Για την Πατρών – Πύργου

Γράφει ο Γιώργος Σταματόπουλος σε δύο τελευταίες «Υποσημειώσεις» του, αναφερόμενος στις ζοφερές-τραυματικές εμπειρίες του στον δρόμο από πρόσφατη επίσκεψη στον Πύργο: «Κόλαση ο δρόμος», «Εφυγε η ψυχή μας» κ.ά.

Πώς να μη θυμηθώ, επαυξάνοντας, ότι αρκετά χρόνια πίσω με τα μικρά τότε παιδιά μου και τη γυναίκα στον δρόμο προς Κυλλήνη για δευτερόλεπτα γλιτώσαμε τη ζωή μας! Το προπορευόμενο αυτοκίνητο σμπαράλια – όλοι νεκροί, στον τόπο, όταν αγροτικό αυτοκίνητο βγήκε κάθετα με μεγάλη ταχύτητα στον δημόσιο δρόμο από τα χωράφια!

Και ακόμη ένα περιστατικό: Παραμονή Δεκαπενταύγουστου βράδυ, χωρίς καράβι γραμμής Ιονίου – Πάτρας (ας όψονται οι εφοπλιστές), ο οδηγός του ΚΤΕΛ Αθήνα – Κυλλήνη και οι χιλιοταλαιπωρημένοι επιβάτες να κρατάμε όμηρο το καράβι της γραμμής μέχρι αργά τα μεσάνυχτα, γιατί είχαμε μποτιλιάρισμα ωρών στους καρόδρομους!

Ολοι γνωρίζουμε πώς έχουν τα πράγματα: ο χορός των εκατομυρίων με τους εργολάβους, τα διόδια, τις υπερκοστολογήσεις (μέχρι επτά φορές πάνω σε σχέση με την Ε.Ε.)· ατέλειωτοι εκβιασμοί, με όλη την κωλοπετούρα των διαγωνισμών· η ζούγκλα στα δημόσια έργα· υπουργοί Υποδομών και Δικαιοσύνης που πέρασαν για δεκαετίες και απλώς κοιτούσαν. Υστερα από αυτά, ευνόητο παραμένει ακόμη μια φορά το στοίχημα για την προτεραιότητα της κοινωνικής πολιτικής, αυτής που αφορά την καθημερινή ποιότητα ζωής, αλλά και την ίδια τη ζωή μας, μαζί με την ανόρθωση ενός αξιόλογου δημόσιου χαρακτήρα των συγκοινωνιών. Επιγραμματικά, αυτά θέλει και περιμένει (ο «λαουτζίκος») από μια κυβέρνηση που θα ξεχωρίσει λίγο από τις προηγούμενες.

*Γιάννης Κορδής, Κιάτο