Φόβοι για νέα παγκόσμια κρίση από το ΔΝΤ

Την παντελή αποτυχία των μονομερών πολιτικών οι οποίες υιοθετήθηκαν για την αντιμετώπιση της χρηματοπιστωτικής κρίσης και της βαθιάς ύφεσης που ακολούθησε μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers, τον Σεπτέμβριο του 2008, αντικατοπτρίζουν οι παραδοχές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στις τακτικές εκθέσεις του που δημοσιοποιεί αυτές τις μέρες.

Δέκα και πλέον χρόνια από το σκάσιμο της «φούσκας» στεγαστική πίστη και των τοξικών ομολόγων που επί χρόνια δομήθηκαν σε αυτήν από τράπεζες και «λοιπές δυνάμεις» του χρηματοπιστωτικού τομέα, η παγκόσμια οικονομία απειλείται από μια νέα ωρολογιακή βόμβα για την οποία υπεύθυνοι φαίνεται ότι είναι οι «σωτήρες» της προηγούμενες κρίσης, δηλαδή οι κεντρικές τράπεζες.

Η παρατεταμένη χαλαρή νομισματική πολιτική που ακολούθησαν προκειμένου να σώσουν το χρηματοπιστωτικό σύστημα οδήγησε σε υπερδανεισμό τις επιχειρήσεις και σε χρέη αρκετών τρισ. δολαρίων, τα οποία ενδέχεται να μην μπορούν να εξυπηρετηθούν αν η παγκόσμια οικονομία διολισθήσει ξανά σε ύφεση, προειδοποίησε χθες το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Περίπου το 40% του επιχειρηματικού χρέους σε οχτώ από τις μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη (ΗΠΑ, Κίνα, Ιαπωνία, Γερμανία, Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία) δεν θα μπορεί να εξυπηρετηθεί, αν μια καθίζηση μισή στο μέγεθος αυτής που βίωσε ο κόσμος πριν από μια δεκαετία χτυπήσει ξανά την παγκόσμια οικονομία, προειδοποίησε χαρακτηριστικά στην εξαμηνιαία έκθεσή του για την κατάσταση των διεθνών κεφαλαιαγορών (Global Financial Stability Report) το Ταμείο.

«Το χρέος που οφείλουν επιχειρήσεις και δεν θα μπορούν να καλύψουν με τα κέρδη τους την αποπληρωμή του, το οποίο ονομάζουμε επιχειρηματικό χρέος σε ρίσκο, θα μπορούσε να φτάσει στα 19 τρισ. δολάρια. Αυτό είναι σχεδόν ίσο με το 40% του συνολικού χρέους των επιχειρήσεων που έχουμε μελετήσει» τόνισαν οι συντάκτες της έκθεσης Tobias Adrian και Fabio Natalucci.

Η έκθεση του ΔΝΤ υπογραμμίζει ακόμη ότι «η πολιτική φτηνού χρήματος που υιοθετήθηκε από τις κεντρικές τράπεζες βόηθησε μεν βραχυπρόθεσμα στην τόνωση των κεφαλαιαγορών και της οικονομίας, από την άλλη όμως πλευρά οδήγησε και σε σημαντική πτώση των αποδόσεων η οποία σε συνδυασμό με το περιβάλλον των χαμηλών επιτοκίων ενθάρρυνε τους επενδυτές στην ανάληψη υψηλότερων ρίσκων».

Η παρατεταμένη εξασθένηση και οι αυξανόμενοι κίνδυνοι στην παγκόσμια οικονομία συνετέλεσαν στη διατήρηση αυτής της χαλαρής νομισματικής πολιτικής και επιτοκίων για καιρό μεγεθύνοντας την πτώση των αποδόσεων, την ανάληψη ακόμα μεγαλύτερων ρίσκων και τον δανεισμό.

Παρενέργειες

Αποτέλεσμα, ομόλογα συνολικού ύψους 15 τρισ. δολαρίων να έχουν σήμερα αρνητική απόδοση. Αν δεν ληφθούν υπόψη οι παρενέργειες αυτές από κυβερνήσεις και λοιπούς φορείς διαμόρφωσης της οικονομικής πολιτικής, όπως συνέβη στις αρχές του 2000, τότε υπάρχει ενδεχόμενο η Ιστορία να επαναληφθεί.

«Τα ρίσκα έχουν διογκωθεί στο 80% των οικονομιών του κόσμου -βάσει του ΑΕΠ- με συστημικά σημαντικούς χρηματοπιστωτικούς τομείς, επίπεδο το οποίο καταγράφηκε στην προηγούμενη χρηματοπιστωτική κρίση» σημειώνει η έκθεση του ΔΝΤ, προσθέτοντας μάλιστα ότι σε αυτήν την επικίνδυνη τροχιά που ακολουθεί το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα οι κίνδυνοι είναι ιδιαίτερα υψηλοί πλέον και για οντότητες πέρα από τις τράπεζες, όπως τα συνταξιοδοτικά ταμεία αλλά και οι ασφαλιστικές εταιρείες.