ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ efsyn.gr · Ήρα Φελουκατζή
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Το Κέντρο Πομπιντού παρουσιάζει τη μεγαλύτερη αναδρομική έκθεση που έχει ποτέ αφιερωθεί στη Γαλλία στο έργο της Ντόρα Μάαρ (1907-1997). Η έκθεση αποκαλύπτει όλες τις πτυχές της ζωής της σουρεαλίστριας φωτογράφου και ζωγράφου.

Η Ντόρα Μάαρ βρίσκει με αυτή την έκθεση μια αδιαμφισβήτητη αναγνώριση. Το παρισινό μουσείο θέλησε να δείξει όλες τις πτυχές της πλούσιας δημιουργίας της Μάαρ, για να αποκατασταθεί η καλλιτεχνική της υπόσταση και προσφορά, προβάλλοντας το έργο της πάνω από την εικόνα του μοντέλου και τη σχέση της με τον Πάμπλο Πικάσο που την περιορίζει.

Κέντρο Πομπιντού

Στο Παρίσι γεννήθηκε το 1907 η Ανριέτ Θεοδώρα Μάρκοβιτς που κράτησε το παιδικό της ψευδώνυμο Ντόρα Μάαρ. Μεγάλωσε στο Μπουένος Αϊρες, όπου ζούσαν ο πατέρας της, αρχιτέκτονας από την Κροατία, και η Γαλλίδα μητέρα της. 

Η νεαρή Ντόρα αποφάσισε να εγκατασταθεί στο Παρίσι για να εκπαιδευτεί στη ζωγραφική και να παρακολουθήσει μαθήματα στην Τεχνική Σχολή Φωτογραφίας και Κινηματογράφου της Πόλης του Παρισιού. Μετά τις σπουδές της ξεκίνησε την επαγγελματική της καριέρα ως ζωγράφος και φωτογράφος. Αλλά το έργο της παραμένει ελάχιστα γνωστό, γιατί βρισκόταν πολύ συχνά στη σκιά του Πικάσο.

Η Ντόρα Μάαρ ανήκε σε μια γενιά χειραφετημένων γυναικών, που ασκούσαν το επάγγελμα της φωτογράφου για μοντέρνα περιοδικά. Πέτυχε την αναγνώριση ως «σουρεαλίστρια φωτογράφος». Δημιούργησε ένα πληθωρικό και πολύμορφο έργο.

Το Κέντρο Πομπιντού θέλησε να παρουσιάσει την καλλιτεχνική διαδρομή μιας ελεύθερης, ανεξάρτητης γυναίκας που ξεκίνησε το επάγγελμά της με δικό της στούντιο και δημιούργησε εντυπωσιακές φωτογραφίες που δημοσιεύονται σε περιοδικά. Πρόβαλε τις προοδευτικές ιδέες, συμμετείχε στο κίνημα των σουρεαλιστών της Αριστεράς, έδωσε μαρτυρία για τις ιδεολογικές της δεσμεύσεις με τις «φωτογραφίες του δρόμου». Δημιούργησε πολλές αυτοπροσωπογραφίες αλλά τα σουρεαλιστικά έργα της είναι τα πιο επιτυχημένα, όπως το πορτρέτο «Ubu» που πραγματοποιήθηκε το 1936. Αργότερα η Ντόρα Μάαρ επανήλθε στη νεανική της δημιουργία, τη ζωγραφική. Σε έντεχνα κολάζ αναμιγνύει τη φωτογραφία και τη ζωγραφική.

Με 400 έργα και ντοκουμέντα που προέρχονται από 80 συλλέκτες, το Κέντρο Πομπιντού κατάφερε να παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο σύνολο της δημιουργίας της Ντόρα Μάαρ. Η έκθεση προβάλλει κυρίως το συναρπαστικό ταξίδι μιας διανοούμενης φεμινίστριας με ανεξάρτητη προσωπικότητα.

Το 1935 ο Πολ Ελιάρ παρουσίασε τη Μάαρ στον Πικάσο. Η θυελλώδης σχέση τους ήταν δημιουργική και καταστροφική. Διήρκεσε εννέα χρόνια χωρίς ο Πικάσο να αφήνει τη σύντροφό του Mαρί-Τερέζ Γουόλτερ. Ηταν η εποχή που ο Ισπανός ζωγράφος δημιούργησε τον διάσημο πίνακά του «Γκερνί κα». Η Ντόρα Μάαρ φωτογράφισε τον πίνακα πολλές φορές από την αρχή μέχρι την ολοκλήρωσή του. Στάθηκε πάντα στο πλευρό του. Προσπάθησε να του εμπνεύσει νέες ιδέες. Τον ώθησε να ασχοληθεί με την πολιτική. Εκείνος τη ζωγράφισε σαν μια βασανισμένη φιγούρα. Το 1937 δημιουργεί έναν εντυπωσιακό πίνακα, «Η γυναίκα που κλαίει». Το φλογερό τους πάθος εξωθεί σε βίαιες αντιπαραθέσεις. Ο Πάμπλο Πικάσο την εγκαταλείπει. Ο χωρισμός ήταν δραματικός για την Ντόρα Μάαρ, που αποσύρθηκε από την κοινωνική ζωή και έζησε ώς το τέλος της ζωής της με τις αναμνήσεις και την απομόνωση.

Info: «Dora Maar», μέχρι 29 Ιουλίου. https://www.centrepompidou.fr