ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Χάρης Φ. Βεργούλης*
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Δημοσιεύτηκε σε κάποιες εφημερίδες. Οι ίδιοι που την υπογράφουν αυτοαποκαλούνται «προσωπικότητες». Δεν την απευθύνουν προς την κυβέρνηση, ούτε στα πολιτικά κόμματα, αλλά γενικώς στους «υπευθύνους». Ποιοι είναι αυτοί οι υπεύθυνοι δεν μας λέγουν. Αιχμή του δόρατος της διακήρυξης είναι το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας με βολές κατά της «νομιμοποίησης και μόνιμης εγκατάστασης στη χώρα μας παράνομων αλλοεθνών και αλλόθρησκων μεταναστών». Επίσης βάλλουν κατά των «κοινών ευρωπαϊκών αξιών που είναι αντίθετες στα αισθήματα της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και υπονομεύουν την οικογένεια ως κοινωνικού θεσμού και πλήττουν τα ήθη και τις παραδόσεις του ελληνικού λαού». Εμμέσως διακηρύττουν ότι κινδυνεύει η Ελλάδα και ο ελληνισμός από τα υπερβολικά δικαιώματα

Ωστόσο για τη διάλυση της ελληνικής παιδείας και της προσχολικής αγωγής, την υψηλή ανεργία (ιδιαίτερα των νέων) με θεαματική συρρίκνωση των μισθών, τις συνθήκες ζωής και στέγης που είναι απαγορευτικές στους νέους να συνάψουν γάμο και να τολμήσουν να δημιουργήσουν οικογένεια, για τη μετανάστευση των αξιόλογων και προσοντούχων νέων για σπουδές και εργασία και κυρίως την αξιοκρατία και τη λειτουργία των θεσμών, με προεξάρχουσα τη Δικαιοσύνη που νοσεί, βάλλεται και καρκινοβατεί, δεν εμπεριέχει η διακήρυξή τους ούτε καν υπαινιγμό.

Δεν βλέπουν άραγε, ούτε βιώνουν οι ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί, ήδη συνταξιούχοι που υπογράφουν και των οποίων οι απόψεις τρομάζουν και προβληματίζουν για άλλα θέματα, την κρίση στη Δικαιοσύνη ως πυλώνα της δημοκρατίας μας;

Εκείνο όμως που προκαλεί τρόμο, έντονη ανησυχία και προβληματισμό είναι ότι όλοι οι υπογράφοντες κατείχαν θέσεις υψηλές στον κρατικό μηχανισμό, στο λεγόμενο «σύστημα», και ένας εκπροσώπησε το δικηγορικό σώμα της Θεσσαλονίκης. Και το εύλογο ερώτημα είναι: τι έπραξαν για αυτά που διακηρύττουν, όταν κατείχαν καίριες θέσεις και αξιώματα και ασκούσαν εξουσία; Επίσης για τα σύγχρονα προβλήματα και κυρίως για όσα προέκυψαν και προκύπτουν από την οικονομική κρίση, την κλιματική κρίση και την πανδημία ουδέν λέγουν, αποδεχόμενοι προφανώς τη σημερινή κανονικότητα για τα μείζονα αυτά θέματα.

Για τους τέως λειτουργούς της Δικαιοσύνης που συνυπογράφουν τη διακήρυξη καλό θα ήταν να λάβουν θέση για υπαρκτά θέματα που ταλανίζουν τη Δικαιοσύνη (σκάνδαλα διασπάθισης δημοσίου χρήματος, βραδύτητα στην απονομή της Δικαιοσύνης και κατασυκοφάντηση δικαστικών λειτουργών επειδή ερεύνησαν σοβαρές υποθέσεις σύμφωνα με τον νόμο). Π.χ. το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους γνωμοδότησε ότι το σκάνδαλο Novartis είναι υπαρκτό και ότι υπέστη ζημία το Ελληνικό Δημόσιο, δηλαδή υπήρξε απώλεια χρημάτων των Ελλήνων πολιτών και γεννάται αξίωση έγερσης αγωγής κατά της εταιρείας για διεκδίκηση αποζημιώσεων. Θα ασκηθεί η αγωγή ή θα οδηγηθούμε στη συνήθη παραγραφή; Υπάρχει ομολογία των εκπροσώπων της εταιρείας στις ΗΠΑ, όπου υποχρεώθηκε η εταιρεία σε συμβιβασμό με καταβολή μεγάλων αποζημιώσεων για διάπραξη αδικημάτων στην Ελλάδα.

Γνωρίζουμε από τον καιρό του Ρουσό ότι η ανισότητα έχει μια πολύ παλιά και τρομερή ιστορία που δεν έχει ακόμα τελειώσει. Γι’ αυτή την ανισότητα, που έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις στις μέρες μας, ουδέν λέγουν οι προσωπικότητες, μήπως αποτρέψουν μια ενδεχόμενη εξέγερση των φτωχών.

* δικηγόρος και τέως γραμματέας του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης