Μοσχάτο, Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 1983. Ο Θάνος Μικρούτσικος παρουσιάζει «ένα καινούργιο τραγούδι σε ποίηση Νίκου Καββαδία», όπως λέει ο ίδιος στην αρχή της ηχογράφησης. Ένα τραγούδι που έγινε το πιο εμβληματικό τραγούδι της πορείας του και ανατρίχιαζε τα πλήθη στις συναυλίες του, κάθε φορά που το ερμήνευε, όπως μόνο εκείνος μπορούσε.
Το ηχητικό ντοκουμέντο με τον μεγάλο συνθέτη να τραγουδάει ζωντανά για πρώτη φορά του «Επτά νάνους στο S/S Cyrenia» έδωσε στη δημοσιότητα η οικογένειά του επιλέγοντας να είναι το πρώτο που ανεβαίνει από το αρχείο του στο κανάλι του στο YouTube.
«Ο Θάνος το σκεφτότανε καιρό. Να κάνουμε ένα κανάλι και να ανοίξουμε την πόρτα στο αρχείο του. Και φυσικά το πρώτο κομμάτι δεν θα μπορούσε να είναι άλλο. Πρώτη φορά παρουσιάζει το τραγούδι που θα τον ακολουθεί για πάντα», έγραψε στο Facebook η σύζυγός του Θάνου, Μαρία Παπαγιάννη.
Ο ίδιος είχε πει (Αγνωστες ιστορίες πίσω από πέντε γνωστά τραγούδια του, «Εφ.Συν.», 11.06.2017) για το συγκεκριμένο τραγούδι ότι ήταν το τραγούδι της ζωής του και μοιράστηκε με τους αναγνώστες μας την ιστορία του λέγοντας τα εξής:
«Χριστούγεννα. Παγωμένα Χριστούγεννα. Εκεί που αρχινάει η μέρα, εκεί γίνεται νύχτα. “Κουνήσου, τσακίσου. Μωρέ γιατί σ’ αυτό το πλοίο όλοι κοιμούνται; Μωρέ γιατί δεν κουνιέστε όλοι σας; Ε, εσύ, Χαράμ. Βίρα τις άγκυρες. Σάλαχ, στο τιμόνι! Μην το ζορίζεις. Το παιδεύεις δεξιά κι αριστερά γι’ αυτό σε παίρνει. Ενα τόνο κάρβουνο χαραμίζουμε στη βάρδια σου με τις παρατιμονιές σου. Σ’ το ’χω πει τόσες φορές. Θέλει γλυκά, γλυκά […] Μα τα σαράντα κύματα, γερνάω και ξεχνώ. Πάμε να φύγουμε μακριά. Μακριά απ’ αυτόν τον χειμώνα που μας τρυπάει τα κόκαλα. Η θάλασσα είναι δικιά μας. Μας ανήκει. Το ορκίζομαι. Μπορεί να γεννήθηκα στη στεριά, αλλά η θάλασσα με έχει μάθει. Αλάτι τρέχει στις φλέβες μου. Σαν τον γλάρο που δεν έχει δικιά του γωνιά στη στεριά. Σ’ αυτό το φαλαινοθηρικό τις νύχτες, κάτω από τα κρεβάτια μας τρέχουν κοπάδια από καρχαρίες, γοργόνες, φάλαινες και αστέρια.
»Επτά όλοι κι όλοι. Κανένας ολόκληρος. Ο Σημ. Ο Ρεκ. Ο Γκόμπυ. Ο Χαράμ. Ο Ραμάν αλλήθωρος και τρελός που μετράει τα αστέρια. Κι αν δει κανένα να πέφτει φοβάται πως θα πέσει στο κεφάλι του. Ε, Ραμάν, κράτα ένα αστέρι και για μένα. Στην άλλη ζωή. Να φωτίζει τον δρόμο μου στα κύματα. Ο Τοτ. Του λείπει το ένα χέρι. Και τέλος, ο Σάλαχ. Κουφός κι από τα δυο αυτιά. Λένε πως έχω τον δαίμονα μέσα μου. Από τότε που ήμουνα παιδί και το ‘σκασα κι ας άκουγα μες στη νύχτα τη φωνή της μάνας μου “Γιε μου, πού πας;” “Μάνα, θα πάω στα καράβια”. Ετσι της είπα».
Θυμίζουμε ότι σε λίγες μέρες η μουσική του Θάνου θα ακουστεί ξανά στο Ηρώδειο σε δύο συναυλίες- αφιέρωμα (15 και 16 Ιουλίου), με τίτλο «Τους προβολείς στήσε: Μουσικές και τραγούδια από το Θέατρο», στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.
Θα ακουστούν τραγούδια που γράφτηκαν για ιστορικές θεατρικές παραστάσεις, όπως: «Συντροφιά με τον Μπρεχτ» σε σκηνοθεσία Ζυλ Ντασσέν, «Φουέντε Οβεχούνα» σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη, «Ο γέρος της Αλεξάνδρειας» σε σκηνοθεσία Ανρί Ρονς, «Βίκτωρ Βικτώρια» σε σκηνοθεσία Γιώργου Ρεμούνδου, «Δον Κιχώτης» σε σκηνοθεσία Γιάννη Καραχισαρίδη, «Ειρήνη» σε σκηνοθεσία Σπύρου Ευαγγελάτου, «Αρχοντοχωριάτης» σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη κ.ά. Επίσης, μουσικές που έντυσαν στίχους του Κ. Π. Καβάφη, του Μάνου Ελευθερίου, του Μπάμπη Τσικληρόπουλου, της Αγαθής Δημητρούκα, του Οδυσσέα Ιωάννου και πολλών άλλων.
