Οικονομικά παραλειπόμενα

ΣΥΡΙΑ – ΛΙΒΑΝΟΣ: «Μεταξύ του Λιβάνου και της Συρίας, η κάθε χώρα δεν κάνει τίποτε άλλο από το να επιδεινώνει τα προβλήματα της άλλης», σχολιάζει η Ελιζαμπέτ Πικάρ σε συνέντευξή της στη «Le Monde». Η ομότιμη καθηγήτρια Ερευνας στο κορυφαίο γαλλικό Εθνικό Επιστημονικό Ερευνητικό Κέντρο (CNRS) υπογραμμίζει ότι «η οικονομία της Συρίας ψυχορραγεί μετά εννέα χρόνια πολέμου και ο γειτονικός Λίβανος βιώνει μια άνευ προηγουμένου οικονομική κρίση από το φθινόπωρο του 2019. Οι δυο χώρες, με σχέσεις δεκαετιών, επηρεάζονται αμοιβαία από την ύφεση που βιώνουν, καθώς, μεταξύ άλλων, ο πόλεμος στη Συρία έχει καταστρέψει δεκάδες μεγάλες επιχειρήσεις στις οποίες μετείχαν Λιβανέζοι επιχειρηματίες».

ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ: Κυβερνήσεις και κεντρικές τράπεζες έχουν διαθέσει το ιλιγγιώδες ποσό των 15 τρισ. δολαρίων στην αντιμετώπιση του SARS-COV-2 και των συνεπειών του. Οπως επισημαίνει το Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (IIF), το παγκόσμιο χρέος φτάνει σήμερα, συμπεριλαμβανομένου του ιδιωτικού χρέος, στο μυθώδες ποσό των 250 τρισ. δολαρίων! Tο IIF προβλέπει ότι φέτος ο παγκόσμιος δείκτης χρέους προς ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 342%!

ΕΜΒΟΛΙΟ… ΑΝΑΚΑΜΨΗΣ: «Η οικονομική ανάκαμψη εξαρτάται από το πότε –και αν– θα βρούμε ένα εμβόλιο», τονίζει στον «Guardian» ο επικεφαλής του Resolution Foundation Τόρστεν Μπελ. Υπογραμμίζει ότι «εάν και όταν εμφανιστεί ένα εμβόλιο, έχει μεγάλη σημασία η σωστή πολιτική. Στην περίπτωση που αυτό συμβεί σύντομα, η οικονομία θα δει λιγότερο θεμελιώδεις αλλαγές και η προτεραιότητα θα είναι η υποστήριξη επιχειρήσεων και θέσεων εργασίας. Αλλά αν αυτό πάρει χρόνια, τότε θα συντελεστούν μεγάλες οικονομικές αλλαγές και θα καταστούν μόνιμες περισσότερο από το ένα τρίτο των απολύσεων που προκαλούνται από την Covid-19, οπότε η δουλειά της πολιτικής θα είναι να διευκολύνει αυτή τη μετάβαση και όχι να την καταπολεμήσει».

ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ: Παραιτήθηκε έπειτα από 23 χρόνια σε επιτελικές θέσεις της Adidas η Κάρεν Πάρκιν. Μέλος του Δ.Σ. του αθλητικού κολοσσού και υπεύθυνη Ανθρώπινων Πόρων, η Πάρκιν κατηγορήθηκε από Αφροαμερικανούς εργαζόμενους για «συστηματικό ρατσισμό», κάτι που μάλλον δεν έκρυψε, αφού χαρακτήριζε «φασαρία» («noise») τις διαδηλώσεις για τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ. «Διαβάζοντας τα επικριτικά e-mails που έλαβα, αποδέχθηκα ότι δεν είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος γι’ αυτή τη θέση», έγραψε η Βρετανίδα μάνατζερ.