Χωρίς να ικανοποιηθούν όλα τα αιτήματά τους αποχώρησαν από το μουσείο του Πράδο (Μαδρίτη) επιζώντες από την μαζική δηλητηρίαση πριν από τέσσερις δεκαετίες. Οι διαμαρτυρόμενοι κατέλαβαν το μουσείο για μερικές ώρες απειλώντας να αυτοκτονήσουν.
Η αστυνομία έθεσε υπό κράτηση δύο από τους διαδηλωτές και οι υπόλοιποι αποχώρησαν το μεσημέρι, δήλωσε στο Reuters η ένωση «Είμαστε Ακόμη Ζωντανοί».
Η ομάδα των επιζώντων εξήγησε ότι επέλεξε το μουσείο για να πραγματοποιήσει την διαμαρτυρία του επειδή ο πολιτισμός ήταν εκείνος που βοήθησε τα θύματα να αντεπεξέλθουν. Διαμαρτύρονταν για την «ταπείνωση» και την «εγκατάλειψη» από την κυβέρνηση.
Μεταξύ των αιτημάτων των επιζώντων είναι μια συνάντηση με τον πρωθυπουργό και με διαμεσολαβητές μέχρι το τέλος Οκτωβρίου καθώς και η παροχή οικονομικής βοήθειας για την κάλυψη των ιατρικοφαρμακευτικών αναγκών των ανθρώπων που επέζησαν από ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα τροφικής δηλητηρίασης στον κόσμο. Σύμφωνα με την ένωση, από την μαζική δηλητηρίαση πέθαναν πάνω από 5.000 άνθρωποι και άλλοι 20.000 επηρεάστηκαν, κυρίως εμφανίζοντας ανίατες παθήσεις.
Πίσω στο χρόνο
Η ιστορία των ανθρώπων αυτών πάει 40 χρόνια πίσω, όταν πάνω από 1.000 άτομα έχασαν τη ζωή τους από μια παράξενη «επιδημία» η οποία όπως τελικά αποδείχθηκε ήταν τροφική δηλητηρίαση. Εκτός από τους θανάτους, περισσότεροι από 25.000 άνθρωποι υπέστησαν σοβαρές βλάβες στην υγεία τους (προβλήματα στους πνεύμονες, αναπηρίες και άλλα σοβαρά σύνδρομα) εξαιτίας της κατανάλωσης κραμβέλαιου, ενός φθηνού λαδιού για μαγείρεμα, το οποίο όμως είχε προσμιχθεί με την ουσία ανιλίνη, η οποία το καθιστούσε επί της ουσίας κάτι σαν λάδι μηχανής.
Τότε στην Ισπανία επιτρεπόταν η εισαγωγή κραμβελαίου μόνο για βιομηχανική χρήση. Ελάχιστες από τις εταιρείες που το εισήγαν αφαιρούσαν την αλινίνη από το λάδι, οι περισσότερες το πουλούσαν προς κατανάλωση ως είχε.
Τα συμπτώματα της ασθένειας άρχιζαν σαν αυτά μιας ίωσης, με βήχα, ναυτία, δύσπνοια, μυϊκούς πόνους, δερματικά εξανθήματα, με πολλούς από τους ασθενείς να αναπτύσσουν πνευμονικό οίδημα και να πεθαίνουν. Πέρασαν πολλοί μήνες μέχρι να διαπιστωθεί η πραγματική αιτία της παράξενης ασθένειας, που ονομάστηκε αρχικά «ατυπική πευμονία», και των θανάτων που προκαλούσε.
Έκτοτε, και παρά τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης, τη δημοσιογραφική έρευνα που έφερε στο φως την προσπάθεια συγκάλυψης του σκανδάλου, και την τελική αναγνώριση ότι την ευθύνη για το διατροφικό σκάνδαλο είχαν 21 εταιρείες εισαγωγής ελαίων, δεν έχει τιμωρηθεί κανείς, με τα θύματα που επιβίωσαν, με πολλά προβλήματα υγείας τα περισσότερα, να αγωνίζονται ακόμη να δικαιωθούν.
