ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ Βασιλική Μαρούλη*
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Η παιδεία προστατεύεται από το Σύνταγμα στο άρθρο 16 και με τη μορφή ατομικών δικαιωμάτων, που απορρέουν από τους εκπαιδευτικούς θεσμούς. Σύμφωνα, δε, με το άρθρο 14 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενωσης, κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην εκπαίδευση και στην πρόσβαση στην επαγγελματική κατάρτιση. Από την άλλη, εξαιτίας της πανδημίας, «δικαιολογούνται μέτρα περιορισμού συγκεκριμένων δικαιωμάτων όπως της θέσης σε καραντίνα ή μέτρα που περιορίζουν την ελευθερία της κίνησης, αλλά θα πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στα ανθρώπινα δικαιώματα όπως της μη διάκρισης, της διαφάνειας, της προστασίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας» (www.lowspt.gr)

Είναι εμφανές ότι οι μαθητές-σπουδαστές οι οποίοι ανήκουν στη λεγόμενη «καλλιτεχνική εκπαίδευση» στον τομέα του Χορού, έχουν υποστεί μια βαναύσως άνιση μεταχείριση εκ μέρους της Πολιτείας, η οποία φτάνει έως την πλήρη εξαφάνιση και ακύρωση των επαγγελματικών τους σχεδίων. Τόσο στη Βασική-Γενική Εκπαίδευση (Δημοτικά – Γυμνάσια – Λύκεια) όσο και στην Ανώτατη δόθηκε η λύση των online μαθημάτων, ως λύση ανάγκης. Στον Χορό, μπορούν τα online μαθήματα να αναπληρώσουν ή να πλησιάσουν έστω τη διά ζώσης διδασκαλία;

Η απάντηση είναι κατηγορηματικά «όχι», ειδικά όταν μιλάμε για τεράστια διαστήματα δυο και πλέον μηνών συνεχόμενης καραντίνας. Περιορίζονται τα online μαθήματα σε μαθήματα ενδυνάμωσης, μέσα σε κρεβατοκάμαρες, σε κουζίνες, σε σαλόνια όπου παρευρίσκεται και η υπόλοιπη οικογένεια, χωρίς να υπάρχει ο απαραίτητος χώρος (τουλάχιστον 50 τ.μ.).

Κλασικό μπαλέτο και σύγχρονος χορός σε πλήρη καραντίνα. Νεαρές υποψήφιες χορεύτριες και χορευτές 16-17 ετών, οι οποίοι θυσίασαν ημέρες και χρόνια από τη ζωή τους προκειμένου να φτάσουν σε ένα υψηλό επίπεδο τεχνικής, βλέπουν τα όνειρά τους να γκρεμίζονται. Οσο για τους σπουδαστές των Ανώτερων Επαγγελματικών Σχολών Χορού, αυτοί απλώς είναι σαν να μην υπάρχουν. Η δικαιολογημένη ανησυχία όλων μας θα μπορούσε να λυθεί με αυστηρά μέτρα λειτουργίας των Σχολών Χορού, ίσως ακόμη αυστηρότερα από τα μέτρα του Σεπτεμβρίου, ούτως ώστε οι αυριανοί χορευτές μας να μην υφίστανται την κατάφωρα αντισυνταγματική διάκριση εις βάρος τους.

Καταστρατηγείται το δικαίωμά τους στην εκπαίδευση τους, ακυρώνεται το μέλλον τους, τη στιγμή που οι ποδοσφαιριστές συνεχίζουν τις προπονήσεις τους και αθλητές-μέλη ολυμπιακών ομάδων προπονούνται κανονικά. Οι χορευτές δεν είναι πρωτ-αθλητές; Εδώ έρχεται ο ρόλος των Σωματείων Χορού, τα οποία επιτρέπουν με τη στάση τους ή την ανυπαρξία στάσης τους, την αντιμετώπιση της εκπαίδευσης του Χορού από την Πολιτεία «a la carte», και τον υποβιβασμό της σε εντελώς ερασιτεχνικά επίπεδα, επίπεδα απλής ασχολίας η διασκέδασης.

Ασφαλώς εδώ δεν επιχειρείται να υποβαθμιστεί το υπαρκτό πρόβλημα της πανδημίας, αλλά να αναδειχθεί το επίσης υπαρκτό πρόβλημα της διαχείρισής της από τους αρμόδιους φορείς, της μέριμνας για τους αυριανούς χορευτές, του στοιχειώδους ενδιαφέροντος από όλα τα εμπλεκόμενα όργανα και τους ίδιους τους σχολάρχες.

Η επιστροφή των μαθητών-σπουδαστών Χορού στα μαθήματά τους, με λήψη αυστηρών μέτρων ασφαλείας, πρέπει να απαιτηθεί από όλους μας εδώ και τώρα. Να απαιτηθεί από γονείς, καθηγητές, μαθητές-σπουδαστές Χορού αλλά και σχολάρχες, οι οποίοι πρωτίστως πρέπει να λειτουργήσουν ως δάσκαλοι. Αποτελεί η παρούσα υγειονομική κρίση, ικανό λόγο για να ακυρωθούν κόποι και όνειρα νέων παιδιών, χωρίς τουλάχιστον προσπάθεια εκ μέρους μας δημιουργίας ασφαλών προϋποθέσεων για την εκπαίδευσή τους;

Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι «όχι».

*καθηγήτρια Κλασικού Μπαλέτου, διευθύντρια Ανώτερης Επαγγελματικής Σχολής Χορού και πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών

Η επιστολή δημοσιεύτηκε στο φύλλο της «Εφ.Συν.» τη Δευτέρα 11/01/2021.