Ρίγη πριν καλά καλά μπει ο χειμώνας προκαλεί στις κυβερνήσεις της Δύσης και του αναπτυσσόμενου κόσμου η φθινοπωρινή εκτόξευση των διεθνών τιμών πετρελαίου.
Η τιμή του μπρεντ χτύπησε χθες για δεύτερη συνεχόμενη ημέρα το υψηλότερο επίπεδο από τον Νοέμβριο του 2016, αγγίζοντας ενδοσυνεδριακά έως και τα 82,55 δολάρια ανά βαρέλι. Βασική αιτία της ανόδου το τεχνητό περιβάλλον στενότητας που δημιουργούν στην παγκόσμια αγορά αργού πετρελαίου οι επικείμενες αμερικανικές κυρώσεις στον πετρελαϊκό τομέα του Ιράν -τον τρίτο μεγαλύτερο παραγωγό του ΟΠΕΚ- και η απόφαση των χωρών-μελών του πετρελαϊκού καρτέλ, στη συνάντηση τους την περασμένη Κυριακή στο Αλγέρι, να μην αυξήσουν την παραγωγή τους.
Αρκετοί αναλυτές -βασιζόμενοι σε αμφιλεγόμενες προβλέψεις για σημαντική μείωση των παγκόσμιων αποθεμάτων αργού και αδυναμία των πετρελαιοπαραγωγών χωρών να καλύψουν το κενό που θα δημιουργήσει στη διεθνή αγορά η απόσυρση του ιρανικού πετρελαίου- εκτιμούν ότι το ράλι θα συνεχιστεί και οι τιμές θα φτάσουν ώς το τέλος του έτους τα 90, ενδεχομένως ακόμη και τα 100 δολάρια.
↳ Κάντε κλικ για να δείτε ολόκληρο τον πίνακα
Στην ανοδική πορεία των τιμών όμως, πέρα από τον ΟΠΕΚ και τις άλλες πετρελαϊκές χώρες που δεν αυξάνουν την παραγωγή τους, πέρα από την παγκόσμια ζήτηση αργού που παραμένει «υγιής», πέρα από τους συνηθισμένους κερδοσκόπους του χρηματοπιστωτικού τομέα που σπεύδουν να σπεκουλάρουν σε τέτοιου είδους περιπτώσεις για να τα οικονομήσουν, έχουν συμβάλει σε μεγάλο βαθμό και οι κινήσεις του Ντόναλντ Τραμπ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος καλεί εδώ και καιρό τον ΟΠΕΚ να αυξήσει την παραγωγή του προκειμένου να υποχωρήσουν οι τιμές, ενώ χθες από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ κατηγόρησε το καρτέλ ότι ληστεύει τον υπόλοιπο πλανήτη σπρώχνοντας τις τιμές στα ύψη.
Η αλήθεια όμως είναι ότι η απόφαση του Τραμπ για κυρώσεις στο Ιράν είναι αυτή που θα στερήσει από την παγκόσμια αγορά 1-1,3 εκατ. βαρέλια ημερησίως, σφίγγοντας την προσφορά και ωθώντας τις τιμές.
Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν το είπε ξεκάθαρα χθες στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ:
«Θα ήταν καλό για την τιμή του πετρελαίου να μπορεί το Ιράν να το πουλάει! Είναι καλό για την ειρήνη, είναι καλό για την τιμή του πετρελαίου. Με βάση τη λογική του (ο Τραμπ) θα δει ότι είναι καλό για την τιμή του πετρελαίου. Είναι μια οικονομική πραγματικότητα… Προσφορά και ζήτηση».
Το ερώτημα βέβαια είναι αν ο Τραμπ επιθυμεί πραγματικά την αποκλιμάκωση των πετρελαϊκών τιμών.
Οι ΗΠΑ αποτελούν σήμερα τη μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγό χώρα του κόσμου και θα μπορούσαν να καλύψουν άνετα το κενό των ιρανικών εξαγωγών.
Για την ακρίβεια μόνο μία ανακοίνωση της Ουάσινγκτον (όπως έκανε η κυβέρνηση Κλίντον παλαιότερα), ότι θα απελευθερώσει στην αγορά μέρος από τα τεράστια στρατηγικά της ενεργειακά αποθέματα, θα ήταν ικανή για να βυθίσει τις σημερινές τιμές του αργού πετρελαίου ακόμη και στα μισά.
Σχέδιο έντασης
Η σημερινή κλιμάκωση των πετρελαϊκών τιμών αποτελεί εμφανώς επιλογή της κυβέρνησης Τραμπ. Και από μια πρώτη ματιά φαίνεται να εντάσσεται στο συνολικό σχέδιο έντασης που αυτή επιδιώκει στη διεθνή οικονομική και γεωπολιτική σκακιέρα με στόχο την επιβολή των αμερικανικών συμφερόντων.
Θύματα μιας παρατεταμένης τεχνητής ανόδου των τιμών του πετρελαίου δεν θα αποτελέσουν άλλωστε μόνο αναδυόμενες οικονομίες, όπως η Τουρκία, η Βραζιλία ή η Ινδία που θα δουν τις υψηλότερες τιμές ενέργειας και τον εισαγόμενο πληθωρισμό να κατατρώει την ανάπτυξή τους, αλλά και οικονομικές υπερδυνάμεις του πλανήτη, όπως η Κίνα και η Ευρωπαϊκή Ενωση, που μέχρις στιγμής αντιδρούν στο σχέδιο του πλανητάρχη.
