Από προσωπικό ημερολόγιο: «…Θα βγω, είπα –μόλις ξημερώσει!– κι άμα με πιάσει βροχή στο δρόμο, θα κάνω μεταβολή· ένα από τα πολλά ωραία παράδοξα της γλώσσας μας: η μεταβολή βγαίνει από το μεταβάλλω· όμως, εν προκειμένω, δεν λες: θα μεταβάλω, λες: θα κάνω μεταβολή! Χρονογράφημα δεν έχω στο μυαλό μου.
»Και είναι τώρα κάτι μέρες που δεν γουστάρω να μπλέκω με τα πολιτικά, τα οποία θεωρώ πιο βατά· τα ξεπετάω! Κάνω δηλαδή ό,τι και οι περισσότεροι από τους πολιτικούς· στην ξεπέτα κι αυτοί. Τα καθημερινά είναι τα ζόρικα. Τα πολιτικά, που κάνουν την καθημερινότητα δύσκολη, παραδόξως είναι εύκολα…
»Η βροχή, λέω, δεν είμαι απ’ αυτούς που τους χαλάει τη διάθεση. Αντιθέτως. Ξύπνησα το πρωί μελαγχολικός (του Ιπποκράτη ο όρος: χολή και μέλαινα· σκούρα! Πώς λέμε –λέγανε δηλαδή στη Σπάρτη– μέλας ζωμός; Κάπως έτσι· τρώγανε κάτι πολύ θρεπτικό, φτηνό και σκούρο! Ωραίοι!). Τώρα η χολή όσο πάει ξαστερώνει. Το είπανε και στα χαρτιά οι μετεωρολόγοι: Αύριο σπίτι, και φασολάδα… Δεν μερίμνησα αποβραδίς για φασολάδα. Εχω όμως στο ψυγείο μέρες φασολάκια φρέσκα. Τα μύρισα πρωτύτερα· δεν ξινίσανε· τα λαδερά βαστάνε στο ψυγείο περισσότερο. Θα τα κάνω με αυγά ομελέτα, και για επιδόρπιο σταφύλια.
» Αλλαξα, που λες, το πρόγραμμα λόγω βροχής. Περπάτημα αύριο. Δουλειές στο σπίτι; Οσες θες. Αρκεί να έχεις όρεξη. Αν μάλιστα πιάσεις από το γραφείο, δεν τελειώνεις ούτε το 2020 (σαν 40 μου πάει αυτό: 20+20!). Αποφάσισα λοιπόν (αναγκαστικά) να μείνω σπίτι· ακόμα ένα λεπτό σημείο της γλώσσας: λέμε: αποφασίζω (κάτι), όταν αποφασίζω ελεύθερα· οικεία βουλήσει! Οταν αποφασίζω αναγκαστικά, σωστό είναι να λέμε: το παίρνω απόφαση· δείχνει ότι ναι μεν δεν θέλεις, αλλά τα πράγματα σε υποχρεώνουν … Ετοιμο και το χρονογράφημα!».
