Την πρώτη μέρα της παρουσίας του Αμπέλ Φερέιρα στον ΠΑΟΚ ο ατζέντής του Ούγκο Καχούδα βρέθηκε μαζί του στο προπονητικό κέντρο στην Ολλανδία κι αυτό αποτέλεσε την ευκαιρία για μια ποδοσφαιρική συζήτηση εφ’ όλης της ύλης. Κάποια στιγμή η κουβέντα πήγε στην παρουσία τριών συμπατριωτών του (εκτός του Φερέιρα, των Μαρτίνς και Καρντόσο) στους πάγκους των κορυφαίων ελληνικών ομάδων.
«Η χώρα μου εκμεταλλεύτηκε σε απόλυτο βαθμό την επιτυχία του Ζοσέ Μουρίνιο», μας είπε και δεν είχε άδικο. Η Πορτογαλία διαθέτει πλέον μία από τις κορυφαίες σχολές προπονητών παγκοσμίως, παράγει ποδοσφαιριστές, αλλά και τεχνοκράτες του ποδοσφαίρου πρώτης γραμμής. Ακόμα κι ο πρωταθλητής ΠΑΟΚ, πριν από τον προπονητή, έφερε και τεχνικό διευθυντή (Μάριο Μπράνκο) από τη χώρα της Ιβηρικής.
Στη δική μας χώρα όταν θέλουμε κάτι καλό να μνημονεύσουμε στο ποδόσφαιρο, επικαλούμαστε τον εθνικό μας… Πορτογάλο Φερνάντο Σάντος. Τον θυμόμαστε με σεβασμό και ικανοποίηση για όσα πέτυχε με το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, αλλά κάνοντας μια δεύτερη σκέψη μάλλον θα πρέπει να θλιβόμαστε γιατί το παράδειγμά του αναδεικνύει την εγχώρια γύμνια μας.
Πριν από λίγες μέρες συμπληρώθηκαν 15 χρόνια από τον «γαλανόλευκο» θρίαμβο στο Euro 2004 στα γήπεδα της Πορτογαλίας. Οι λούζερ Πορτογάλοι, που τους νικήσαμε δύο φορές στο σπίτι τους, κατακτούν όλη την Ευρώπη και μαζί και το πρωτάθλημά μας. Και εμείς αδυνατούμε να πάρουμε πέντε σοβαρές αποφάσεις για την αναβάθμιση του ελληνικού ποδοσφαίρου.
Είμαστε ακόμη χαμένοι στο VAR, τη συζήτηση για τις τηλεοπτικές στέγες και τα προβληματικά γήπεδα που δεν έχουν εξαλειφθεί ακόμη από την κορυφαία μας κατηγορία. Πού καιρός για σχέδια ανασυγκρότησης και ανάπτυξης του ποδοσφαίρου… Αλλωστε όλους μάς εξιτάρει η ξενομανία. Δείτε και τους τίτλους των αθλητικών εφημερίδων.
