Λίγη από τη δόξα του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη αλλά και της Νίκης Κεραμέως φαίνεται πως θέλει να «κλέψει» ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Κώστας Καραμανλής, εξαγγέλλοντας χθες ότι σχεδιάζεται «αστυνομία συγκοινωνιών».
Την πρόθεση αυτή της κυβέρνησης συνέδεσε ο κ. Καραμανλής με το πρόσφατο καταδικαστέο περιστατικό ξυλοδαρμού εργαζομένου στο Μετρό από «αρνητές της μάσκας», αλλά παραδέχτηκε ότι ήταν πρόταση που είχε διατυπώσει και παλιότερα ο Μ. Χρυσοχοΐδης, όταν ήταν υπουργός Μεταφορών το 2014. Ετσι, μετά τους «μυστικούς επιβάτες» που ετοιμάζει ο ΟΑΣΑ για να εξετάζουν, χωρίς να φέρουν διακριτικά επάνω τους, εάν τηρούνται οι όροι ασφάλειας στη μετακίνηση, προέκυψε χθες δεύτερη είδηση για τους θιασώτες των μέτρων αστυνόμευσης της καθημερινότητας.
Στην εξαγγελία αυτή προχώρησε ο υπουργός Υποδομών σε τηλεοπτική του συνέντευξη (ΣΚΑΪ), τονίζοντας ότι τα μέτρα επιτήρησης θα αυξηθούν, καθώς δεν αρκεί η φραστική καταδίκη για τον ξυλοδαρμό του σταθμάρχη, ενώ υπογράμμισε φυσικά ότι «η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη βάζει σε απόλυτη προτεραιότητα τα θέματα νόμου και τάξης».
«Εξετάζουμε να δημιουργήσουμε ένα ειδικό σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας, που θα έχει αρμοδιότητα στο σύνολο του συγκοινωνιακού δικτύου στην Περιφέρεια Αττικής», είπε ο υπουργός Υποδομών, βάζοντας πολύ υψηλά τον στόχο αφού μιλά για εκατοντάδες γραμμές λεωφορείων, τρόλεϊ και τραμ, πέραν εκείνων του Μετρό.
Υπενθυμίζεται ότι βάσει συμφωνίας του 2018 και σε αντάλλαγμα για τη δωρεάν μετακίνηση των ενστόλων με τα ΜΜΜ, απασχολούνται καθημερινά 50 ειδικοί φρουροί σε δύο βάρδιες για τις τρεις γραμμές Μετρό με τους περίπου 70 σταθμούς. Η συζήτηση για δημιουργία ειδικού αστυνομικού σώματος με την κατάλληλη εκπαίδευση είναι πολύ παλιά, ενώ η λειτουργία της αποτελεί κοινή πρακτική για τις μεγαλουπόλεις της Δύσης.
Το παράδοξο είναι ότι στην Αθήνα, αντί να εφαρμοστεί στις περιόδους που ο κόσμος κυκλοφορούσε ελεύθερα και συνωστιζόταν λόγω των αραιών δρομολογίων, δίνοντας τροφή στη μικροεγκληματικότητα (π.χ. πορτοφολάδες), έρχεται τώρα με πρόσχημα την πανδημία και φόντο τις τακτικές περιορισμού των ελευθεριών και αστυνόμευσης σε κάθε έκφανση της καθημερινότητας.
