Κόκκινη κάρτα στον ρατσισμό

Είναι σχεδόν κοινή αποδοχή ότι το να ξυπνάς νωρίς το Σάββατο είναι βάναυσο. Ορισμένες φορές όμως υπάρχουν λόγοι που σε κάνουν να χαίρεσαι γι’ αυτή την επιλογή. Η εκδήλωση «A Ball Against Discrimination», που διοργανώθηκε στο πλαίσιο της παγκόσμιας καμπάνιας #Football People του δικτύου FARE και πραγματοποιήθηκε στο «Σεράφειο» το Σάββατο 19 Οκτωβρίου από το Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών ήταν μια τέτοια περίπτωση!

Κεντρική θεματική αποτέλεσε η ένταξη και η καλύτερη συμπερίληψη προσφύγων και μεταναστών στην ελληνική κοινωνία μέσω του ποδοσφαίρου. Εμφαση δόθηκε στην ενδυνάμωση των γυναικών προσφύγων, με το παράδειγμα της ομάδας Hestia FC που, όπως μάθαμε από την ανεξάρτητη ερευνήτρια Ραχέλα Γιούρκοβιτς, είναι η μοναδική ομάδα ποδοσφαίρου αποτελούμενη από γυναίκες πρόσφυγες στα Βαλκάνια.

Μπάλα και μαντίλα

Η διευθύντρια του γραφείου του Ελληνικού Φόρουμ Μεταναστών Αντλα Σασάτη μάς είπε: «Εμείς ξεκινήσαμε αυτή την προσπάθεια πριν από τέσσερα χρόνια σε συνεργασία με το FARE. Είδαμε αυτό που έκαναν παγκόσμια και μας άρεσε πολύ, οπότε είπαμε πως είναι μια ευκαιρία να το φέρουμε και στην Ελλάδα και να κάνουμε δραστηριότητες εδώ με τις κοινότητες, γιατί είδαμε από τη χαρτογράφηση που έχουμε κάνει ότι είναι πάρα πολλές αυτές που έχουν ποδοσφαιρικές ομάδες.

»Το κομμάτι που μας αφορά στην ένταξη και αποτελεί πάγια θέση μας είναι τα νομιμοποιητικά έγγραφα και η άδεια διαμονής για οποιονδήποτε άνθρωπο. Φέτος θέλαμε να ανοίξουμε μια κουβέντα και για τις διακρίσεις, αλλά να εμπλέξουμε και το κομμάτι των γυναικών, το πώς μπορούν να εμπλακούν, να γίνουν πιο δυνατές και να σπάσουμε τα στερεότυπα ότι μια γυναίκα με μαντίλα δεν μπορεί να παίξει μπάλα, και για τις ίδιες τις μετανάστριες αλλά και για τα Ελληνόπουλα που θα τη δουν».

Ο κόσμος είχε ήδη αρχίσει να μαζεύεται στον χώρο, με τις γυναίκες και τα παιδιά να υπερισχύουν. Μικρές και μεγάλες ποδοσφαιρίστριες από Ελλάδα, Αφρική και Ασία ξεκίνησαν να ακούν με προσοχή την ιστορία του Cyril Mangan, υπεύθυνου της ποδοσφαιρικής ομάδας της κοινότητας του Καμερούν.

Ο Cyril μάς αφηγήθηκε την ιστορία του, τότε που ξεκίνησε να παίζει σε τοπικές ομάδες της Ξάνθης, τότε που οι άνθρωποι τον δέχτηκαν, αποκαλώντας τον χαϊδευτικά «μαυρούλη μου», και τότε που του απαγόρευσαν την είσοδο στον φούρνο γιατί «εδώ δεν κερνάμε». Στο τέλος της αφήγησής του αναφέρθηκε στο γεγονός ότι το ποδόσφαιρο και οι συμπαίκτες του τον βοήθησαν και του έμαθαν πράγματα για τη ζωή. «Να μάθουμε να είμαστε ενωμένοι, δεν έχουμε χρώμα, πρέπει να ζούμε αγαπημένα».

Το κοινό κατάφερε να κερδίσει με την ιστορία της και η Αφγανή παίκτρια της ομάδας Hestia FC, Shakiba Saaedi. H Shakiba ήρθε στη χώρα μας πριν από δύο χρόνια και εντάχθηκε στην ομάδα ύστερα από προτροπή μιας φίλης. Οπως σημείωσε χαρακτηριστικά, «τα πάντα είναι πιο δύσκολα για τις γυναίκες από τους άντρες και χρειάζεται διπλή προσπάθεια».

Τονίζοντας το ενταξιακό κομμάτι του αθλήματος, μας είπε επίσης πως παίρνει πολλή ενέργεια από την ομάδα της και έχει βοηθηθεί στην εξάσκηση των ελληνικών και των αγγλικών της.

Βρήκε την ελπίδα της

Η επόμενη παίκτρια της ομάδας που μίλησε ήταν η Shadi, από το Ιράν, που ζει στην Ελλάδα εδώ και ενάμιση χρόνο. Η ίδια παραδέχθηκε πως όταν έφτασε εδώ ήταν μόνη της και δυσκολευόταν να συνδεθεί με κόσμο. Λόγω της ομάδας όμως κατάφερε να βρει την ελπίδα και, όπως μας είπε, όνειρό της είναι πλέον να γίνει προπονήτρια.

Μετά τις δύο παίκτριες τον λόγο πήρε η συνιδρύτρια και υπεύθυνη της ομάδας, Κατερίνα Σάλτα, η οποία, όπως μάθαμε, ύστερα από την τριβή της με το προσφυγικό ως εθελόντρια ενθουσιάστηκε με τον αντίκτυπο των αθλημάτων στα παιδιά και τους άντρες, οπότε ένιωσε πως «ήρθε η ώρα και για μια ομάδα γυναικών».

Ενδιαφέρον είχε και το σχόλιό της πως στην αρχή ήταν δύσκολο να βρεθούν γυναίκες για να στελεχώσουν την ομάδα λόγω διστακτικότητας και κουλτούρας. Στην πρώτη προπόνηση μάλιστα εμφανίστηκαν μόνο πέντε παίκτριες, ενώ τώρα είναι στο σύνολό τους τριάντα, από δεκατέσσερις διαφορετικές χώρες!

Μετά την ομιλία τα πιτσιρίκια ξαμολήθηκαν στο γήπεδο και συμμετείχαν σε ποδοσφαιρικά παιχνίδια υπό τα βλέμματα φίλων και συγγενών από τις κερκίδες. Ενα είναι σίγουρο: το τάκλιν στον ρατσισμό πέτυχε.