Μια μέρα στο ιατρείο

Κάθε μέρα στο ιατρείο είναι ξεχωριστή. Αντιμετωπίζουμε πολλά περιστατικά, εξετάζουμε σκύλους και γάτες, με τις ξεχωριστές ανάγκες και τα προβλήματά του το καθένα. Στη συνέχεια θα σας περιγράψω κάποια από τα περιστατικά που αντιμετωπίσαμε σε μια μέρα.

● Η μέρα ξεκινάει με τον Μάνθο, τον γάτο που εδώ και μερικές ημέρες κάνει συχνές επισκέψεις στην αμμολεκάνη του. Η κηδεμόνας του παρατήρησε ότι η ποσότητα των ούρων που βλέπει στην αμμολεκάνη είναι μικρότερη από ό,τι συνήθως. Επίσης, λίγο πριν τον φέρει στο ιατρείο είχε κάνει έναν εμετό. Κατά την ψηλάφηση της κοιλιάς, διαπιστώθηκε ότι η ουροδόχος κύστη του ήταν διατεταμένη, γεμάτη με ούρα. Με βάση την κλινική εικόνα καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο Μάνθος έχει έμφραξη της ουρήθρας. Είναι η δεύτερη φορά που συμβαίνει αυτό μέσα σε λίγους μήνες.

Κατευθείαν κάνουμε νάρκωση και ξεκινάμε την προσπάθεια για να περάσουμε ουροκαθετήρα. Επειτα από περίπου μία ώρα ο ουροκαθετήρας έχει περάσει στην ουρήθρα και ο Μάνθος βρίσκεται μέσα στο κλουβί νοσηλείας. Από τις εξετάσεις αίματος που κάναμε, φαίνεται πως η νεφρική λειτουργία είχε επηρεαστεί λόγω της έμφραξης. Ευτυχώς όμως πρόκειται για οξεία κατάσταση, καθώς μετά την οροθεραπεία η νεφρική λειτουργία επανήλθε. Το μόνο ζήτημα που απασχολεί πλέον τον Μάνθο είναι το κολάρο Ελισάβετ (αντιλήξεως) που φοράει, το οποίο δεν του αρέσει καθόλου.

● Στη συνέχεια της ημέρας έρχεται στο ιατρείο ένας αδέσποτος γατούλης ο οποίος, όπως μου αναφέρει η κυρία που τον φροντίζει στον δρόμο, τις τελευταίες μέρες δεν τρώει με μεγάλη όρεξη και έχει έντονη σιελόρροια. Για καλή μου τύχη, είναι πολύ φιλικός και με αφήνει να του ανοίξω το στόμα. Η εικόνα του στόματος είναι κακή. Εχει έντονη ουλίτιδα, κάποια δόντια κουνιούνται και έχει έντονη εναπόθεση τρυγίας. Κατευθείαν του κάνω ηρέμηση για να ξεκινήσω την οδοντιατρική του φροντίδα. Γίνεται καθαρισμός και στα δόντια που απαιτείται κάνω εξαγωγές. Συνολικά αφαιρέθηκαν 6 δόντια. Την επόμενη μέρα ελπίζω να είναι σε θέση να φάει πάλι κανονικά.

● Η σημερινή μέρα τελειώνει δύσκολα για εμένα. Ενα από τα σκυλάκια που παρακολουθώ από κουτάβι (σήμερα είναι πλέον 14 ετών) ύστερα από έναν τυπικό και καθιερωμένο έλεγχο διαγνώσθηκε με νεοπλασία στο ήπαρ. Χωρίς κάποιο κλινικό σύμπτωμα, χωρίς αλλαγή στη διάθεσή της, οι εξετάσεις έδειξαν ότι κάτι σοβαρό συνέβαινε στο ήπαρ, γεγονός που επιβεβαιώθηκε και στο υπερηχογράφημα. Οσα χρόνια και να περάσουν, όσες φορές και αν έρθεις αντιμέτωπος με τέτοιες καταστάσεις, πάντα είναι δύσκολο, ειδικά όταν πρόκειται για ζώα που γνωρίζεις και παρακολουθείς ολόκληρη τη ζωή τους. Παρ’ όλα αυτά, θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να καθυστερήσουμε κατά το δυνατόν την εξέλιξη της κατάστασης και να έχει μια καλή ποιότητα ζωής.