Με αφορμή την περιπέτεια της δημόσιας υγείας, η κυβέρνηση ματαίωσε τις παρελάσεις για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Και πολύ καλά έκανε! Με την ευκαιρία αυτή, καλό θα ήταν να ξαναδούμε το θέμα των παρελάσεων και εννοώ των μαθητικών και φοιτητικών. Οι στρατιωτικές παρελάσεις γίνονται σε όλον τον πλανήτη, διότι αποτελούν «βιτρίνα του στρατεύματος». Ολοι γνωρίζουμε ότι υπάρχει ένα μεγάλο κενό στην εκπαίδευση γύρω από την Ιστορία και μάλιστα την πρόσφατη. Ακούμε σε διάφορα ρεπορτάζ μαθητές και μαθήτριες που απαντούν άλλα αντί άλλων και μάλιστα γελάμε διότι νομίζουμε ότι είμαστε καλύτεροι. Τεράστια πλάνη!
Διότι τα μόνα που ίσως γνωρίζουμε είναι πρόσωπα και ημερομηνίες. Το μαρτυρολόγιο της χώρας μας. Η εθνική επέτειος έχει νόημα όταν μας συνδέει με τα ιστορικά γεγονότα, εφόσον είμαστε σε θέση να αναγνωρίσουμε το κοινωνικό και πολιτικό τους αποτύπωμα. Σε κάθε άλλη περίπτωση τα σύμβολα και τα συνθήματα έχουν πάλι την τιμητική τους και την επόμενη μέρα δεν μας έχει μείνει το παραμικρό. Οι παρελάσεις γίνονται τόσα χρόνια όχι μόνο σαν κατάλοιπο των μεταξικών χρόνων, αλλά σαν υποκατάστατο της ουσιαστικής γνώσης γύρω από αυτά που έγιναν. Δηλαδή όσο λιγότερο τα γνωρίζουμε, τόσο πιο θεαματικά τα γιορτάζουμε. Φυσικά όλα αυτά δεν έχουν κανένα νόημα. Ας καταργηθούν να ξεμπερδεύουμε. Διότι στο τέλος-τέλος δεν αξίζει αυτή η εικόνα που βλέπουμε δυο φορές τον χρόνο (αυτό πάλι;) στους ανθρώπους που θυσιάστηκαν. Το ότι καμαρώνουν οι γονείς τα παιδιά είναι επιχείρημα αστείο. Εκτός αν πράγματι κάποιοι γονείς καμαρώνουν γι’ αυτό που βλέπουν, οπότε το πράγμα σοβαρεύει επικίνδυνα.
Αν θέλουμε να δούμε με ειλικρίνεια την 28η Οκτωβρίου, ας κάνει κινήσεις ουσιαστικές το υπουργείο Παιδείας και όλοι οι φορείς που εμπλέκονται και ας ενημερώσουν τουλάχιστον τους νέους τι προηγήθηκε του αλβανικού έπους, τι πρωτοφανής ομοψυχία υπήρξε για την αντιμετώπιση των Ιταλών, πόσο ηρωικά αντιστάθηκε ο λαός στην τριπλή κατοχή το ’41 μέχρι το ’44 με πρωτεργάτη την Αριστερά και τέλος ας ξεφοβηθούμε την περίοδο του εμφυλίου πολέμου και ας τη βάλουμε στο τραπέζι. Αλλιώς θα προσπαθούμε χωρίς αποτέλεσμα να καθησυχάσουμε τη συνείδησή μας με ανούσιες παρελάσεις.
