Αμάν έκανε ο Κολοκοτρώνης τους πρώτους μήνες της Επανάστασης να στρατολογήσει νέους μαχητές ανάμεσα στους εξαθλιωμένους αγροτικούς πληθυσμούς του Μοριά, που καλούνταν να πολεμήσουν τα πάνοπλα ασκέρια του σουλτάνου με αξίνες και δίκρανα. Παντοίοις τρόποις προσπαθούσε να ανυψώσει το ηθικό τους και σ’ όποιο χωριό διανυκτέρευε με τους άντρες του ρωτούσε αν υπάρχουν αβάπτιστα μωρά και προσφερόταν να γίνει ανάδοχος. Αλλο που δεν ήθελαν οι γονείς. Βρισκόταν πάραυτα ο παπάς, ξεσκονιζόταν η κολυμπήθρα και η σεπτή τελετή τελείωνε με συνοπτικές διαδικασίες.
Διονυσιακά γλέντια ακολουθούσαν, τρικούβερτα, και πάνω στους χορούς και το πανηγύρι ο νουνός με φλογερά λόγια γαλουχούσε νέους αγωνιστές. Βάφτιζε μόνο αγόρια και τους έδινε πάντοτε το όνομά του. Οι δυσανάλογα πολλοί σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα Θόδωροι, Δώρηδες, Τεό και Ντόρες που παρεπιδημούν στην Πελοπόννησο είναι κατιόντες των αναδεξιμιών του Γέρου του Μοριά. Το αποτελεσματικότατο τέχνασμα του Κολοκοτρώνη μετήλθαν αργότερα οι απανταχού πολιτικάντηδες προκειμένου να αντλούν αστείρευτες δεξαμενές ψηφοφόρων. Οι κουμπαριές αποτελούν ισχυρούς δεσμούς, ιδίως στην ύπαιθρο, κι οι πολυάριθμοι σύντεκνοι συν γυναιξί και τέκνοις και σύσσωμα τα σόγια αισθάνονται υποχρεωμένοι να σταυρώσουν τους ανάδοχους των παιδιών τους.
Εδώ που τα λέμε, οι οικείοι των βαπτιστικών προσβλέπουν στο πατροπαράδοτο ρουσφέτι, προεξάρχοντος μελλοντικού διορισμού στο Δημόσιο. Συνιστά δεύτερη φύση των πονηρών πολιτευτών παλαιάς κοπής το διαρκές τσαλαβούτημα των δανεικών ιδανικών τους στην κολυμπήθρα. Η αμφιλεγόμενη μορφή του Αδ-όνειδος δεν θα μπορούσε να αποδράσει από τον κανόνα· σκιαγραφεί απεναντίας την επιτομή του. Τα βαφτίσια ισοδυναμούν γι’ αυτόν με ζήτημα ζωτικής σημασίας, υπέρτερο κι απ’ τον αέρα που αναπνέει. Πώς ν’ αντέξει τόσους μήνες καραντίνας τη στέρηση της πολιτικής του ανάσας;
Ιδεολογικό και υπαρξιακό το ερώτημα. Η επιτελική κυβέρνηση των αρίστων, ωστόσο, επινοεί πρόσφορες λύσεις στους πλέον πολυδαίδαλους γρίφους. Δεν θα ’μενε -προς Θεού- ανικανοποίητος ο κορυφαίος υπουργός, εφόσον ο επικεφαλής του Μαξίμου επιδίδεται απρόσκοπτα σε ανέμελες ποδηλατάδες στην Πάρνηθα και σε ομηρικά τσιμπούσια στην Ικαρία. Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας διά χειρός του επιστήθιου φίλου του Νίκου Χαρδαλιά εξασφάλισε το χαρτί της πολυπόθητης εξαίρεσης. Διαμαρτύρεται η αντιπολίτευση επειδή δεν αναφέρεται αριθμός πρωτοκόλλου.
Αθεοι οι συριζαίοι, εκκλησιάζονται μόνο κατά τις προεκλογικές περιόδους και μάλιστα απρεπώς ενδεδυμένοι -χωρίς γραβάτα-, ενώ σπανίως γίνονται νουνοί. Πού να καταλάβουν τον καημό του Αδ-όνειδος, ο οποίος μάχεται στα μαρμαρένια αλώνια με τα στοιχειά του στερητικού του συνδρόμου και διαρκούντος του αμόκ σκίζει σε χίλια κομμάτια τους τύπους και τα πρωτόκολλα και τα τσουλοπατάει κατόπιν με τα παλαιότερα των υποδημάτων του. Τον αδειάζει η Ιερά Σύνοδος, του τα σούρνουν ώς και βουλευτές του κόμματός του, τον κράζει το πανελλήνιο, αλλά αυτός εκεί: ακολουθεί πιστά τα χνάρια του πρωθυπουργού με το χαμόγελο του εξαρτημένου που πήρε τη δόση του.
