Το Κίνημα Αλλαγής ως αριστερή βακτηρία

Ποτάμι που δεν γυρίζει πίσω χαρακτήρισε το Κίνημα Αλλαγής η κυρία Γεννηματά. Είναι εμφανής η ειρωνεία της για το Ποτάμι του κ. Θεοδωράκη, που ξεκίνησε ορμητικά και στη ροή του στέρεψε. Ο κόσμος καίγεται και η σοσιαλδημοκρατία χαριεντίζεται· ρητορείες, εξυπνακισμοί, υπαινιγμοί, τέτοια.

Ολα τούτα δεν είναι όμως πολιτικός λόγος ικανός να διεγείρει απογοητευμένους και σχεδόν σαλεμένους ψηφοφόρους.

Χρειάζεται φωτεινό, καθαρό πρόσωπο να δείξουν όσοι καρτερούν να έρθει η σειρά τους στη διακυβέρνηση, όσοι οραματίζονται μεγαλεία.

Μάλλον αεροβατούν ή δεν βλέπουν ότι η κοινωνία έχει αποστρέψει κάθε ενδιαφέρον στις υποσχέσεις τους, άσε που έχει κλείσει τους λογαριασμούς μαζί τους.

Κάτι άλλο πρέπει να σκαρφιστούν εκεί στο Κίνημα Αλλαγής. Οσοι κινούν τα νήματα στις αποφάσεις του το γνωρίζουν πολύ καλά πως έχει παρέλθει η κάποτε αίγλη του, που ξεσήκωνε εκατομμύρια κόσμο και αναπτέρωνε ελπίδες για σοσιαλισμούς και κουραφέξαλα. Ζυγίστηκαν και αυτοί, μετρήθηκαν και λοιπά – στη λήθη και, πιο πριν, στην περιφρόνηση.

Δύσκολα να ανατραπεί μια τέτοια μεταστροφή του κόσμου, εξάλλου τώρα έχει «ανακαλύψει» [ο κόσμος] άλλους σωτήρες, αριστερούς αυτή τη φορά, που πανηγυρίζουν κάθε φορά που οι επόπτες τούς δίνουν συγχαρητήρια για την άψογη δουλειά που φέρουν εις πέρας. Υπάκουοι, πρόθυμοι και το διαλαλούν κιόλας, θεωρώντας πως κάνουν κάτι επαναστατικό οι ανεκδιήγητοι.

Και τι κάνουν; Ο,τι θα έκανε η κάθε φιλελεύθερη κυβέρνηση. Τι άθλος! Και από πάνω υπερηφανεύονται για τα αυτονόητα που απαιτεί ο καπιταλισμός. Κάτι αριστεροί που μας έτυχαν. Και δεν αισχύνονται. Τάχα μου, εμείς;

Οξειδωμένη ατμόσφαιρα, σάπιο καθεστώς και μερικοί χαίρονται – τι να πεις.

Το Κίνημα Αλλαγής αντικαταστάθηκε επαξίως από τον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς, μόνο ως δεκανίκι του μπορεί αυτή τη στιγμή να υπάρξει, κάτι που ουδόλως ενδιαφέρει τους ψηφοφόρους, που καλά και σώνει θέλουν «αριστερή» κυβέρνηση· καμία σημασία δεν έχει ποιος θα είναι το δεκανίκι, τι χρώμα θα έχει.

Αυτόν τον ρόλο τούς έχει «εμπιστευτεί» ο ψηφοφόρος λαός [γιατί υπάρχει κι άλλος λαός, που απέχει συνειδητά και με πείσμα]: της βακτηρίας.

Η αρχηγία στο κράτος έχει πετάξει για όλους αυτούς, που εξακολουθούν να φωνασκούν παρόλα αυτά και διακηρύσσουν σωτηριολογίες και άλλες πομφόλυγες τέτοιου περιεχομένου.

Ξέρουν ότι το Κίνημα Αλλαγής δεν είναι η επόμενη πολιτική -εξουσιαστική- λύση, ούτε καν εναλλακτική, μεταβατική. Υπάρχει γιατί υπάρχουν μερικοί αμετανόητοι «ιδεολόγοι», που έπλασαν τη ζωή τους με τα συνθήματα και τις αεροκωπηλασίες μερικών αρχηγών του – όλα αυτά τα «καλά» χρόνια όταν όλα δεν τα πλάκωνε η σκλαβιά.

Και βεβαίως και μερικοί χρηματοδότες, που, άγνωστο για ποιον λόγο, ελπίζουν ότι μπορεί αυτό το Κίνημα να ξαναπαίξει σημαντικό ρόλο στα της χώρας πολιτικά ζητήματα.

Οφείλουν λοιπόν οι υπεύθυνοι να είναι φειδωλοί και όσο μπορούν σοβαροί όταν επιτίθενται πολιτικά στους αντιπάλους, δεξιούς και αριστερούς, αν και είναι δύσκολες τέτοιες διακρίσεις πλέον μια και άπαντες έχουν ενδυθεί τον μανδύα του υπάκουου και πέραν τούτου ουδέν. Πάπαλα. Τέλος.

Ο πιο καλός Ελληνας κυβερνήτης είναι ο υπάκουος κυβερνήτης -αυτός και θα λαβαίνει τα συγχαρητήρια, όποιος ξεπουλά αδιάντροπα την εθνική περιουσία -και κοκορεύεται!