Είναι οκτώ το πρωί και στη γεμάτη ομίχλη πλατεία του «Σιδερένιου Ανθρώπου» στην καρδιά του Στρασβούργου, ένα πολύβουο ετερόκλητο πλήθος από μαθητές, εργαζομένους και στελέχη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου πηγαίνει στη δουλειά του.
Καθώς περιμένω το λεωφορείο για να πάω στη σύνοδο της ολομέλειας, με πλησιάζει ένας μεσόκοπος, φτωχικά ντυμένος και αξιοπρεπέστατος γενειοφόρος 50άρης. Στα χέρια του κρατάει ένα λιτό δεκαεξασέλιδο εφημεριδάκι που έχει τίτλο «Sans-Logis», δηλαδή «Χωρίς κατοικία».

Αρχίζουμε να συζητάμε και ο Φιλίπ, πρώην οδηγός φορτηγού, άνεργος εδώ και επτά χρόνια, μου εξηγεί ότι το μηνιαίο έντυπο που κοστίζει μόλις δύο ευρώ συνιστά μια συλλογική προσπάθεια των αστέγων όχι μόνο της Γαλλίας, αλλά και του Βελγίου και της Ελβετίας.
Μια προσπάθεια, η οποία ξεκίνησε με αρχικό κεφάλαιο μόλις 5.373 ευρώ και προς το παρόν ευδοκιμεί, παρέχοντας έστω ένα μικρό ποσό στους αστέγους και του Στρασβούργου, μιας πόλης με εξαιρετικά υψηλό κόστος διαβίωσης… για τους έχοντες φυσικά.
Η θεματολογία του «Χωρίς κατοικία» είναι πρωτότυπη και αρκετά ενδιαφέρουσα. Στο εξώφυλλο φιγουράρουν τα τρία βασικά θέματα της εφημερίδας: Η απειλή που συνιστά για την κλιματική αλλαγή η εξαφάνιση του όζοντος, ένα θέμα για τις μεταλλάξεις στην κουζίνα με αφιέρωμα στη χορτοφαγία, ενώ το τρίτο, χιουμοριστικού χαρακτήρα, είναι αφιερωμένο στους… εξωπλανήτες όπου θα πηγαίνουν οι επόμενες γενιές… διακοπές!
Δύο ακόμη θέματα στο εσωτερικό της εφημερίδας μού τραβούν την προσοχή: Το ένα αφορά την άθλια κατάσταση που επικρατεί στις περισσότερες μαθητικές τουαλέτες και το άλλο τον ρατσισμό και την απαξίωση που βιώνουν οι ηλικιωμένοι στις τρεις χώρες όπου εκδίδεται η εφημερίδα.
Ενα ακόμη ενδιαφέρον άρθρο είναι αφιερωμένο στο επικίνδυνο, σύμφωνα με όλες τις επιστημονικές μελέτες, λίπασμα γλυφοσάτη, της «βασίλισσας των μεταλλαγμένων» Monsanto, αλλά και ένα επιστημονικό θέμα για τους ενδοκρινικούς διαταράκτες.
Με την κουβέντα η ώρα περνά γρήγορα και το λεωφορείο φτάνει… Αποχαιρετώ τον Φιλίπ με την υπόσχεση να γράψω κάτι για την προσπάθειά τους στην εφημερίδα μας, η οποία, όπως του εξήγησα, έχει αναλάβει στα έξι χρόνια της ύπαρξής της δεκάδες πρωτοβουλίες και δράσεις για την ανακούφιση των αστέγων και των προσφύγων στη χώρα μας.
