Ολα τα ίδια μένουν

Μαζί με τις ευχές για το 2019, ας κάνουμε τον κόπο να ξανακοιτάξουμε λίγο τον τόπο μας, που όλοι τόσο πολύ αγαπάμε αλλά την ίδια στιγμή περιφρονούμε με τη στάση μας. Ολα αυτά τα χρόνια, ακούμε μονότονα και βασανιστικά για διάφορες περιβόητες μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν σε διάφορους τομείς.

Απαραίτητη προϋπόθεση για τη μεταρρύθμιση είναι η ύπαρξη ρύθμισης. Βλέπουμε κάτι να δουλεύει με ρυθμό; Ας αφήσουμε τα μεγάλα λόγια και ας ρυθμίσουμε όλοι μαζί τη ζωή μας στα σοβαρά, αρχίζοντας από τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας! Οι μεταρρυθμίσεις ας έρθουν αργότερα. Η αξιοκρατία και η εφαρμογή των νόμων, που είναι δύο τεράστιοι πυλώνες της δημοκρατικής ζωής, θέλουν υποστήριξη σοβαρή. Η χαλάρωσή τους μάλλον κολακεύει τη δήθεν εξυπνάδα μας και ψευτομοναδικότητά μας και φυσικά θα έρθει πάλι ο λογαριασμός αργότερα.

Και τώρα έρχομαι στο μεγάλο θέμα της ελληνικής πραγματικότητας, τις εκλογές. Γιατί οι εκλογές και η προεκλογική περίοδος πρέπει να συνοδεύονται από κλοτσοπατινάδα και απίστευτους χαρακτηρισμούς εκατέρωθεν, είναι κάτι που μόνο η ελληνική ιδιοσυγκρασία μπορεί να εξηγήσει και να ανεχτεί. Πότε θα καταλάβουμε ότι οι εκλογές είναι η κορύφωση του πολιτεύματός μας και όχι το κατακάθι του;

Μέρες τώρα, παρακολουθούμε στις τηλεοράσεις και τα διαδικτυακά μέσα ατελείωτες συζητήσεις που μυρίζουν από μακριά συναλλαγή, περίεργο παρασκήνιο, ατομικές επιδιώξεις εντελώς ανακόλουθες με την ουσιαστική πολιτική, βολέματα, ξεβολέματα, τρικλοποδιές, λασπουριά, πατριδοκαπηλία, αριστεροκαπηλία και ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς. Με αυτά τα μυαλά θα πορευτούμε στη νέα δεκαετία;

Οι μέρες που θα έρθουν εκτιμώ ότι δεν θα είναι οι καλύτερες. Ούτε για την Ευρώπη ούτε για την παγκόσμια ισορροπία. Αν θέλουμε να παίξουμε τον ρόλο που μας ανήκει στον σύγχρονο κόσμο, θα πρέπει να συμμαζευτούμε, να ανασυνταχτούμε και να δεχτούμε επιτέλους ότι πρέπει να είμαστε παραγωγικοί και ανταγωνιστικοί. Αλλιώς, θα επιβεβαιώνεται το γνωστό τραγούδι «Ολα τριγύρω αλλάζουνε και όλα ίδια μένουν».