Οι χάρτες των ξεχασμένων γυναικών

Η Ασλεϊ Λόρινγκ εξαφανίστηκε από τον καταυλισμό Blackfeet της Μοντάνα τον Ιούνιο του 2017. Μία από τις χιλιάδες αγνοούμενες ιθαγενείς γυναίκες στις ΗΠΑ και στον Καναδά τις τελευταίες δεκαετίες. Μία από το 30%–40% των ανάλογων υποθέσεων για τις οποίες δεν ασκούνται διώξεις. Μία, συνάμα, από εκείνες τις εξαφανίσεις που στοίχειωσε την ιθαγενή Τσεγέν χαρτογράφο Ανίτα Λουκέσι: η Ασλεϊ ήταν φοιτήτριά της στο Κοινοτικό Κολέγιο του καταυλισμού.

Σαν άσκηση αντοχής και μνήμης, άρχισε να καταγράφει τις περιπτώσεις εξαφανισμένων ή δολοφονημένων ιθαγενών γυναικών φτιάχνοντας έναν γεωγραφικό χάρτη αυτών των εγκλημάτων.

«Θέλω να καταλάβει ο κόσμος πως είναι ένα γενικευμένο φαινόμενο που συμβαίνει σε καταυλισμούς και πόλεις, όπως το Σιάτλ, όπου απαντά ο μεγαλύτερος αριθμός τέτοιων κρουσμάτων», λέει η Ανίτα. «Αυτή η οπτικοποίηση έχει ισχυρό αντίκτυπο, ιδίως σε κοινωνικά θέματα που δύσκολα συζητιούνται, όπως οι εξαφανίσεις και δολοφονίες ιθαγενών γυναικών».

Σύμφωνα με την Καναδική Βασιλική Εφιππη Αστυνομία, στο διάστημα 1980–2014 έχουν εξαφανιστεί ή δολοφονηθεί στη χώρα 1.181 ιθαγενείς γυναίκες.

Στις δε ΗΠΑ, το 2017 καταγράφηκαν επίσημα 5.646 κρούσματα αγνοούμενων ιθαγενών γυναικών, ενώ μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2018 καταγράφηκαν επίσημα 2.758 εξαφανίσεις.

Οι στατιστικές είναι επισφαλείς αν όχι σκόπιμα ελλιπείς, όπως δείχνει η ιστορία της 19χρονης Μαρίτα Γκρόουινγκ Θάντερ, ακτιβίστρια από τη Μοντάνα. Οταν το 2000 πέθανε η θεία της, οι αρχές απέδωσαν τον θάνατό της σε υπερβολική δόση, αλλά είχε ξυλοκοπηθεί άγρια, το σώμα της ήταν μια άμορφη μάζα από μώλωπες και αίμα, της είχαν ξεριζώσει όλα τα νύχια. Αλλοι τέσσερις θάνατοι γυναικών στην οικογένειά της ποτέ δεν διερευνήθηκαν από την αστυνομία. Καμία δίωξη. Απόλυτη ατιμωρησία.

Είναι αυτές οι τρομακτικές ιστορίες που η Ανίτα Λουκέσι συγκεντρώνει βάσει δεδομένων που έχει δημιουργήσει. Θύμα διακίνησης, οικογενειακής και σεξουαλικής βίας, η Ανίτα θα μπορούσε εύκολα να έχει καταλήξει ακόμη ένα όνομα σε αυτή τη ζοφερή λίστα, όπως λέει.

«Αν με είχαν δολοφονήσει, θα ήθελα να υπήρχε ένα κίνημα που να πάσχιζε ώστε αυτό να μη συμβεί σε άλλες γυναίκες και κορίτσια», εξηγεί η Λουκέσι ελπίζοντας αυτές οι κουκκίδες στους χάρτες της νοσηρής διαδρομής προς την ανυπαρξία και τον θάνατο να καταστήσουν ορατό το μέγεθος της τραγωδίας και κυρίως να αποτελέσουν έναυσμα για δράση σε αυτή τη χώρα όπου ο πρόεδρος Τραμπ για να προσβάλει γυναίκες τις αποκαλεί «Ποκαχόντας».