Σημειώσεις από το πουθενά

Οι λεγόμενες αντροπαρέες ή γυναικοπαρέες με ενδιαφέρουν μόνο ως παρατηρητή ή «φωτογράφο» συναναστροφών. Οταν εμπλέκομαι μαζί τους με κουράζουν, με φθείρουν, σχεδόν με απωθούν.

1. Πολλοί αγάπησαν τα στερεότυπα, ουδείς τους στερεοτυπικούς (στερεότυπον).
2. Ο (όποιος) ρεμβασμός του αποκαλόκαιρου σκοτείνιασε απότομα με την είσοδο των Ταλιμπάν στην Καμπούλ. Ο κόσμος, εντέλει, μια (δυσοίωνη) παλάμη.
3. Μέσα στις ανεξέλεγκτες στάχτες του καλοκαιριού και την παραφροσύνη των ανεμβολίαστων, ως αντίδοτο, ένα μικρό θραύσμα από τον λυσιμελή και εξαγνιστικό Ανδρέα Εμπειρίκο (κι όχι μόνο λόγω του φετινού Ετους Εμπειρίκου ή της συμπλήρωσης σήμερα εκατό χρόνων από τη γέννησή του): «Και είναι για μένα πάντοτε ο Αμούρ, ο ποταμός, ο Αμούρ ο Ερως. Προς αυτόν θα συγκλίνουν πάντοτε και θα εκτοξεύονται πάλι πάντοτε από αυτόν οι παλμοί και οι παρωθήσεις μας, και σχετικά και άσχετα με τις συνειδητές βουλές μας. Στις όχθες του θα πολεμούν και θα ειρηνεύουν, θα καταστρέφουν και θα δημιουργούν, θα κοπιάζουν και θα αναπαύονται, θα θρηνούν και θα αγάλλονται, θα διψούν και θα δροσίζονται, όσοι από μας λέγουν το ναι, και όσοι από μας λέγουν το όχι. Είπα πάντοτε Ναι. Πάντα και πάντοτε. Πάντα και πάντοτε θα ρέει ο Αμούρ […]». («Γραπτά ή Προσωπική Μυθολογία», 1939].
4. Το φθινόπωρο έρχεται, όταν σημειώνεις επακριβώς τα επαγγελματικά σου ραντεβού. Μέχρι να συμβεί αυτό είσαι δέσμιος της θερινής ραστώνης. Κάποτε όμως τα ξεχασμένα ραντεβού σε πιέζουν, σε αναγκάζουν να τα καταγράψεις. Ετσι έρχεται το φθινόπωρο – εκβιάζοντας το καλοκαίρι.
5. Και φθινόπωρο για τον κόσμο του βιβλίου σημαίνει νέοι τίτλοι. Βιβλία, μιας ανοιχτής αναγνωστικής βεντάλιας, εγχώριας και ξένης γραφής, που σχηματίζουν νοερές βιβλιοθήκες. Βιβλία αρχειοθετημένα ή άναρχα. Βιβλία που προκαλούν προσδοκίες, αντιδικίες, διασταυρώσεις, συμβιβασμούς, εξάψεις, διαψεύσεις.