Σπασμένο τηλέφωνο

Η Θεσσαλονίκη –και η βόρεια Ελλάδα γενικότερα– υποφέρει τα τελευταία χρόνια (μεταξύ άλλων) κι από μια παράξενη ασθένεια. Αυτήν της επίσημης ενημέρωσης. Από την εποχή της κυβέρνησης συνεργασίας Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ άρχισαν σιγά σιγά να εξαφανίζονται τα τοπικά γραφεία Τύπου αρκετών επίσημων φορέων και οι δημοσιογράφοι αναγκάζονται πλέον να απευθύνονται από τη Θεσσαλονίκη στα γραφεία Τύπου της Αθήνας για να ενημερωθούν για κάτι που γίνεται στη Θεσσαλονίκη!

Επειδή καμιά 30αριά χρόνια ασχολούμαι κυρίως με το αστυνομικό και το δικαστικό ρεπορτάζ, αναφέρω ως χαρακτηριστικά παραδείγματα την Πυροσβεστική και το Λιμενικό… Θες να διασταυρώσεις μια είδηση ή να πάρεις μια επίσημη πληροφορία; «Αααα… καλέστε στο γραφείο Τύπου μας», σου λένε και σε παραπέμπουν σε κάποιο νούμερο που αρχίζει από κωδικό 210 ή 211 ή 213 συνήθως. Ευτυχώς, στην ΕΛ.ΑΣ. ακόμη υπάρχει γραφείο Τύπου εδώ πάνω, στα βόρεια! Αλλά κι εκεί, παρά τη διάθεση του προσωπικού να εξυπηρετήσει, «συνάδελφοι» των Αθηνών έχουν μάθει τα «νέα», συχνά, πιο γρήγορα από το αντίστοιχο γραφείο της πρωτευούσης…

Το αναφέρω έτσι, διότι δεν θέλω να πιστέψω ότι κάποιες πληροφορίες τις «πουλάνε» ορισμένοι αρμόδιοι σε συγκεκριμένους δημοσιογράφους συγκεκριμένων Μέσων.

Αλλο παράξενο. Στην Αθήνα υπάρχει επίσημη ενημέρωση από εισαγγελέα που έχει οριστεί ακριβώς για να ενημερώνει τους δημοσιογράφους. Εδώ, στον ψυχρό Βορρά, κάποιοι δικαστικοί λειτουργοί παθαίνουν αλλεργία όταν τους λες δημοσιογράφος…

Δυστυχώς, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ αποκατέστησε επί των ημερών του την τάξη των πραγμάτων. Σήμερα, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη συνεχίζει την ίδια τακτική. Προκαλεί έτσι προσκόμματα στους δημοσιογράφους της βόρειας Ελλάδας να επιτελέσουν το έργο τους, αλλά επιπλέον δημιουργεί έναν παράλογο συγκεντρωτισμό, προφανώς ανησυχώντας για την πληροφόρηση που δεν ελέγχει απόλυτα.

Ενημέρωση… σπασμένο τηλέφωνο λοιπόν.