Τα ψέματα τελείωσαν, η ώρα της κρίσης έφτασε για τον Παναθηναϊκό, που καλείται απόψε (20.30) στη Λεωφόρο να κάνει ποδαρικό με το δεξί στο φετινό πρωτάθλημα απέναντι στον Απόλλωνα και να καταδείξει ότι η φετινή σεζόν θα είναι αλλιώτικη από τις άλλες. Το «τριφύλλι» έχει ρεαλιστικό στόχο να ξαναγίνει ομάδα και να βάλει επιτέλους τα θεμέλια για να ανακτήσει σταδιακά το ιστορικό εύρος της ανταγωνιστικότητάς του, παρότι η διαδικασία δεν προβλέπεται να είναι στρωμένη με ροδοπέταλα, με δεδομένη τη δικαιολογημένη/συσσωρευμένη οργή του κόσμου και τη μηδενική πίστωση χρόνου.
Παρά ταύτα, η εμπειρία και οι ικανότητες του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, σε συνδυασμό με την καλοκαιρινή μεταγραφική ενίσχυση της ομάδας, αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας ότι το πράσινο τρένο μπορεί τούτη τη φορά να μπει, πράγματι, στις ράγες.
Ειδικότερα εάν αναλογιστεί κανείς ότι οι προπονητές σε κάθε ομαδικό άθλημα παίζουν σημαίνοντα ρόλο στη λεπτή γραμμή της επιτυχίας με την αποτυχία, τότε η παρουσία του 59χρονου Σέρβου στο τιμόνι του Παναθηναϊκού προσδίδει ένα, αχνό έστω, φως στην άκρη του τούνελ.
Συν τοις άλλοις, στο έμψυχο δυναμικό της ομάδας δεν φιγουράρουν πλέον ποδοσφαιριστές τύπου Μπεκ, αλλά ο βασικός εξτρέμ της πρωτοπόρου του πρωταθλήματος Αργεντινής, Σεμπαστιάν Παλάσιος, για την απόκτηση του οποίου δαπανήθηκαν τα περισσότερα χρήματα μετά την πολυμετοχικότητα (1,8 εκατ. ευρώ), και ένας 23χρονος Βραζιλιάνος, ο Ματέους Βιτάλ, με πάνω από 30 συμμετοχές την τελευταία τριετία σε μία από τις κορυφαίες ομάδες της πατρίδας του (Κορίνθιανς).
Ο Ιταλός κίπερ, Μπρινιόλι, ήρθε να πλαισιώσει τον Διούδη, ο Σάρλια να δώσει βάθος στο κέντρο της άμυνας, ο Κώτσιρας για να καλύψει τη δεξιά πλευρά των μετόπισθεν και ο Ρούμπεν να δυναμώσει τον άξονα, με τον Σουηδό Λούντκβιστ να αποτελεί το τρεχαντήρι πίσω από τον επιθετικό και τον εκτελεστή των στατικών φάσεων. Θεωρητικά υπάρχει μια καλή μαγιά, όμως ανέκαθεν στο ποδόσφαιρο τα πάντα κρίνονταν στο χορτάρι. Κοντός ψαλμός αλληλούια.
