Απίστευτη κι όμως αληθινή η συμφορά που βρήκε την Ανατολική Αττική.
Βαρύτατο ανθρώπινο και υλικό τίμημα πλήρωσε το Μάτι.
Γόρδιος δεσμός αναδεικνύεται η πυροπροστασία στη χώρα.
Δασικός πλούτος –και όχι μόνο– χάνεται κάθε χρόνο.
Ελληνική πρωτιά στην Ευρώπη, η επί δεκαετίες απουσία Δασολογίου και Κτηματολογίου.
Ζωές και περιβάλλον στο έλεος της αυθαιρεσίας και κερδοσκοπίας.
Ηττα της πολιτικής αλλά και της κοινωνίας, η νέα μεγάλη τραγωδία.
Θεομηνία δεν ήταν, αλλά έργο ανθρώπων, είτε τη «μαύρη» Δευτέρα είτε σε βάθος χρόνου.
Ιδιωτικά συμφέροντα και αναχρονιστικές αντιλήψεις πρυτάνευσαν στη δόμηση, ιδιαίτερα της Αττικής.
Κλιματική αλλαγή, η μεγάλη απειλή για όλη την ανθρωπότητα, της Ελλάδας μη εξαιρουμένης.
Λαοί και χώρες οφείλουν να εργαστούν συντονισμένα για την αντιμετώπισή της, τηρώντας τη Συμφωνία των Παρισίων του 2014.
Μάρτυρες στο Μάτι σε «πύρινο πόλεμο», το 2018, όπως στην Ηλεία το 2007.
Νέες και νέοι στελέχωσαν το πρωτόγνωρο κίνημα εθελοντισμού για αλληλεγγύη στους πυρόπληκτους.
Ξένες χώρες, με πρώτες τις γειτονικές, πρόσφεραν βοήθεια και «ξένοι» στη χώρα μας έσπευσαν να σώσουν ζωές, αποδεικνύοντας ότι δεν είναι ξένοι προς την κοινωνία μας.
Οδηγίες δεν δόθηκαν για εκκένωση, τις πταίει; Ζητείται νέος οικολογικός πατριωτισμός με στόχο την ασφάλεια των πολιτών, της πατρίδας και των επισκεπτών της.
Πολιτική ευθύνη ανέλαβε ο πρωθυπουργός, που επέστρεψε εσπευσμένα από το Μόσταρ για να είναι παρών στη μάχη.
Ριζική αλλαγή κουλτούρας χρειαζόμαστε και οι πολίτες.
Στήριξη στους πυρόπληκτους, αλλά και άντληση διδαγμάτων.
Τέρμα στην αυθαιρεσία και σε δασοκτόνους πολιτικές, οι άνθρωποι και το περιβάλλον πάνω από τα κέρδη.
Υπέρτατη αξία η ζωή, αλλά να μην το λέμε μόνο όταν χάνεται μαζικά από πυρκαγιές, αλλά και λόγω απουσίας ισχυρού κοινωνικού κράτους, ελλιπούς οδικής ασφάλειας και άλλων αιτιών. Αν χάνονταν μόνο αλλοδαποί ή μετανάστες, τι θα έλεγαν κάποιοι «εθνικόφρονες»;
Φυσικές καταστροφές, που είναι αφύσικες και παράλογες. Τέτοια ήταν της Ανατολικής Αττικής.
Χαρά μισή για την επικείμενη έξοδο από τα μνημόνια.
Ψέματα μας είπαν πολλά στο παρελθόν, τώρα θέλουμε μόνο αλήθειες.
Ωρες ευθύνης πρέπει να είναι όλες οι ώρες και όχι μόνο μετά από τραγωδίες ανθρώπινες και περιβαλλοντικές.
* Ο Πάνος Τριγάζης είναι συγγραφέας του βιβλίου «80 ώρες σε πύρινο κλοιό – Οδοιπορικό στις φλόγες της Ηλείας» (Ταξιδευτής 2008)
