Το σχολείο πάει θέατρο… Οχι για να παρακολουθήσει, αλλά για να κάνει το ίδιο το σχολείο θέατρο. Αλλά όχι οποιοδήποτε «σχολικό θέατρο»: όχι επετειακή παράσταση για μικρά παιδιά, ούτε ακόμη μια «πρωτοποριακή παράσταση» από μαθητές πάνω στο αρχαίο δράμα, όπως έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε.
Σε αντίθεση με τα παραπάνω παραδείγματα σχολικών θεατρικών δρώμενων, εδώ πρόκειται για την πρώτη παράσταση σχολείου στην Ελλάδα που «φεύγει» από τη σχολική αίθουσα εκδηλώσεων και «βγαίνει» εκτός χώρων διδασκαλίας, για να παρουσιαστεί σε επαγγελματική σκηνή της Αθήνας και σε τακτές παραστάσεις μέσα στη θεατρική σεζόν.
Το όνομα αυτής, «ΞΑΝΑ… λέγοντας τις ιστορίες»! Μια παράσταση για μαθητές, δασκάλους και γονείς (και όχι μόνο), στην οποία πρωταγωνιστούν οι μαθητές, οι δάσκαλοι και οι γονείς τους.
Ο Βασίλης Κατσικονούρης, καταξιωμένος θεατρικός συγγραφέας, που τα τελευταία χρόνια εργάζεται και ως καθηγητής Αγγλικών στο 1ο Γυμνάσιο Ζωγράφου, παρουσιάζει την παράσταση «ΞΑΝΑ…λέγοντας τις ιστορίες». Ενα κοινοτικό γεγονός, μια άλλη πρόταση για το πώς μπορούν να γίνονται οι παραστάσεις και οι καλλιτεχνικές δράσεις στο σημερινό ελληνικό σχολείο.
Εξι διηγήματα του ίδιου του σκηνοθέτη και ένα της Ελένης Γιαννάκη (γονιός) παρουσιάζονται θεατρικά μέσα από ένα παιχνίδι γέλιου, συγκίνησης και μνήμης εφήβων και ενηλίκων.
Πρόκειται για μια δράση σχολείου, εκτός σχολείου και κυρίως πέραν των σχολικών κοινοτοπιών όσον αφορά το θέατρο: αυτή η παράσταση έχει σπονδυλωτή δομή και κινείται πάνω στον θεματικό άξονα της μνήμης και του νόστου, με μαθητές-ηθοποιούς ίσως πιο ώριμους (και επαγγελματίες) από ποτέ.
