«Βασική ασθένεια του ελληνικού τραγουδιού είναι η ανεργία και η κακοπληρωμένη εργασία»

Το «Οσα ονειρευτήκαμε» είναι ένα από τα νέα τραγούδια του που έδωσε στον Δημήτρη Κανέλλο ο Θάνος Μικρούτσικος, λίγο πριν φύγει από τη ζωή. Είναι σε ποίηση Αλκη Αλκαίου. Και είναι το ομότιτλο του δίσκου (Minos-EMI) που κυκλοφόρησε ο νεαρός τραγουδιστής.

«Το καλοκαίρι του 2018, είχα τη χαρά να συνεργαστώ με τον Θάνο Μικρούτσικο στα Φεστιβάλ της ΚΝΕ, σε συναυλίες-αφιερώματα στον μεγάλο Γιάννη Ρίτσο», λέει ο Δημήτρης Κανέλλος στην «Εφ.Συν.».

«Ετσι προέκυψε η καλλιτεχνική μου επαφή μαζί του. Μετά απ’ τις συναυλίες, συζητήσαμε για να ηχογραφήσω κάποια δικά του παλιά τραγούδια και όντως έτσι κι έγινε. Αυτά είναι το “Οσο κρατάει ένας καφές” και το “Μια παλιά φωτογραφία”. Στην πορεία και λίγο πριν ολοκληρωθεί η δισκογραφική μου δουλειά, που επίκεντρο είχε-έχει τους στίχους, την ποίηση του Αλκη Αλκαίου, με προίκισε ο Θάνος με ακόμα δύο νέα ακυκλοφόρητα τραγούδια του. Μια τιμή και μια παρακαταθήκη που θα την κουβαλάω πάντα μαζί μου».

«Οσα ονειρευτήκαμε» λοιπόν, με δέκα τραγούδια, όλα σε ποίηση Αλκη Αλκαίου, εκτός από ένα που είναι του αδελφού του, του Γρηγόρη Λιάρου. Τα πέντε είναι καινούργια σε μουσικές των Θάνου Μικρούτσικου, Θύμιου Παπαδόπουλου και Μανόλη Ανδρουλιδάκη και τα υπόλοιπα πέντε επανεκτελέσεις. Τις ενορχηστρώσεις και την επιμέλεια της παραγωγής υπογράφει ο Θύμιος Παπαδόπουλος.

Τι κάνει αλήθεια ένας νέος τραγουδιστής που βγάζει καινούργιο δίσκο και πέφτει σε φάση πανδημίας; «Ο,τι κάνει και ο υπόλοιπος κόσμος. Στο σπίτι. Προσπάθησα πάντως να περάσω τον χρόνο μου όσο πιο εποικοδομητικά μπορώ, παίζοντας και μελετώντας μουσική, διαβάζοντας βιβλία, πηγαίνοντας για γυμναστική – τρέξιμο, βλέποντας ταινίες κ.ά.».

Οι ασθένειες του ελληνικού τραγουδιού γίνονται χειρότερες ή καταπραΰνονται σε τέτοια φάση εγκλεισμού; «Βασική “ασθένεια”, εδώ και χρόνια, είναι η ανεργία και η κακοπληρωμένη εργασία στον χώρο του τραγουδιού και γενικά στο μεγαλύτερο κομμάτι του καλλιτεχνικού κόσμου. Ηδη, και πριν από την πανδημία, ο χώρος του θεάματος βίωνε μια πολύ άσχημη οικονομική πραγματικότητα. Την περίοδο του εγκλεισμού, η πραγματικότητα αυτή έγινε ακόμα πιο άγρια. Πολλοί συνάδελφοι, μουσικοί, τραγουδιστές, ηθοποιοί, τεχνικοί στον ήχο και το φως κ.ά., λόγω και της χρόνιας ανεργίας που μαστίζει τον χώρο, έχουν υποστεί τεράστιο οικονομικό πλήγμα. Δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε καν το νοίκι τους. Είναι αληθινά κρίμα οι δημιουργοί του σύγχρονου πολιτισμού να βρίσκονται στην άθλια αυτή οικονομική κατάσταση».

Εν κατακλείδι, τι έχει να μας πει σήμερα ο Αλκης Αλκαίος; «Δύο βασικά χαρακτηριστικά νομίζω πως είναι απολύτως εμφανή στην ποίηση του Αλκαίου. Το πρώτο είναι το αστείρευτο ταλέντο του να πλέκει στίχους με εξαιρετική μαεστρία κι απλότητα, προκειμένου να γίνονται κατανοητοί στον απλό κόσμο, παράλληλα όμως με έντεχνο και ποιοτικό, καθαρά δικό του τρόπο. Το άλλο χαρακτηριστικό είναι η πολιτική και ταξική θέση που είχε στα κοινωνικά πράγματα και την εξέφραζε και μέσα από τον στίχο του. Μεταξύ εκμεταλλευτή και εκμεταλλευόμενου, ο Αλκαίος είχε πάρει ξεκάθαρη θέση υπέρ του εκμεταλλευόμενου, γι’ αυτό και παραμένει τόσο επίκαιρος ακόμα και σήμερα, γιατί οι συνθήκες μέσα στις οποίες εμπνεύστηκε ο ποιητής κι έγραψε τόσους και τόσους στίχους είναι ακόμα εδώ. “Ο Βαγγέλης Λιάρος μπορεί να έφυγε, αλλά με τον Αλκη Αλκαίο όλοι μας θα συνομιλούμε καθημερινά” είχε πει ο Θάνος Μικρούτσικος».