Το 9ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων/Chania Film Festival, που πραγματοποιείται αυτές τις μέρες και ολοκληρώνεται αύριο Σάββατο 30 Οκτωβρίου, στο Πνευματικό Κέντρο Χανίων, δίνει δυνατά το στίγμα του ανάμεσα στα άλλα φεστιβάλ κινηματογράφου της χώρας.
Τελευταία φαίνεται πως ο θεσμός των φεστιβάλ στις ελληνικές πόλεις υποστηρίζεται περισσότερο, ακολουθώντας το παράδειγμα της Ευρώπης, όπου γίνονται υψηλού επιπέδου εκδηλώσεις κάνοντας τη διοργανώτρια πόλη έναν προορισμό που αξίζει να επισκεφτούν εκείνη την εποχή ειδικοί -του κινηματογράφου στην προκειμένη περίπτωση- και κοινό.
Ηταν πράγματι μια ωραία εικόνα, μετά τον εφιάλτη της πανδημίας, να βλέπεις να προσέρχεται αρκετός κόσμος. Τηρουμένων των υγειονομικών μέτρων βέβαια. Η αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου όπου γίνονταν οι προβολές άδειαζε και γέμιζε συνεχώς. Οι συμμετοχές πολλές και αξιοπρόσεκτες. Ελληνες και ξένοι δημιουργοί ήταν παρόντες. Μπορείτε να παρακολουθήσετε αναλυτικά το πρόγραμμα στην ιστοσελίδα www.chaniafilmfestival.com.
Το βραβείο είναι ένα, αυτό του κοινού, και αναμένεται να ανακοινωθεί αύριο.
Το κοινό έχει την ευκαιρία να δει και την έκθεση του φεστιβάλ που επιμελήθηκε ο Λευτέρης Λαμπράκης και φέτος είναι αφιερωμένη στο ραδιόφωνο τιμώντας παράλληλα και την πρώτη εκφωνήτρια του ραδιοφώνου των Χανίων Καίτη Αλέξη. Ταυτόχρονα όμως θα δείτε και σπάνιες φωτογραφίες του Μίκη Θεοδωράκη και άλλα σημαντικά κινηματογραφικά εκθέματα.
Συνομιλώντας με τον καλλιτεχνικό διευθυντή του φεστιβάλ Ματθαίο Φραντζεσκάκη διαπίστωσα πως αυτή η επιτυχία δεν ήταν απλή υπόθεση. Η ομάδα του με πολλή δουλειά και τη βοήθεια του προέδρου του Δ.Σ. του Πνευματικού Κέντρου, αντιπεριφερειάρχη Νίκου Καλογερή, της Περιφέρειας και του Δήμου Χανίων, έδωσε όλη της την ψυχή για να επιτευχθεί το άρτιο αποτέλεσμα.
Το 9ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων, τιμώντας τη μνήμη του Μίκη Θεοδωράκη, επέλεξε να κάνει πρεμιέρα με μια εμβληματική συνεργασία, που δημιούργησε μία από τις σημαντικότερες ταινίες του ελληνικού σινεμά: το «Ζ» του Κώστα Γαβρά, βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού και σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη. Με καλεσμένο τον Βασίλη Βασιλικό, που ήταν εμφανώς συγκινημένος από όλη την εκδήλωση, και τον Κώστα Γαβρά να τη χαιρετίζει με ένα μαγνητοσκοπημένο μήνυμα. Το «παρών» έδωσε και ο Γ. Τσεμπερόπoυλος, πρόεδρος της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου, αλλά και φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Κρήτης.
Η προβολή έγινε σε συνεργασία με την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου και αποτελεί μέρος της συνέργειας των δύο φορέων, στο πλαίσιο του προγράμματος «Χώρα, σε βλέπω», που θα φιλοξενήσει στην Κρήτη το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων τους επόμενους μήνες.
Συνομιλώντας με τον δήμαρχο Χανίων Παναγιώτη Σημανδηράκη διαπίστωσα τη βούληση και την επιθυμία του να στηρίζει κάθε χρόνο τον θεσμό του Φεστιβάλ Κινηματογράφου σε αγαστή συνεργασία με τον καλλιτεχνικό διευθυντή. Οπως και τη θέλησή του να γίνουν τα Χανιά ένας πολιτιστικός προορισμός για την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μου είχα τη χαρά να δω πολλά παιδιά από σχολεία της Κρήτης να συμμετέχουν στα δημιουργικά εργαστήρια του φεστιβάλ αλλά και ενηλίκους στα masterclasses σεμινάρια, όπως αυτό της ραδιοφωνικής παραγωγού της ΕΡΑ Μαρίνας Λαχανά που ταξίδεψε στην Κρήτη για αυτό τον σκοπό.
Παρακολούθησα και την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα παρουσίαση του τελευταίου βιβλίου του Δημοσθένη Κούρτοβικ «Η ελιά και η φλαμουριά». Ο συγγραφέας είχε έναν πολύ ζωντανό διάλογο με το κοινό.
Μια ξεχωριστή και πολύ συγκινητική στιγμή ήταν η προβολή της ταινίας «Ξετυλίγοντας το κουβάρι, 47 χρόνια μετά!». Ενα ντοκιμαντέρ για την εισβολή στην Κύπρο, που δημιούργησαν το Δημοτικό Σχολείο Παζινού Χανίων και το Δημοτικό Σχολείο Δερύνειας Β’ Κύπρου, στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων CineΜαθήματα και CreDoc του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων.
Ενα υπόδειγμα αδελφοποίησης, ένα υπόδειγμα μαθήματος τοπικής – προφορικής Ιστορίας και δημιουργίας ντοκιμαντέρ. Στην προβολή ήταν οι δημιουργοί και οι φορείς από την Κύπρο καταθέτοντας τις δύσκολες στιγμές της ζωής πλάι στα συρματοπλέγματα που τους χωρίζουν από την ιδιαίτερη πατρίδα τους και τις περιουσίες τους που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν μετά την εισβολή του ’74.
Αφησα για το τέλος τις εξαιρετικές εκδόσεις Πυξίδα του φεστιβάλ. Από τον τίτλο ενός δικού τους βιβλίου δανείστηκα τον τίτλο του άρθρου που διαβάζετε. «Από τα Χανιά στη Χολλυγούνδη», στο Χόλιγουντ δηλαδή, που επιμελήθηκε ο Λευτέρης Λαμπράκης.
Μια έρευνα με σπάνιες φωτογραφίες για την πόλη τους, που αγαπά πάρα πολύ τον κινηματογράφο, από τον καιρό της Κρητικής Πολιτείας και τις ολιγόλεπτες ταινιούλες χωρίς ήχο, που εξελίχθηκε μέσα στον χρόνο. Από τον προβολέα ασετιλίνης με τη χειροκίνητη μηχανή εικόνων, μια μανιβέλα και ένα φωνογράφο με χωνί του 1900, έως σήμερα με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων. Οι εκδόσεις τους έχουν όμως να επιδείξουν και μια σημαντική παραγωγή που αξίζει να ανακαλύψετε με τελευταία τα βιβλία για τον Μίκη Θεοδωράκη.
Τα Χανιά είναι πράγματι μία από τις ωραιότερες πόλεις του τόπου μας. Με μια μεγάλη πολιτιστική κληρονομιά. Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου είναι πάντα μια πολύ καλή ευκαιρία για να την επισκεφθείτε.
