Τζόις ΝτιΝτονάτο: «Στον πόλεμο και στην ειρήνη»

Στο πλαίσιο του κύκλου δωρεάν εκδηλώσεων «Summer Nostos Festival», που προσφέρει για τέταρτη συνεχή χρονιά το Ιδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», παρακολουθήσαμε στην αίθουσα της Κεντρικής Σκηνής της ΕΛΣ το ρεσιτάλ της Αμερικανίδας μεσοφώνου Τζόις ΝτιΝτονάτο «Στον πόλεμο και στην ειρήνη». Ηταν μια συναυλιακή παρουσίαση ομώνυμης δισκογραφικής επιτυχίας της με το σύνολο «Pomo d’ oro» υπό τον Μαξίμ Εμελιανίτσεφ (CD/DVD, Erato, 2016).

Δομημένο ως συνολικής σύλληψης οπτικοακουστικό θέαμα, με κοστούμια, ατμοσφαιρικές βιντεοπροβολές, σκηνική κίνηση και χορό, το ρεσιτάλ άφησε πολύ καλές εντυπώσεις και ενθουσίασε το ακροατήριο. Επιπλέον, απέδειξε ότι η εξαιρετικής ακουστικής αίθουσα της Κεντρικής Σκηνής της ΕΛΣ ανταποκρίνεται ιδανικά –παρά το μεγάλο μέγεθός της– στην κλίμακα ηχητικών και μουσικών μεγεθών του μπαρόκ.

Το ΙΣΝ, που ταλαιπώρησε απαράδεκτα και με υπερβολικές διαδικασίες όσους θέλησαν να παρακολουθήσουν το ρεσιτάλ, θεώρησε περιττό να περιλάβει στο συνοδευτικό έντυπο αναλυτικό πρόγραμμα όσων θα τραγουδούσε η Αμερικανίδα μεσόφωνος. Τελικώς, ταυτιζόμενα μερικώς μόνον με το CD, αυτά περιελάμβαναν σίγουρα ενόργανα κομμάτια των Πέρσελ, Τζεζουάλντο και Περτ και άριες από ανδρικούς και γυναικείους ρόλους λυρικών έργων των Χέντελ («Ιεφθάε», «Αγριππίνα», «Ρινάλντο», «Σουζάνα», «Αριοντάντε»), Πέρσελ («Διδώ και Αινείας», «Ινδιάνα βασίλισσα»), Λέο («Ανδρομάχη») και –πιθανότατα- Μοντεβέρντι («Στέψη της Ποππαίας»).

Ωριμη, ενεργή μονωδός, με τεράστια πείρα στη σκηνή και μεγάλη δισκογραφία, η ΝτιΝτονάτο τραγούδησε κυρίως αργά κομμάτια, κρατώντας για ευνόητους λόγους τα εντυπωσιακά και γρήγορα για το τέλος. Με φωνή μεστή, ηχηρή, με μεταλλικό ηχόχρωμα και πολύ καλή τεχνική, πρότεινε ερμηνείες ισορροπημένες, καλαίσθητες, στιλιστικά ενημερωμένες, έντεχνα διαπλασμένες, αξιοποιώντας με έμφαση -ειδικά στις δραματικές άριες- τη χαμηλότερη περιοχή. Ωστόσο το πέρασμα του χρόνου έχει θέσει περιορισμούς στη φωνή της, κάτι που έγινε επανειλημμένα αισθητό στις γρήγορες άριες, οι υψηλές νότες των οποίων έπασχαν ανεξαιρέτως τονικά.

Το ρεσιτάλ ολοκληρώθηκε με μια σχεδιασμένη κίνηση ανθρωπιστικού ακτιβισμού. Η μονωδός κάλεσε στη σκηνή πολυμελή ομάδα προσφυγόπουλων, φιλοξενούμενων του νεοπαγούς «El Sistema Greece». Αφού κατήγγειλε τον διαβόητο χωρισμό ανηλίκων από τους γονείς μετανάστες που επέβαλε πρόσφατα ο Τραμπ, διηύθυνε η ίδια τα παιδιά και τους «Pomo d’ oro» σε ένα αραβικό νανούρισμα και, ως ανταπόδοση, τους τραγούδησε το «Πρωινό» του Ρίχαρντ Στράους.