Η ζωγραφική του Βασίλη Θεοχαράκη δεν αποτυπώνει με ακρίβεια την εικόνα στον καμβά. Ο ζωγράφος προχωράει στην «ποιητική απόδοση του χώρου – τοπίου» και με το γνωστό ζωγραφικό του ιδίωμα αποδίδει εικόνες από το «Αγιο Ορος» -τη Μονή Ιβήρων ή τους Αρσανάδες της Μονής Βατοπεδίου-, καταδύεται στα «Τοπία του Βυθού», σμιλεύει τις ανταριασμένες «Θάλασσες» και τα πυκνά «Δάση». Αντιπροσωπευτικά έργα από τις τέσσερις ενότητες έβαλαν ελληνικό φως και χρώμα στην καρδιά του δαιδαλώδους οικοδομήματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες.
Στον 5ο όροφο του κτιρίου ASP (5G Balcony area) έχουν στηθεί τα μεγάλα διαστάσεων έργα του, δουλειές από όλες τις περιόδους του και κυρίως των τελευταίων ετών, τα οποία παρουσιάζονται στην έκθεση «Βασίλης Θεοχαράκης. Ζωγραφική Οδύσσεια», σε επιμέλεια Τάκη Μαυρωτά. Ο Πειραιώτης επιχειρηματίας συνδέθηκε από τα νεανικά του χρόνια με τη ζωγραφική και, από το 1957, που εξέθεσε για πρώτη φορά στο Διεθνές Φεστιβάλ Νέων της Μόσχας μέχρι σήμερα, δεν σταμάτησε να ζωγραφίζει.
«Πάντα νύχτα στο εργαστήριο, εξάλλου τα έργα τα βλέπουμε κυρίως με τεχνητό φως», εξηγούσε με χαρά που δεν μπορούσε να κρύψει για την έκθεση εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στις Βρυξέλλες, που διοργανώθηκε έπειτα από πρόσκληση του ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργου Κύρτσου. «Το 1999, έκανε έκθεση στην έδρα του Ε.Κ., στο Στρασβούργο. Επομένως, συνεχίζουμε στο ίδιο μήκος κύματος. Ο τίτλος “Ζωγραφική Οδύσσεια” με ελκύει ιδιαίτερα. Είμαστε σε μια Οδύσσεια ως κοινωνία, ως άτομα, ως οικονομία. Η Οδύσσεια Θεοχαράκη είναι μια Οδύσσεια δημιουργικής αναζήτησης, που παράγει πολιτισμικό αποτέλεσμα. Σε καιρούς δύσκολους, μπορούμε να εμπνευσθούμε από το έργο του και από την ίδια την προσέγγισή του στη ζωή», είπε ο Γιώργος Κύρτσος -στο πλευρό του, όπως πάντα, η γυναίκα του Αμαλία- κατά τη διάρκεια των εγκαινίων το βράδυ της περασμένης Δευτέρας.
Στη σεμνή τελετή παρευρέθηκε ο αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου και επικεφαλής της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Παπαδημούλης. «Θέλω να συγχαρώ τον συνάδελφο Γιώργο Κύρτσο για την πρωτοβουλία του να φιλοξενήσει τη συλλογή αυτών των έργων του Βασίλη Θεοχαράκη και να ευχαριστήσω τον Βασίλη Θεοχαράκη για όσα έχει κάνει, όχι μόνο στον τομέα της τέχνης», είπε.
«Οπως ξέρετε, εδώ είναι ένας χώρος όχι μόνο παραγωγής πολιτικής, αλλά και παραγωγής και προβολής πολιτισμού. Είναι μια πολύ ωραία ευκαιρία, χάρη και στη συμβολή του κ. Μαυρωτά, να δούμε ένα μικρό δείγμα από το καλλιτεχνικό έργο του Βασίλη Θεοχαράκη» και απευθυνόμενος στον καλλιτέχνη κατέληξε: «Θέλω να ευχηθώ στην επόμενη έκθεση να δούμε περισσότερα έργα, αφού ξεκινήσατε από το 1957 και συνεχίζετε, σημαίνει ότι έχετε να μας δώσετε και άλλα», κατέληξε. Εξάλλου, ο Δημήτρης Παπαδημούλης βρίσκεται με τον δικό του τρόπο κοντά στη σύγχρονη τέχνη και μάλιστα στο επίκεντρο της πρωτοπορίας, καθώς η 29χρονη κόρη του, Νεφέλη Παπαδημούλη, παράγει πρωτογενές έργο με τη χρήση διαφορετικών υλικών και μέσων και έχει εκθέσει σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και κυρίως το εξωτερικό.
Για την πορεία του Βασίλη Θεοχαράκη και τη ζωγραφική του μίλησε η ομότιμη καθηγήτρια Ιστορίας της Τέχνης και διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης, Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα. Στάθηκε στα χρόνια της μαθητείας του κοντά στον Σπύρο Παπαλουκά, ανέλυσε τις διαφορετικές περιόδους δουλειάς του -«η ζωγραφική του δεν έχει όρια, προεκτείνεται πέρα από το άπειρο»- και εστίασε στα έργα της έκθεσης: «Βλέπουμε δύο πίνακες από τα σχεδόν ετήσια προσκυνήματά του στο Αγιον Ορος. Υπάρχει μια διαρκής μετάπλαση και αναπνοή των χρωμάτων. Επίσης, βλέπουμε τα τελευταία του έργα, τα οποία είναι μια βύθιση μέσα στο δάσος. Δεν είναι μια εικόνα μακρινή του δάσους. Το ίδιο κάνει και στη θάλασσα. Δημιουργεί μια ζωγραφική που είναι κομμάτι της ρέουσας πραγματικότητας. Σε καλεί να βυθιστείς στον πίνακα».
Στο ίδιο μήκος κύματος ο θεωρητικός της τέχνης και επιμελητής της έκθεσης, Τάκης Μαυρωτάς. «Εμμένει στις ζωγραφικές του αρχές. Σχεδιαστική οξύτητα, αρμονικές χρωματικές αντιπαραθέσεις, σοφή συνθετική δομή. Στην τέχνη του, τίποτα δεν αποτελεί συμπλήρωμα. Ενα αέναο γίγνεσθαι ορίζει την υπόστασή της» και υπογράμμισε: «Μέσα από τις εικόνες του μας ταξιδεύει σε χώρους, εκεί όπου πέρα από την αδιατάραχη σιωπή κυριαρχούν αδιάκοπα το μυστηριακό φως και τα διαρκώς παλλόμενα στοιχεία της φύσης. Η τέχνη για τον ίδιο είναι μια διαδικασία ανάμεσα στο πραγματικό και το υπερπραγματικό, ανάμεσα στην εικόνα και το εννοιολογικό αντίκρισμά της. Αγγίζει τη βαθύτερη ουσία των θεμάτων του».
Τις ομιλίες έκλεισε ο Βασίλης Θεοχαράκης, λέγοντας: «Ο πίνακάς μου είναι έτοιμος, όταν η εικόνα του με γεμίζει με κάτι υπερβατικό. Το πρόβλημα στη ζωγραφική είναι κυρίως πότε θα ολοκληρώσεις το έργο. Με ενδιαφέρει το έργο μου να μην είναι μια απλή απεικόνιση, αλλά να έχει αρμονικές χαράξεις» και κατέληξε: «Αυτή η έκθεση με κάνει υπερήφανο για τη φιλοξενία της στο Μέγαρο του Ευρωκοινοβουλίου, που είναι το σπίτι όλης της Ευρώπης».
Στα εγκαίνια παρευρέθηκε σύσσωμη η οικογένεια του καλλιτέχνη, η πιστή του σύντροφος Μαρίνα, οι κόρες τους, Αννίτα και Ντένη, μαζί με τα παιδιά τους, καλλιτέχνες, πολιτικοί και άλλοι.
