Ενα ημίχρονο ουδέποτε ήταν αρκετό στο ποδόσφαιρο. Ως εκ τούτου, ο Παναθηναϊκός δεν έχει το παραμικρό δικαίωμα να τα βάζει με την τύχη του επειδή δέχτηκε το γκολ της ισοφάρισης στο 90+2΄ από τον Λιβάι Γκαρσία, με το οποίο επί της ουσίας απώλεσε και το τελευταίο «κανονάκι» που είχε στη διάθεσή του για τη διεκδίκηση του ευρωπαϊκού διαβατηρίου. Πλέον, η Ευρώπη… κείται μακράν.
Το «τριφύλλι» ήταν άξιο της μοίρας του. Στο β΄ ημίχρονο δεν βγήκε ποτέ από τα αποδυτήρια και το πλήρωσε ακριβά, με την Ενωση να κυριαρχεί σε απόλυτο βαθμό και να αξίζει ακόμα και τη νίκη.
Οι τελικές προς τις δύο εστίες (15 έναντι 2) είναι ενδεικτικές της «πολιορκίας» που δέχτηκε η περιοχή του Διούδη και οι 11 εξ αυτών ήταν στο δεύτερο μισό του ματς.
Ο Μπόλονι ακόμα μια φορά τα έκανε σαλάτα στο κοουτσάρισμα του χθεσινού ντέρμπι, διότι ναι μεν δικαιώθηκε για την επιλογή των προσώπων της ενδεκάδας (Ιωαννίδης και Καρλίτος συνδυάστηκαν στο γκολ του πρώτου, με το οποίο οι «πράσινοι» άνοιξαν το σκορ στο 36΄), αλλά οι αλλαγές που πραγματοποίησε και καθυστερημένες ήταν και δεν πρόσφεραν το παραμικρό.
Η δε νοοτροπία της ομάδας υπήρξε θλιβερή, με τους «πράσινους» να κλείνονται στο καβούκι τους, να διώχνουν όπως όπως και να μην έχουν κανένα πλάνο τις ελάχιστες φορές που είχαν την μπάλα στην κατοχή τους. Λες και περίμεναν ότι μόνο με άμυνα και «ταμπούρι» θα ερχόταν η νίκη. Η μπάλα όμως σε τιμωρεί όταν δεν τη σέβεσαι.
Το μόνο κρίμα αφορά δυο νεαρούς παίκτες του «τριφυλλιού», τον Σωτήρη Αλεξανδρόπουλο και τον Φώτη Ιωαννίδη. Ο πρώτος ήταν παντού στο γήπεδο και κατάπιε αμέτρητα χιλιόμετρα στον τομέα ευθύνης του.
Ο δεύτερος ήταν συγκινητικός ως δεξιός εξτρέμ, τόσο στο κράτημα της μπάλας όσο και στα ανασταλτικά του καθήκοντα, σημειώνοντας μάλιστα και ένα γκολ με κεφαλιά-δυναμίτη που πιστοποίησε την εκτελεστική του δεινότητα.
Το οξύμωρο είναι ότι ο Παναθηναϊκός είχε τον έλεγχο στο α΄ ημίχρονο του ντέρμπι, έχοντας προβλήματα από την ΑΕΚ μόνο σε καταστάσεις τρανζίσιον με τον εντυπωσιακό Λιβάι Γκαρσία και σε στατικές φάσεις με τα χτυπήματα του Μάνταλου.
Στο β΄ ημίχρονο οι «πράσινοι» οπισθοχώρησαν μαζικά όσο και αναίτια, με τον Μπόλονι να αντικαθιστά τον Σανκαρέ στο 69΄, ενόσω ο Σενεγαλέζος φαινόταν από το ξεκίνημα του β΄ ημιχρόνου ότι δεν μπορούσε καν να τρέξει έχοντας ξεμείνει από δυνάμεις.
Η ΑΕΚ αύξανε διαρκώς την πίεση, αλλά ο Παναθηναϊκός ήταν απογοητευτικός όταν είχε την μπάλα, παρότι υπήρχαν πολλοί χώροι προς αξιοποίηση με βάση τα ρίσκα των γηπεδούχων και στο τέλος πήρε αυτό που του άξιζε.
