Μια εντυπωσιακή αναδρομική έκθεση αφιερωμένη στις δημιουργίες καλλιτεχνών που ανανέωσαν το γαλλικό ντιζάιν παρουσιάζει το Κέντρο Πομπιντού, με τίτλο «UAM. Mια Σύγχρονη Περιπέτεια». Η έκθεση προβάλλει το μεγαλύτερο κίνημα στην ιστορία της τέχνης του 20ού αιώνα, την «Ενωση Σύγχρονων Καλλιτεχνών» (UAM – Union of Modern Artists, 1929-1958). Το σημαντικό ρεύμα σημάδεψε την εξέλιξη του ευρωπαϊκού μοντερνισμού, συνέβαλε στο να καταστεί το Παρίσι διεθνής πρωτεύουσα της πρωτοπορίας, προώθησε τη βιομηχανοποίηση έργων που αφορούν το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής.
Το αφιέρωμα περιλαμβάνει 780 έργα ζωγραφικής, γλυπτικής, αρχιτεκτονικής, φωτογραφίες, αφίσες, διακόσμηση, αντικείμενα ντιζάιν, υφάσματα, κοστούμια, κοσμήματα, με εμβληματικές υπογραφές των: Le Corbusier, Mallet-Stevens, Eileen Gray, Charlotte Perriand, René Herbst, Pierre Chareau κ.ά. Ολες οι μορφές της τέχνης διασταυρώνονται στην έκθεση του Κέντρου Πομπιντού.
Το κίνημα UAΜ ήταν το αντίστοιχο του Bauhaus στη Γερμανία ή του De Stijl στην Ολλανδία και στο Βέλγιο. Ηταν μια καλλιτεχνική πρωτοβουλία που προωθούσε την εκβιομηχάνιση και επεδίωκε τον εκδημοκρατισμό της αγοράς έργων. Οι καλλιτέχνες άρχισαν να χρησιμοποιούν υλικά από τη βιομηχανία (γυαλί, μέταλλα), σε μαζική παραγωγή, με μείωση του κόστους.
Σε συγκεκριμένους τομείς σχεδιασμού, η UAM επηρέασε τη γαλλική δημιουργία. Τα αντικείμενα και τα έπιπλα έχουν τώρα φόρμες ελαφρές, ευέλικτες, είναι λειτουργικά και κομψά. Τραπέζια, καρέκλες, πολυθρόνες, ντουλάπια, φωτιστικά σχεδιάστηκαν έτσι ώστε να δημιουργούν ένα περιβάλλον, ευάερο, μοντέρνο, φωτεινό.
Η «Ενωση Σύγχρονων Καλλιτεχνών UAM» δημιουργήθηκε το 1929 και περιλάμβανε 170 μέλη, μεταξύ των οποίων βρίσκονταν διάσημοι καλλιτέχνες. Οι πρώτες εκθέσεις της ομάδας το 1930 και το 1933 είχαν σημαντική απήχηση και έφεραν ανανέωση στη δημιουργία. Το 1934, η UAM δημοσίευσε το μανιφέστο «για τη μοντέρνα τέχνη ως δημιουργία της σύγχρονης ζωής».
Οι καλλιτέχνες υποσχέθηκαν να «δημιουργούν πεισματικά νέες φόρμες χωρίς να κοιτάζουν πίσω». Τα μέλη της πρόβαλλαν τα ανθρωπιστικά και σοσιαλιστικά ιδεώδη. Στόχος τους ήταν επίσης η βελτίωση του περιβάλλοντος, η διαβίωση σε φωτεινούς και υγιείς εσωτερικούς χώρους, που να καθαρίζονται εύκολα. Τα κομμάτια που απαρτίζουν έπιπλα έπρεπε να μεταφέρονται εύκολα και να είναι λειτουργικά, για να μειωθεί ο χρόνος κατασκευής και το κόστος συντήρησης. Η ομάδα UAM διέσχισε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο διατηρώντας τους στόχους της κατασκευής με γρήγορη συνεχή παραγωγή και μικρό κόστος.
Το 1944 σε γενική συνέλευση προσδιορίστηκε ένα σχέδιο δράσης. Αρχιτέκτονες, μηχανικοί, σχεδιαστές, προσέγγισαν το υπουργείο Ανασυγκρότησης και Πολεοδομίας για να προτείνουν μεγάλα έργα. Το 1949 συγκροτήθηκε ο κλάδος παραγωγής «χρήσιμα έπιπλα», ενώ η έκθεση των «Οικιακών Τεχνών» είχε εξαιρετική επιτυχία.
Η διακόσμηση αναγνωρίζεται τότε ως τέχνη. Μετά από αυτήν την εξέλιξη, τα μέλη της UAM ανεξαρτητοποιήθηκαν. Ο καθένας πήρε τον δικό του δρόμο. Η Ενωση διαλύθηκε το 1958, αλλά η επίσημη διάλυσή της δεν αναχαίτισε την επίδραση των καλλιτεχνών που συμμετείχαν σε μια συλλογική προσπάθεια. Η UAM καθιέρωσε διεθνώς την ποιότητα του γαλλικού ντιζάιν.
Το Κέντρο Πομπιντού προσφέρει στο πλατύ κοινό με την έκθεση «UAM», που θα διαρκέσει έως τις 27 Αυγούστου, τη δυνατότητα να γνωρίσει τη «Σύγχρονη Περιπέτεια» μεγάλων δημιουργών του 20ού αιώνα, οι οποίοι προώθησαν την πρωτοπορία και διεύρυναν τα σύνορα των καλών τεχνών.
