Πιστοί στο δόγμα Σόιμπλε οι ευρω-γραφειοκράτες

Μπορεί η Ανγκελα Μέρκελ να προανήγγειλε χθες το τέλος της πολιτικής της καριέρας μετά την καταβαράθρωση του κόμματός της στις εκλογές της Εσης, το τέλος όμως των ευρωπαϊκών πολιτικών λιτότητας, με τις οποίες αυτή συνέδεσε την πορεία της στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, φαίνεται ότι αργεί ακόμη.

Οι ταγοί της αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας συνεχίζουν να κυριαρχούν στα κέντρα αποφάσεων της Ε.Ε. απειλώντας όσους επιχειρούν να παρεκκλίνουν.

Ο λόγος όχι για τον «συνήθη ύποπτο» (την ιταλική κυβέρνηση των Πέντε Αστέρων και της Λέγκας, που κονταροχτυπιέται εδώ και καιρό με την Κομισιόν για το δημόσιο έλλειμμα του 2019) αλλά για την Ισπανία.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέστειλε νωρίτερα αυτό τον μήνα επιστολή στην κυβέρνηση του Σοσιαλιστή Πέδρο Σάντσεθ, προειδοποιώντας ότι η μείωση του πρωτογενούς ελλείμματος στον προϋπολογισμό του 2019 είναι 0,25% μικρότερη από αυτήν που είχε συμφωνήσει ο κεντροδεξιός προκάτοχός του, Μαριάνο Ραχόι. Η δημοσιονομική υπέρβαση της Μαδρίτης είναι απειροελάχιστη σε σχέση με αυτήν που επιδιώκει η Ρώμη.

Η Ισπανίδα υπουργός Οικονομικών Νάντια Καλβίνο υπογραμμίζει ότι μετά την ανάληψη της εξουσίας τον περασμένο Ιούνιο εσωτερική μελέτη διαπίστωσε ότι το έλλειμμα θα προσέγγιζε το 2,7% του ΑΕΠ αντί του 2,2% που ήταν ο στόχος της κυβέρνησης Ραχόι.

Παρ’ όλα αυτά, η Καλβίνο υποσχέθηκε ότι το έλλειμμα θα μειωθεί, φέτος και το 2019, κατά 0,9% καθώς η ανάπτυξη της Ισπανίας θα είναι αρκετά πάνω από τον μέσο όρο της Ε.Ε.

Ομως, όπως και στην περίπτωση της Ιταλίας, οι νεοφιλελεύθεροι «φωστήρες» των Βρυξελλών αντιδρούν. Πιστοί στο δόγμα Σόιμπλε, αρνούνται να αποδεχτούν ότι υψηλότερη ανάπτυξη σημαίνει υψηλότερα δημόσια έσοδα και χαμηλότερο έλλειμμα.

Εκείνο βέβαια που τους κάθεται πιο πολύ στον λαιμό είναι η αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 22% στα 900 ευρώ που η ισπανική κυβέρνηση συμπεριέλαβε στον προϋπολογισμό του 2019… Αν είναι δυνατόν!