Η προστασία, η αναστήλωση και η αποκατάσταση των τειχών της Ακρόπολης είναι σημαντικό και διαχρονικό έργο. Στην τελευταία συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου εγκρίθηκε ομόφωνα η γεωτεχνική-στατική μελέτη των περιμετρικών τειχών της Ακρόπολης, σε πέντε επιλεγμένες θέσεις που θεωρούνται άμεσης προτεραιότητας.
Η χρηματοδότηση έχει εξασφαλιστεί, καθώς αποτελεί τμήμα του ευρύτερου έργου εργασιών αποκατάστασης και αναστήλωσης των μνημείων της Ακρόπολης, συνολικού προϋπολογισμού 10.000.000 ευρώ, το οποίο έχει ήδη εγκριθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης, όπως δήλωσε η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη. «…Η μόλις εγκριθείσα από το ΚΑΣ μελέτη επιβεβαίωσε την αναγκαιότητα του συνόλου των υδραυλικών μελετών και έργων που από το 2020 εκτελούνται στον Βράχο, καθώς είναι πλέον τεκμηριωμένο ότι η κίνηση του νερού και πολύ περισσότερο τα λιμνάζοντα ύδατα αποτελούν βασική αιτία για τα προβλήματα που εντοπίζονται στα τείχη», ανέφερε.
Ποιος δεν θυμάται εξάλλου τα ρυάκια που σχηματίστηκαν στον Βράχο με την πρώτη δυνατή βροχή του Δεκεμβρίου; Οταν είχε απλωθεί το απέραντο τσιμέντο επηρεάζοντας προφανώς και την απορροφητικότητα του εδάφους. Στο θέμα είχε αναφερθεί –ήδη από τον Νοέμβριο– ο αρχιτέκτονας Τάσος Τανούλας ενώ η υπουργός Πολιτισμού είχε παραδεχτεί από το Βήμα της Βουλής, μετά τη σχετική αναφορά από τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Μάριο Κάτση, ότι οι περισσότερες υδρορροές δεν λειτουργούσαν ενώ δεν είχαν εκτελεστεί τα υδραυλικά έργα καθώς η σχετική μελέτη τότε άρχισε να εκπονείται!
Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της μελέτης, «δεν υπάρχει θέμα ευστάθειας των τειχών στην υφιστάμενη κατάσταση. Επικινδυνότητα εκτεταμένων βλαβών ή κατάρρευσης προκύπτει μόνο σε περίπτωση ισχυρής σεισμικής δόνησης».
Ωστόσο, «…Η κίνηση του νερού αποτελεί ίσως τον σημαντικότερο παράγοντα φθοράς των τειχών. Κινείται ή λιμνάζει στην επιφάνεια. Αποθηκεύεται σε μεγάλες ποσότητες στις επιχώσεις αυξάνοντας τις πλάγιες ωθήσεις. Εξατμίζεται σταδιακά από την τοιχοποιία προκαλώντας διάβρωση και, τέλος, απορρέει στην επιφάνεια του Βράχου δημιουργώντας προβλήματα στη θεμελίωση. Η έντονη, κατά θέσεις, υγρασία έδειξε ότι τα νερά εισχωρούν ανεξέλεγκτα στη μάζα του τείχους και ακολουθούν τυχαία πορεία, αποτέλεσμα της οποίας είναι οι έντονες εξαλλοιώσεις του πετρώματος…».
