Είναι να μην πανικοβληθείς και πας αγριεμένος στο σούπερ-μάρκετ, διότι κινδυνεύεις να πάρεις ό,τι βρεις μπροστά σου. Κατά έναν περίεργο τρόπο, στις περιπτώσεις αυτές σου δημιουργούνται «ανάγκες» που δεν υπάρχουν και που, φυσικά, δεν τις είχες σκεφτεί ποτέ. Το «σημαντικό» για σένα είναι «να ξοδέψεις» όσα έχεις στην τσέπη σου, πιστεύοντας ότι «αφού έτσι κάνουν όλοι, έτσι πρέπει να κάνω κι εγώ».
Παράδειγμα: Προχτές πήγα στον «Γαλαξία» να πάρω ένα κατσαρολάκι (με ένα «χέρι» και καπάκι) διότι έκαψα εκείνο που είχα. Ε, λοιπόν, στα ράφια όπου μέχρι προ ημερών υπήρχε ολόκληρη ποικιλία από το σκεύος αυτό, τώρα δεν υπήρχε ούτε ένα! Τι σχέση έχει το κατσαρολάκι με τον κορονοϊό; Ελα ντε;
