Η απάντηση του λύκου…

«Λύκος ήταν, ψάχνουμε να τον βρούμε για να τον σκοτώσουμε!», άκουσα να λένε μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες κάτοικοι περιοχών της Πεντέλης και νόμισα πως μιλούν αλληγορικά. Υπέθεσα πως χαρακτηρίζουν «λύκο» έναν από τα ανθρωπόμορφα τέρατα της επικαιρότητας, ίσως τον υπεύθυνο του γηροκομείου-κολαστήριο στα Χανιά, ίσως τον φονιά που φίμωσε και σκότωσε τον 7χρονο στην Κυψέλη με τη συνεργό μητέρα να μην αντιδρά, σύμφωνα με τα κατηγορητήρια. Δεν είχα μάθει για τα σκυλάκια ράτσας που βρέθηκαν κατασπαραγμένα σε Διόνυσο και Αγιο Στέφανο «μάλλον από λύκο», όπως ήταν η αρχική εκτίμηση…

Εψαχναν να τον βρουν για να τον σκοτώσουν, λοιπόν, «επειδή κατεβαίνει σε κατοικημένες περιοχές για βρει τροφή», όπως έλεγαν. Οργίστηκα! Γιατί… φιλήσυχε πολίτη να τον σκοτώσεις; Σαφώς και είναι δικαίωμά σου να προστατεύεις τα κατοικίδιά σου, αλλά, αν σκεφτείς τι, δικαίως, θα σου απαντούσε ο ίδιος ο λύκος, πρέπει να κατεβάσεις ντροπιασμένος το κεφάλι σου: «Κατεβαίνω για να βρω να φάω ακόμη και κοντά στο σπίτι σου, μακριά από την έδρα μου, στη φύση, επειδή εσύ, το ανθρώπινο είδος, έχεις αλώσει δάση, βουνοκορφές όπου πλάστηκα για να κατοικώ και βαυκαλίζεσαι για την κατοχή συνείδησης, σε αντίθεση μ’ εμάς, τα ζώα, που λέτε πως λειτουργούμε μόνο βάσει ενστίκτου»…

Η ύπαρξη λύκου είναι απόδειξη διάσωσης πανίδας στην αλλοτριωμένη Αττική! Βρείτε τον και, αντί να τον σκοτώσετε, βοηθήστε τον να βρει τη λύκαινα, να κάνουν πολλά λυκόπουλα, μήπως και χαράξει η ζωή τροχιά επανόδου. Κι εσύ με το μπικουτί στο μαλλί και το σκυλάκι στο χέρι, μάθε πως σέβεσαι-αγαπάς το τετράποδό σου, όταν δεν το πηγαίνεις/παρατάς οπουδήποτε…