ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Γιώργος Καπόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Από τη συνάντηση κορυφής Μπάιντεν – Πούτιν στη Γενεύη, στο παραλίγο θερμό επεισόδιο αλλά και στη γενικευμένη ένταση στον Εύξεινο Πόντο.

Αλλά και από την αισιοδοξία για την επιστροφή των ΗΠΑ στη Συμφωνία του 2015 για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, στους βομβαρδισμούς θέσεων φιλοϊρανικών οργανώσεων στα σύνορα Συρίας – Ιράκ.

Θα υπερισχύσει ο ρεαλισμός που κυριάρχησε στη Γενεύη ή θα επικρατήσουν οι αδράνειες της ψυχροπολεμικής έντασης Ουάσινγκτον – Μόσχας, όπως αυτή διαμορφώθηκε μετά τα γεγονότα στην Ουκρανία τον χειμώνα του 2012 – 2013;

Καίρια ερωτήματα και αβεβαιότητες σκιάζουν την προοπτική των διμερών σχέσεων ΗΠΑ – Ιράν, μετά την προεξοφλημένη πλέον ως βεβαία επιστροφή της Ουάσινγκτον στη Συμφωνία του 2015.

Είναι δυνατόν η προσέγγιση να αφορά αποκλειστικά και μόνον τον διεθνή έλεγχο του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης χωρίς να συνοδεύεται από μια άτυπη «συμφωνία κυρίων» για τον ρόλο και την επιρροή του Ιράν στο σιιτικό κατά πλειοψηφία Ιράκ, στο αλαουιτικό (σιιτικό) καθεστώς της Συρίας αλλά και στο ντε φάκτο κράτος της Χεζμπολά στον σιιτικό Νότιο Λίβανο;

Αυτή η αμφισημία παράγει στρατηγική αμηχανία στο καθεστώς Ερντογάν, καθώς η φύλαξη του αεροδρομίου της Καμπούλ είναι μια επικοινωνιακού χαρακτήρα κίνηση που δεν αρκεί από μόνη της για να δώσει νέο ρόλο στην Τουρκία χωρίς περαιτέρω παρενόχληση της αμερικανικής ατζέντας.

Αν επικρατήσει το πνεύμα της Γενεύης και σταθεροποιηθούν και γίνουν πιο προβλέψιμες οι σχέσεις ΗΠΑ – Ρωσίας και αν την επιστροφή της Ουάσινγκτον στη Συμφωνία του 2015 την ακολουθήσει μια συνολική εκκαθάριση εκκρεμοτήτων με την Τεχεράνη, τότε πολύ δύσκολα η Αγκυρα θα μπορέσει να αποσπάσει την ανοχή και πολύ περισσότερο τη συνενοχή του Μπάιντεν στην εμπλοκή και παρουσία της από τον Καύκασο και τη Συρία μέχρι και τη Λιβύη.

Ο Ερντογάν, μετά την εκλογή του Μπάιντεν, προσπάθησε ανεπιτυχώς να προσεγγίσει το Ισραήλ, την Αίγυπτο και τη Σαουδική Αραβία και ταυτόχρονα σύσφιγξε τις σχέσεις του με την Πολωνία, την Ουκρανία και τη Γεωργία, τον πιο σκληρό πυρήνα εναντίωσης στη Μόσχα.

Για να μπορέσουν όμως οι ΗΠΑ να επικεντρωθούν στην ανάσχεση της Κίνας, θα πρέπει να συνεργαστούν με τη Μόσχα και την Τεχεράνη, με στόχο μια περιφερειακή συνολική σταθεροποίηση, στην οποία δεν φαίνεται να υπάρχει ρόλος για την Αγκυρα.