Μερικές σκέψεις που μας έρχονται στον νου με αφορμή τα επεισόδια στο ΕΠΑΛ της Σταυρούπολης και τις δολοφονικές επιθέσεις κουκουλοφόρων φασιστοειδών και νεοναζί κατά μαθητών και φοιτητών: Πότε, αλήθεια, η επίσημη πολιτεία πήρε μέτρα και κατέβαλε συστηματικά προσπάθειες για να μάθουν τα παιδιά μας σχετικά με τα δεινά που προκάλεσαν στη χώρα οι ναζί του Αδόλφου Χίτλερ και οι φασίστες του Μπενίτο Μουσολίνι;
Πότε ενημερώθηκαν:
– Για τα ολοκαυτώματα, την πυρπόληση και το ξεθεμελίωμα ελληνικών χωριών και πόλεων από τις ναζιστικές ορδές, καθώς και το ολοκαύτωμα των 50.000 Εβραίων συμπολιτών μας;
– Για τις θηριωδίες κατά άμαχων γυναικόπαιδων, για το κάψιμο ακόμη και βρεφών όπως έγινε στον Χορτιάτη, στα Γιαννιτσά, στο Δίστομο, στα Καλάβρυτα και σε δεκάδες οικισμούς της πατρίδας μας;
– Για τους 20.000.000 νεκρούς που προκάλεσε στην Ευρώπη η χιτλερική πανούκλα κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο;
– Για τις τεράστιες καταστροφές στην ανθρωπότητα και στη χώρα μας;
– Για τη λεηλασία του ελληνικού κρατικού θησαυροφυλακίου από τους χιτλερικούς κατακτητές, για τα δεινά που ακόμη τα πληρώνει η ελληνική οικονομία και κατά συνέπεια οι φορολογούμενοι αγρίως Ελληνες πολίτες;
Πώς, αλήθεια, να μάθουν οι μαθητές του Γυμνασίου και του Λυκείου για τα εγκλήματα των φασιστών και των ναζί στην Ελλάδα, όταν στα σχολικά βιβλία της Ιστορίας, τα κεφάλαια για τον φασισμό, τον ναζισμό και τα δεινά που προκάλεσαν στην ανθρωπότητα κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, βρίσκονται πάντα στο τέλος; Με αποτέλεσμα όταν τελειώσει η σχολική χρονιά, να μη φτάνει μέχρι εκεί η ύλη ή το πολύ πολύ να πληροφορούνται ακροθιγώς κάποια πράγματα εντελώς περιληπτικά; Και η ευθύνη για την κατάντια αυτή βαρύνει όλες τις μεταπολεμικές κυβερνήσεις του τόπου και βεβαίως και τη σημερινή. Δεν είναι λοιπόν ανεξήγητο που το αυγό του φιδιού επωάζεται στην εκπαίδευση.
Και σαν να μην έφτανε η αμάθεια των παιδιών μας για την απεχθή δραστηριότητα της νεοφασιστικής Ακροδεξιάς και των νεοναζί της Χρυσής Αυγής, παρατηρείται και το λυπηρό φαινόμενο να δικαιολογούν κάποιοι, για να μη χάσουν… πελατεία, τις επιθέσεις και τις άλλες ακρότητες των φασιστοειδών. Οπως συνέβη χθες το πρωί με τον υφυπουργό Παιδείας Αγγελο Συρίγο, που βάζοντας στο ίδιο τσουβάλι επιτιθέμενους νεοναζί και αμυνόμενους δημοκράτες μαθητές και φοιτητές, ζητούσε «καταδίκη της βίας από όπου κι αν προέρχεται». Βεβαίως και είναι καταδικαστέα η βία, όταν όμως απρόκλητα και στα καλά καθούμενα σου επιτίθενται με ρόπαλα, σιδηρογροθιές, μολότοφ και πέτρες, δεν μπορείς να τους αποκρούεις με… ανθοδέσμη. Χρειάζεται να αμυνθείς. Και όσοι δεν το αντιλαμβάνονται αυτό, μάλλον πάσχουν από κομματική τύφλωση.
Κρίμα για τον κ. Συρίγο, είναι και πανεπιστημιακός δάσκαλος.
* δημοσιογράφος-συγγραφέας
-320x213.jpg)
