«Από αύριο θα πηγαίνω πιο πολλές ώρες στην κόρη μου, να τη βοηθώ για να κάνει μάθημα η εγγονή μου», μου είπε μια γειτόνισσα. Η εγγονή της είναι 4 χρόνων και φοιτά στο τμήμα των προνηπίων! Η ίδια εξέφρασε την απορία της: «Πώς θα κάθεται το μωρό τόσες ώρες στον υπολογιστή, μαζί με τη μαμά του;» Ελα ντε, αυτό δεν το σκέφτηκαν στο υπουργείο Παιδείας και το σκέφτηκε η γιαγιά.
Πέρασαν, σαν τρεχούμενο νεράκι, οι μήνες από την άνοιξη και τον προηγούμενο εγκλεισμό μας. Επιβλήθηκε η δεύτερη καραντίνα, έκλεισαν τα σχολεία και έγιναν ελάχιστα όσον αφορά την παροχή εκπαίδευσης από απόσταση. Είναι ωραίο να εξαγγέλλεις την τηλεκπαίδευση, τα οφέλη, την αναγκαιότητά της. Αλλά αυτά είναι θεωρία και απέχει από τη σχολική πραγματικότητα. Στα σχολεία δόθηκαν ελάχιστα τάμπλετ (γύρω στα τρία ανά σχολείο) και τα περισσότερα από δωρεές· παράδειγμα: στη Λέσβο έγινε δωρεά 100 (εκατό) τάμπλετ από την κ. Αριαν Κοντέλλη στη μνήμη του συζύγου της Παύλου. Ο διαγωνισμός του υπουργείου είναι σε εξέλιξη, και μάλλον θα περάσουν μήνες για να παραληφθούν.
Η εμπειρία της πρώτης αναστολής λειτουργίας των σχολείων δεν κεφαλαιοποιήθηκε. Ετσι ώστε να καταγραφούν τα θετικά και αρνητικά, να γίνει η επεξεργασία τους, να κατατεθούν προτάσεις, να γίνει προγραμματισμός και να υπάρχει έτοιμο εναλλακτικό πρόγραμμα λειτουργίας των σχολείων. Με τη λήξη των μαθημάτων τον Ιούνιο, αλλά και με την έναρξη τον Σεπτέμβριο έπρεπε να πραγματοποιηθεί επιμόρφωση των εκπαιδευτικών (σχεδιασμένη από το υπουργείο και το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής) για να εφαρμόσουν σύγχρονη εκπαίδευση εξ αποστάσεως. Ταυτόχρονα έπρεπε να επιμορφωθούν και οι μαθητές στο ίδιο αντικείμενο, για το πώς θα λειτουργήσουν ως δέκτες, για να είναι προετοιμασμένοι όλοι· και εκπαιδευτικοί και μαθητές.
Οι εκπαιδευτικοί, όπως και την άνοιξη, θα προσπαθήσουν πολύ, θα ξεπεράσουν προβλήματα, με συνεργασία και αλληλοϋποστήριξη. Θα επιστρατευτούν, επίσης, συγγενείς και φίλοι για να βοηθήσουν, παρέχοντας τεχνική υποστήριξη. Δηλαδή, εφαρμόζεται μια νέα αλληλοδιδακτική μέθοδος, μόνο που δεν είμαστε στα τέλη του 19ου αιώνα, ούτε στις αρχές του 20ού. Πόση θα είναι η απόδοση; Μάλλον θα είναι πεπερασμένη, όπως την άνοιξη, γιατί δεν υπήρξε ιδιαίτερη ποιοτική και ποσοτική αλλαγή από τότε.
Οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς κι οι μαθητές θα πέσουν πάλι στα βαθιά. Θετικό ότι τώρα γνωρίζουν τα βάθη. Κι αυτά είναι ο χρόνος που θα αναλωθεί σε τεχνικά προβλήματα· να γίνει η σύνδεση, να έχουν όλοι εικόνα και ήχο και να ακολουθούν τις οδηγίες. Μετά έρχεται το ψηφιακό μάθημα κι αυτό είναι το ζητούμενο. Στο βάθος της ψηφιακής αίθουσας η διασυνδεδεμένη γιαγιά μπορεί να τηγανίζει πατάτες για την εγγονή της.
* συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας
-320x213.jpg)
