Σημεία των καιρών! Από την καντάτα «Κάρμινα Μπουράνα» του Καρλ Ορφ και το «Καλημέρα ήλιε» του Μάνου Λοΐζου το άλλοτε κραταιό ΠΑΣΟΚ, μεταμφιεσμένο σε αναιμικό ΚΙΝ.ΑΛΛ. και Κύριος οίδε σε τι άλλες μεταμορφώσεις στο προσεχές μέλλον, το ’χει ρίξει στους ποιμενικούς καρσιλαμάδες του Γιάννη Μηλιώκα. Ιδού οι εύγλωττοι διάλογοι Ανδρουλάκη-Παπανδρέου προκειμένου να συμφωνήσουν στις λεπτομέρειες της μεταξύ τους τηλεμαχίας: -«Το Σάββατο μπορείς;» -«Οχι, όχι». -«Την Κυριακή μπορείς;» -«Οχι, όχι». -«Παρασκευή μπορείς;» -«Μπορώ, μπορώ». -«Ναι, αλλά δεν μπορώ εγώ». Τα επιτελεία αμφοτέρων σε ρόλο χορωδίας άδουν ομού το ρεφρέν: «Δεν μπορεί, δεν μπορεί/ κάπου θα συναντηθούμε/ δεν μπορεί, δεν μπορεί/ στη Χαριλάου Τρικούπη ζούμε». Κατέβαλαν φιλότιμες προσπάθειες άπαντες, ωστόσο δεν είχε καλό σήμα το κινητό, έκανε παράσιτα η γραμμή του σταθερού και το πολυπόθητο ραντεβού δεν ορίστηκε.
Οπότε οι δύο μονομάχοι δοκίμασαν να τα βρουν διά ζώσης: -«Τώρα να ’ρθεις μπορείς;» -«Οχι, όχι». -«Αν έρθω εγώ μπορείς;» -«Οχι, όχι». -«Χαράματα μπορείς;» -«Μπορώ, μπορώ». -«Ναι, αλλά δεν μπορώ εγώ». Πλήρης α(συνεν)νοησία. Συμβαίνουν, όμως, κάτι τέτοια ανάμεσα σε πολυάσχολους πολιτικούς. Πολλώ δε μάλλον όταν διακυβεύονται κομματικοί θώκοι που με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν σε δημόσια αξιώματα. Λογαριάζοντας εαυτόν αδιαφιλονίκητο νικητή του πρώτου γύρου, ο ΓΑΠ άφησε μον(ομ)άχους τους υπόλοιπους πέντε μνηστήρες να φθαρούν, τραγουδώντας ταυτοχρόνως παράφωνες καντάδες κάτω απ’ το παραθύρι της πολύφερνης κόρης για να εμφανιστεί ο ίδιος την Κυριακή καβάλα σε χρυσοπλούμιστο άτι και να της κλέψει με το πρώτο βλέμμα την καρδιά, σαν το πριγκιπόπουλο του παραμυθιού.
Κατάγεται, βλέπεις, από τζάκι, πλην όμως οι μεγαλόπνοες πολιτικές του το κατάντησαν τοξική φουφού. Σερνόταν τ’ άλογο εισπνέοντας τόσα τέρμινα τα δύσοσμα αέρια στον στάβλο, είχε προβλήματα επιπροσθέτως στους προσαγωγούς και τους τετρακέφαλους, ο αναβάτης δεν βρισκόταν σε φόρμα, αναπόφευκτα το σχέδιο στέφθηκε με αυτοκρατορική αποτυχία. Ασε που τα σημερινά κορίτσια προτιμούν τους νεαρούς και δη τους επιβαίνοντες σε μοτοσικλέτες και κούρσες πολλών και νευρικών ίππων. Οπότε ο εκ Κρήτης ορμώμενος και εκ Βρυξελλών προερχόμενος υποψήφιος κατέγραψε περιφανή πρωτιά, που δημιουργεί προϋποθέσεις θριάμβου τη δεύτερη Κυριακή. Δεν είναι κορόιδο, λοιπόν, να εμπλακεί σε άγονα ντιμπέιτ. Αφήνει τον αντίπαλό του να καταβαραθρώνεται σε ρόλο που δεν του ταιριάζει και να τραγουδά Μηλιώκα: «Τα μνημόνια και τα μέτρα μού μυρίζουν γιασεμιά/ και η τρόικα στην Ομόνοια μια κολόνια γαλλικιά./ Στο σπίτ’ στο Κακοσάλεσ’ δε ματαξαναγυρνώ/ στάνες και βουβάλες να γίνουν όλα ρημαδιό».
