για τις παγκόσμιες συνέπειες των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένης της επισιτιστικής κρίσης σε ορισμένες χώρες. «Για χάρη της διατήρησης της παγκόσμιας κυριαρχίας τους είναι έτοιμες να θυσιάσουν τον υπόλοιπο κόσμο» υποστήριξε, προειδοποιώντας ότι εάν οι κυρώσεις συνεχιστούν, η Ε.Ε. μπορεί επίσης να βρεθεί αντιμέτωπη με συνέπειες που θα ήταν δύσκολο να αναστραφούν.

«Από μια εποικοδομητική οικονομική πλατφόρμα, η Ε.Ε. έχει εξελιχθεί σε έναν επιθετικό και εχθρικό παίκτη, που ήδη επιδεικνύει τις φιλοδοξίες του πολύ πέραν της ευρωπαϊκής ηπείρου», υπερθεμάτισε ο Ρώσος ΥΠΕΞ, Σεργκέι Λαβρόφ. Οι Ευρωπαίοι σπεύδουν «ακριβώς στο μονοπάτι που έχει ήδη χαράξει το ΝΑΤΟ», υπογράμμισε, «επιβεβαιώνοντας έτσι την τάση συγχώνευσης και λειτουργίας τους στην πραγματικότητα ως παράρτημα» της Συμμαχίας.