Το 1945, και ενώ τα έθνη του κόσμου προσπαθούσαν να συνέλθουν από τη λαίλαπα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, στην Αγγλία έγινε μια πρώτη απόπειρα να βγει το ποδόσφαιρο από τον πάγο (στον οποίο είχε μπει από το 1939). Μια σοβιετική ομάδα που έπαιζε τότε εξαιρετική μπάλα, η Ντιναμό Μόσχας, επισκέφθηκε το Νησί για σειρά φιλικών αγώνων.
Στις 13 Νοεμβρίου 1945 αντιμετώπισε την Τσέλσι στο «Στάμφορντ Μπριτζ» με 120.000 άτομα στις εξέδρες! Οι «Μπλε» προηγήθηκαν 2-0 στο ημίχρονο, αλλά οι Μοσχοβίτες ισοφάρισαν σε 2-2.
Εναν μήνα αργότερα και με αφορμή τον συγκεκριμένο αγώνα, ένας (άσημος τότε) δημοσιογράφος της Τribune, ο Τζορτζ Οργουελ, υπέγραφε ένα άρθρο για το εκρηκτικό μείγμα του εθνικισμού και του αθλητισμού.
Αντίθετος με τις διαβεβαιώσεις ότι οι αθλητικές διοργανώσεις σε επίπεδο εθνικών ομάδων δημιουργούν δεσμούς αδελφότητας και κατανόησης μεταξύ των λαών, ο πάντα προφητικός Οργουελ (που τρία χρόνια αργότερα θα έγραφε το «1984») έκανε την εξής διαπίστωση: «Ο αθλητικός συναγωνισμός/ανταγωνισμός σε εθνικό επίπεδο χαρακτηρίζεται από κακές προθέσεις. Δεν υπάρχει fair play. Αντίθετα, έχει στενούς δεσμούς με το μίσος, τη ζήλια, την αλαζονεία, τον κομπασμό, την αδιαφορία για τους κανονισμούς και τη σαδιστική ευχαρίστηση με την οποία τα πλήθη παρακολουθούν σκηνές βίας. Με άλλα λόγια, είναι πόλεμος χωρίς τους πυροβολισμούς…».
Και ο Οργουελ συνέχισε: «Αν θα ’θελε κανείς να φουντώσει τις κακές προθέσεις μεταξύ λαών στην εποχή μας, ο αποτελεσματικότερος τρόπος είναι μια σειρά ποδοσφαιρικών αγώνων μεταξύ Εβραίων και Αράβων, Γερμανών και Τσέχων, Ινδών και Βρετανών, Ρώσων και Πολωνών, Ιταλών και Γιουγκοσλάβων, με δυνατότητα εισόδου στο γήπεδο σε μεικτό κοινό 100.000 ατόμων!».
Προς τι η συγκεκριμένη εισαγωγή; Αφορμή είναι η αυριανή κλήρωση των προκριματικών ομίλων του Euro 2020 και οι προσπάθειες να «εξουδετερωθούν» πιθανές… ωρολογιακές βόμβες.
Λειτουργώντας προληπτικά, η UEFA έχει θέσει περιορισμούς στη διαμόρφωση των ομίλων, ορίζοντας πως δεν πρόκειται να κληρωθούν μαζί οι Ισπανία-Γιβραλτάρ, Βοσνία-Κοσσυφοπέδιο και Κοσσυφοπέδιο-Σερβία.
Η ευρωπαϊκή ομοσπονδία δεν χρειάστηκε να προσθέσει στα παραπάνω «απαγορευμένα» ζευγάρια τα Ρωσία-Ουκρανία και Αρμενία-Αζερμπαϊτζάν, καθώς οι εν λόγω χώρες βρίσκονται στο ίδιο γκρουπ δυναμικότητας και, εκ των πραγμάτων, δεν μπορούν να κληρωθούν αντίπαλοι.
Αραγε τώρα είμαστε σίγουροι ότι βαδίζουμε σε ανέφελες αναμετρήσεις όποια κι αν είναι η σύνθεση των ομίλων; Δυστυχώς, οι πολιτικές εξελίξεις, οι πληγές του παρελθόντος και (κυρίως) η ανθρώπινη βλακεία -απέραντη, ανίκητη και απρόβλεπτη- μετριάζουν τη σιγουριά αυτή…
Η προσπάθεια να μαντέψει κανείς «τι θα γινόταν αν…» είναι μάταιη. Για παράδειγμα, τι θα γινόταν αν η εθνική ομάδα της Ουκρανίας είχε προκριθεί στα τελικά του Παγκόσμιου Κυπέλλου της Ρωσίας; Δεν συνέβη κάτι τέτοιο και οι διοργανωτές κοιμήθηκαν ήσυχοι…
Ομως κληρώθηκε για παράδειγμα στον ίδιο όμιλο του Μουντιάλ η Ελβετία με τη Σερβία. Εξ όψεως, ένα «ζευγάρι» χωρίς προβλήματα. Τι έχουν να χωρίσουν άραγε οι δύο χώρες; Και όμως… Η σύνθεση της multi-culti Ελβετίας, που έχει ως αστέρες Αλβανοκοσοβάρους σαν τον Τσάκα και τον Σακίρι, ήταν αρκετή για να μπει η φιτιλιά.
Και τα έφερε έτσι η τύχη (;), ώστε οι δύο προαναφερθέντες παίκτες, που αγωνίζονταν με επιπλέον κίνητρο λόγω της καταγωγής τους, να είναι αυτοί που σφράγισαν με τα γκολ τους τη νίκη της «Νάτι» επί των Σέρβων. Ως πανηγυρισμό, επέλεξαν να σχηματίσουν με τα χέρια τους τον αλβανικό αετό…
Σύμφωνα με την UEFA, υπάρχουν τρία κριτήρια που καθορίζουν αν θα υπάρξει απαγόρευση κλήρωσης μεταξύ δύο εθνικών ομάδων: αν οι δύο χώρες έχουν ή όχι ομαλές διπλωματικές σχέσεις, αν υπάρχει εμπόλεμη κατάσταση ή στρατιωτική ένταση μεταξύ των χωρών και αν έχει γίνει αίτημα από τις ομοσπονδίες (ή από μία εκ των δύο) για να… κρατηθούν μακριά.
Κανένα από τα τρία αυτά κριτήρια δεν ισχύει στην περίπτωση της Αλβανίας με τη Σερβία. Ούτε το 2014 ίσχυε, όταν οι δύο ομάδες βρέθηκαν αντιμέτωπες για τα προκριματικά του Euro 2016. Ομως έγινε το «σώσε» στο Βελιγράδι παρά την απαγόρευση παρουσίας Αλβανών οπαδών.
Την εμφάνισή του έκανε ένα drone με τη σημαία της «Μεγάλης Αλβανίας», την οποία κατέβασε ο Σέρβος αμυντικός Στέφαν Μίτροβιτς. Οι Αλβανοί ποδοσφαιριστές αντέδρασαν και ακολούθησε γενικευμένη σύρραξη μεταξύ παικτών, οπαδών και επισήμων των δύο ομάδων, με αποτέλεσμα ο αγώνας να διακοπεί οριστικά (φωτ.).
Ούτε η Ελλάδα με τη Βοσνία είχε πρόβλημα σε διπλωματικό ή σε αθλητικό επίπεδο. Ομως χρειάστηκαν μερικοί ανεγκέφαλοι στις εξέδρες του «Γεώργιος Καραϊσκάκης» για να δυναμιτίσουν τις αναμετρήσεις των δύο ομάδων στα προκριματικά του Μουντιάλ 2018.
Επειδή αποφάσισαν να αναρτήσουν κατάπτυστο πανό υπέρ της σφαγής στη Σρεμπρένιτσα και να φέρουν τα εμβλήματα της σερβικής παραστρατιωτικής οργάνωσης Τσέτνικ σε ένα -υπεράνω υποψίας- ποδοσφαιρικό ματς…
Υπάρχουν και άλλα υπεράνω υποψίας ζευγαρώματα που τελικά αποδεικνύονται εκρηκτικά. Η «βελούδινη» διάλυση της Τσεχοσλοβακίας και η ειρηνική ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Τσεχίας και της Σλοβακίας οδήγησαν στο λογικό συμπέρασμα ότι αναλόγως ειρηνικά θα είναι και τα πράγματα στους αγωνιστικούς χώρους.
Κάτι που διέψευσαν οι αψιμαχίες και τα οργανωμένα ραντεβού για… ξύλο μεταξύ των οπαδών της Σλόβαν Μπρατισλάβα και της Σπάρτα Πράγας, όταν τις έφερε αντιμέτωπες η κλήρωση του Europa League 2014-15…
Ρώσοι και Πολωνοί έχουν ιστορική αντιπαλότητα («μάρτυρας» τα σοβαρά επεισόδια στο Euro 2012, καθώς οι δύο ομάδες είχαν κληρωθεί στον ίδιο όμιλο – αυτόν όπου βρισκόταν και η Ελλάδα). Ρώσοι και Αγγλοι έχουν προηγούμενα σε επίπεδο… χούλιγκαν.
Σε επίπεδο λαών, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα «βγάλει» ένα ζευγάρι Ελλάδας-ΠΓΔΜ ή Ελλάδας-Κοσσυφοπεδίου (η χώρα μας δεν έχει αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του) ή Ελλάδας-Τουρκίας ή Τουρκίας-Κύπρου και ποιοι ή πόσοι θα χρησιμοποιήσουν τις εξέδρες για να περάσουν τα «μηνύματά» τους.
Οπως επίσης κανείς δεν γνωρίζει αν θα αποδειχθούν σωστές οι Κασσάνδρες που προβλέπουν αναζωπύρωση της έντασης στη Βόρεια Ιρλανδία λόγω Brexit και τι θα σήμαινε μια πιθανή επίσκεψη της αγγλικής εθνικής ομάδας στο Μπέλφαστ σε αυτό το κακό timing…
Η καταστροφολογία είναι ανεύθυνη στάση. Ομως υπάρχουν αρκετές βραδυφλεγείς βόμβες, με μεγαλύτερη την ανθρώπινη βλακεία. Πόσο μάλλον όταν αυτή φοράει εθνικιστικό μανδύα και κρύβεται στον ανώνυμο όχλο της εξέδρας, επιδιώκοντας προβολή…
