ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr , Παρή Σπίνου
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Ευφάνταστη και γοητευτική, μυστηριώδης και αινιγματική, παιχνιδιάρικη μα και τρομακτική, «Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων», η αλληγορική ιστορία μετάβασης ενός μικρού κοριτσιού στον κόσμο των ενηλίκων, το κλασικό βιβλίο του Λιούις Κάρολ, αγαπημένο μικρών και μεγάλων εδώ και 156 χρόνια, αποτελεί ένα παγκόσμιο φαινόμενο, ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης για τους καλλιτέχνες: συγγραφείς, ζωγράφους, φωτογράφους και κομίστες, σκηνογράφους, ενδυματολόγους και σχεδιαστές μόδας, σκηνοθέτες και μουσικούς.

Πρώτη φορά ένα μουσείο, το Victoria & Albert του Λονδίνου, εξετάζει διαχρονικά αυτό το φαινόμενο σε όλες του τις διαστάσεις με τη συναρπαστική, μπλοκμπάστερ έκθεση «Alice: Curiouser and Curiouser», που μέσα από 300 αντικείμενα και πέντε ενότητες (ταινίες, παραστάσεις, μόδα, τέχνη, μουσική και φωτογραφία), στημένη σαν θεατρικό σκηνικό, με εικαστικά περιβάλλοντα και εικονική πραγματικότητα, εξερευνά τον πολιτιστικό αντίκτυπο της «Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων».

Οι επισκέπτες μπαίνουν μέσα στην κουνελότρυπα, περνούν από τεράστιες και μικροσκοπικές πόρτες, κήπους με λουλούδια που μιλούν, τη λίμνη των δακρύων, συναντούν τους παράξενους ήρωες του βιβλίου, τον άσπρο κούνελο και τη γάτα Τσεσάιρ, τον καπελά με την κάμπια, την κόκκινη Βασίλισσα σε έναν ξέφρενο αγώνα κροκέ και βγαίνουν μέσα από τον σπασμένο καθρέφτη, έχοντας ζήσει μια απόκοσμη εμπειρία στην έκθεση που σχεδίασε ο πολυβραβευμένος σκηνογράφος Τόμ Πάιπερ -γνωστός για τις συνεργασίες του με τη Royal Shakespeare Company αλλά και την εντυπωσιακή εικαστική εγκατάσταση με παπαρούνες στον Πύργο του Λονδίνου.

Η «Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων» και της εικονικής πραγματικότητας

Η πρώτη εκθεσιακή ενότητα εστιάζει στη δημιουργία της «Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων» στη συντηρητική βικτωριανή εποχή, στα πρόσωπα, την κοινωνία, τις τοποθεσίες που ενέπνευσαν τον Λιούις Κάρολ και στη συνεργασία του με τον Τζον Τένιελ που εικονογράφησε την πρώτη έκδοση το 1865. Ασφαλώς εστιάζει και στην πραγματική Αλίκη, την Αλις Λίντελ, και την ιστορία της. Η Αλις, ένα ιδιαίτερα έξυπνο και γεμάτο περιέργεια παιδί, ήταν κόρη του Χένρι Λίντελ, πρύτανη του Christ Church College της Οξφόρδης, όπου δίδασκε ο μαθηματικός και κληρικός Τσαρλς Ντότζσον (1832-1898), όπως ήταν το πραγματικό όνομα του Λιούις Κάρολ.

Ο ίδιος ανέπτυξε ιδιαίτερη σχέση με την Αλις και τις δύο αδελφές της και το 1862, κατά τη διάρκεια μιας εκδρομής στον Τάμεση, προκειμένου να τις διασκεδάσει σκαρφίστηκε μια ιστορία που θα αποτελούσε τη βάση του πιο δημοφιλούς λογοτεχνικού του έργου. Δεν είχε σκοπό να εκδώσει το παραμύθι που είχε αρχικά τίτλο «Οι περιπέτειες της Αλίκης κάτω από τη γη», αλλά να το χαρίσει στη μικρή Αλις: «Δώρο Χριστουγέννων προς ένα αγαπητό παιδί, ως ανάμνηση μιας καλοκαιρινής ημέρας», όπως της είχε γράψει το 1864. Πολύ αργότερα, σε μεγάλη ηλικία, η Αλις αποφάσισε να δώσει εκείνο το χειρόγραφο σε δημοπρασία, επειδή βρισκόταν σε άσχημη οικονομική κατάσταση.

Ωστόσο, η απότομη διακοπή της σχέσης του Λιούις Κάρολ με την οικογένεια Λίντελ, πριν από την έκδοση του βιβλίου, το 1865, από τον εκδοτικό οίκο MacMillan, το γεγονός ότι είχε αρκετές «παιδιά-φίλες», νεαρά κορίτσια που βρίσκονταν στην προεφηβική περίοδο, τα οποία φωτογράφιζε συστηματικά, ακόμα και ημίγυμνα, σε συνδυασμό με τέσσερις τόμους των ημερολογίων του που έχουν χαθεί -λέγεται πως τους εξαφάνισαν οι κληρονόμοι του- οδήγησε αρκετούς από τους σύγχρονους βιογράφους του να μιλούν για παιδοφιλία, έστω σε πλατωνικό επίπεδο.

Η «Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων» και της εικονικής πραγματικότητας

Η έκθεση, που θα διαρκέσει μέχρι το τέλος του χρόνου, παρουσιάζει ακόμα την πρώτη μεταφορά του βιβλίου στον κινηματογράφο το 1903 από τους σκηνοθέτες Percy Stow και Cecil Hepworth, αποσπάσματα από τη φαντασμαγορική ταινία του Γουόλτ Ντίσνεϊ του 1951 αλλά και από την υπερπαραγωγή του Τιμ Μπάρτον το 2010. Το αποκρουστικό πορτρέτο «The Ugly Duchess» του Quinten Massys (1513) που ενέπνευσε τις πρώτες εικόνες της Βασίλισσας συνομιλεί με σουρεαλιστικές εικόνες των Σαλβαδόρ Νταλί, Γιαγιόι Κουσάμα, Μαξ Ερνστ, Πίτερ Μπλέικ.

Η «Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων» και της εικονικής πραγματικότητας

Κοστούμια και σχέδια από διεθνείς θεατρικές παραγωγές που ανέβηκαν σε Σουηδία, Δανία, Ρωσία, η τολμηρή παραγωγή του Royal Ballet (2011), η χαρακτηριστική συλλογή του Κριστιάν Ντιόρ από το 1947, αλλά και το ημερολόγιο της Pirelli (2018), τα ψυχεδελικά τραγούδια «White Rabbit» των Jefferson Airplane και «Lucy in the sky with diamonds» των Βeatles… όλα εκτοξεύουν τη φαντασία και με τη βοήθεια της τεχνολογίας φέρνουν την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων του 21ου αιώνα.