Η ολοκλήρωση της εκκαθάρισης του θύλακα του Ιντλίμπ από τις φιλοτουρκικές δυνάμεις –κυρίως ανακυκλωμένοι τζιχαντιστές– είναι σαφές ότι θα ήταν η αρχή του τέλους της συνολικής παρουσίας της Αγκυρας στη βορειοδυτική Συρία, στη ζώνη Αφρίν – Τζαραμπλούς.
Εκεί τα τελευταία δύο χρόνια η Τουρκία αργά, σταθερά και μεθοδικά μετατρέπει την κατοχή σε de facto γκρίζα ζώνη μεταξύ προτεκτοράτου και προσάρτησης.
Πρώτον, στην περιοχή έχει ολοκληρωθεί μια τοπική εθνοκάθαρση με την εκδίωξη των Κούρδων και την αντικατάστασή τους είτε με Αραβες σουνίτες είτε με Τουρκμένους.
Δεύτερον, τα τοπικά αυτοδιοικητικά συμβούλια επικοινωνούν απευθείας με τις τουρκικές δημόσιες υπηρεσίας, τα όποια δημόσια έργα ανατίθενται σε τουρκικές εταιρείες, η τουρκική γλώσσα διδάσκεται στα σχολεία ενώ οι περισσότερες συναλλαγές γίνονται σε τουρκικές λίρες.
Ολα τα παραπάνω θυμίζουν τις κινήσεις της Τουρκίας στη γειτονική της βορειοδυτικής Συρίας περιοχή της Αλεξανδρέτας: πίεση στη Γαλλία, που διοικούσε τότε τη Συρία, για διευρυμένη αυτονομία της περιοχής, στη συνέχεια εικονική ανεξαρτησία με τερματικό σταθμό την πλήρη προσάρτηση το 1939.
Το τι έχει συμβεί είναι φανερό. Οταν η Αγκυρα συνειδητοποίησε ότι δεν υπάρχει προοπτική ανατροπής του Ασαντ και την υποκατάστασή του από μια σουνιτική κυβέρνηση στη Δαμασκό, κινήθηκε προς τη δημιουργία ενός μίνι προτεκτοράτου στη βορειοδυτική Συρία, ώστε όχι μόνο να αποκόψει την επέκταση της κουρδικής βορειοανατολικής Συρίας προς τη Μεσόγειο αλλά και να κατοχυρώσει έναν ρόλο συνδιαμόρφωσης την επόμενη μέρα.
Είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι το κόστος του τερματισμού της παρουσίας της Αγκυρας στη βορειοδυτική Συρία είναι απαγορευτικό για τον Ερντογάν, καθώς θα ακυρωνόταν τελείως η πολιτική που ακολουθεί στη Συρία τα τελευταία εννιά χρόνια.
Χωρίς το προγεφύρωμα-προτεκτοράτο στη βορειοδυτική Συρία, η ασφάλεια και η σταθερότητα στα νότια σύνορα της Τουρκίας θα είναι συνάρτηση της καλής θέλησης της Δαμασκού, δηλαδή, με άλλα λόγια, των χορηγών του καθεστώτος Ασαντ: της Μόσχας και της Τεχεράνης.
Αν ο Ερντογάν υποχωρήσει πίσω από την κόκκινη γραμμή που έχει χαράξει στο Ιντλίμπ, θα έχει αποδεχτεί την ήττα του στη Συρία.
