Την τοποθεσία την είπανε «Τραυματισμένο Γόνατο», κι εκεί, στις 29 Δεκεμβρίου του 1890, έγινε μία από τις μεγαλύτερες σφαγές στην ιστορία του ολοκαυτώματος των Ινδιάνων. Μα και στην ιστορία των «εθνοκαθάρσεων», ακόμη κι όταν τα έθνη συγκροτούνται με βάση την πολιτική ένωση ανθρώπων που ανήκαν στην ίδια, κυρίαρχη φυλή.
Το φθινόπωρο του 1890, έπειτα από δεκαετίες διωγμών που είχαν υποστεί από τους λευκούς αποίκους, οι Ινδιάνοι Σιου είχαν φτάσει στο απώτατό τους σύνορο, ακουμπώντας την απελπισία μαζί με την τελευταία τους ελπίδα στην έρημο της Ντακότα.
Πρόσφυγες σε μια αφιλόξενη γη, μη κατανοώντας την υλική βάση της εξουσίας των λευκών που άλλαζε ραγδαία τον αδύναμο κόσμο τους και τα σύνορά του, είχαν οι περισσότεροι προσχωρήσει στο κίνημα του «Χορού των Φαντασμάτων», γυρεύοντας στη μεταφυσική παρηγοριά και δύναμη.
Για τις αμερικανικές αρχές «ο εσώτερος κύκλος» που αναζητούσε την επιστροφή στην κλεμμένη τους γη μέσα από το μυστήριο και τη συνομιλία με τη Μεγάλη Γαία θεωρήθηκε ως απειλή για έναν γενικότερο ξεσηκωμό των υπόδουλων. Αυτό ήταν το «κλίμα», όταν στις 28 Δεκεμβρίου, 3 ημέρες μετά τα Χριστούγεννα, το 7ο Τάγμα του Ιππικού συνάντησε γύρω στους 350 Σιου στον δρόμο για το Pine Ridge Reservation και τους συνόδεψε στο διάσελο του Wounded Knee Creek, στη Νότια Ντακότα.
Την αυγή η εντολή ήταν σαφής: έπρεπε τα όπλα των Σιου να παραδοθούν. Μέσα στη γενική ταπείνωση της δικής τους Βάρκιζας, ένας σαμάνος, ο Yellow Bird, ξεκίνησε να χορεύει τον Χορό των Φαντασμάτων. Οταν συνεπαρμένος από αυτήν την επίκληση στην αξιοπρέπεια των προγόνων ένας δεύτερος Σιου (που τον είπαν αργότερα κουφό), ο Black Coyote, αρνήθηκε να παραδώσει το όπλο του, η δικαιολογία είχε βρεθεί, η σύρραξη είχε αρχίσει και το τέλος είχε καθοριστεί.
Οταν τελείωσε η σφαγή, 25 άνδρες του ιππικού ήταν νεκροί, οι περισσότεροι από οικεία πυρά, αφού τα όπλα των Σιου ήταν σχεδόν ανύπαρκτα. Αλλά από τους ιθαγενείς είχαν επιβιώσει ελάχιστοι. «Κάθε απόπειρα περιγραφής της μανίας των ένστολων είναι αδύνατη» όπως περιέγραψε ένας λευκός μάρτυρας. Οι στρατιώτες είχαν απλώς χάσει κάθε έλεγχο, προκαλώντας ουσιαστικά μία από τις μεγαλύτερες σφαγές άοπλων στην ιστορία.
Κι ο νέος κόσμος, που μέσα από τον τρανσενταλισμό (το ρεύμα του αμερικανικού ρομαντισμού, που συνδύαζε δοξασίες των Ευρωπαίων, των Ινδιάνων και των εξ Ανατολής -κυρίως Κινέζων- εργατών) ήλπιζε πως θα δημιουργούσε μια γη μακριά από τον αιματοβαμμένο παλιό κόσμο, διαψευδόταν κι αυτός. Προσθέτοντας ακόμη έναν χορό (μας) στα αιώνια φαντάσματα της Ιστορίας.
