«Υπήρξα όλη μου τη ζωή μια ξένη»

Η Ελλάδα του 2004, του μεγάλου παραμυθιού των Ολυμπιακών Αγώνων. Μια ιδιότυπη, καταχρηστική οικογένεια που προσπαθεί να ζήσει το παραμύθι της ανοιχτοσύνης, της φιλοξενίας. Ενας άνδρας που διδάσκει το παραμύθι της παράδοσης κι ένα αγόρι που ξεφεύγει σε παραμύθια εφιαλτικά. Στο κέντρο όλων, μια μητέρα κι ο γιος της. «Ο γιος της Σοφίας», η Σοφία και ο Μίσα, τα δύο πρόσωπα που δίνουν στη νέα ταινία της Ελίνας Ψύκου ταυτότητα και σημασία. Μια σχέση δυαδική κι αληθινή, που προσπαθεί να υπάρξει σε πείσμα της γεμάτης ψέματα πραγματικότητας.

Ο «Γιος της Σοφίας» της Ελίνας Ψύκου έκανε την πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ της Τραϊμπέκα, στη Νέα Υόρκη, όπου και κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας. Στις ελληνικές αίθουσες η ταινία προβάλλεται από χθες, από την One From the Heart, φέρνοντας μαζί της μια οικεία μελαγχολία για το ελληνικό όνειρο και τα σκορπίσματά του.

Η Βάλερι με τους Θανάση Παπαγεωργίου και Βίκτορ Κόμουτ |

Τον Μίσα, το αγόρι που έρχεται από τη Ρωσία να συναντήσει στην Αθήνα τη μαμά του για μια καλύτερη ζωή, υποδύεται ο Βίκτορ Κόμουτ, ενώ ο Θανάσης Παπαγεωργίου κρατά με το κύρος και την υπέροχη φωνή του τον ρόλο του «προστάτη» κυρίου Νίκου. Ανάμεσά τους, η Σοφία, η μετανάστρια που κάνει το παν για να στήσει ένα σπιτικό, φέρει την κομψή κι ευέλικτη μορφή της Βάλερι Τσεπλάνοβα.

Η Ρωσίδα Βάλερι Τσεπλάνοβα, εδώ και χρόνια κάτοικος Γερμανίας, είναι από τις πιο αναγνωρίσιμες πρωταγωνίστριες του γερμανικού θεάτρου, μάλιστα έχει έρθει δύο φορές στην Ελλάδα στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Το 2017 πρωταγωνίστησε στην παράσταση του «Φάουστ» που ανέβηκε στη Volksbühne από τον Φρανκ Καστόρφ, ενώ στο σινεμά άφησε τη σφραγίδα της στο «Ουίσκι με βότκα» του Αντρέας Ντρέζεν.

«Υπήρξα όλη μου τη ζωή μια ξένη», εξηγεί η Βάλερι Τσεπλάνοβα, αντλώντας από τα δικά της βιώματα για να χτίσει τον ρόλο της Σοφίας στην ταινία. «Είναι κάτι που το ξέρω πολύ καλά. Γεννήθηκα στη Ρωσία και ζω εδώ και τριάντα χρόνια στη Γερμανία. Πότε άραγε σταματάς να αισθάνεσαι ξένος; Χρειάζεται πάρα πολύ χρόνο. Καθένας βέβαια αντιδρά διαφορετικά σε αυτό. Εμένα μου χρειάστηκαν τριάντα χρόνια για να αρχίσω να σκέφτομαι διαφορετικά. Ισως τώρα να αισθάνομαι λίγο τη Γερμανία σαν το σπίτι μου».

Μια Ρωσίδα ηθοποιός από τη Γερμανία έζησε ένα καλοκαίρι στην Ελλάδα, για την ταινία, γνωρίζοντας τον τόπο αλλά και τις ιδιαιτερότητες του ελληνικού σινεμά. «Η μεγαλύτερη διαφορά έχει να κάνει με την οπτική επαφή», λέει η Τσεπλάνοβα. «Στην Ελλάδα, στο σετ, υπάρχει μεγάλη οπτική επαφή με όλους τους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί, κάτι που δεν συμβαίνει στη Γερμανία. Αισθάνεσαι περισσότερο εκτεθειμένη».

Την ασφάλεια που χρειάστηκε της την προσέφερε η σκηνοθέτις της: «Με την Ελίνα, ίσως και επειδή είναι γυναίκα, υπήρχε μια μεγάλη συναισθηματική εμπιστοσύνη, αλλά ταυτόχρονα ήταν καθοριστικό ότι είχε προετοιμάσει τα πάντα με εξαιρετική ακρίβεια, κάτι που είναι πολύ σημαντικό για μένα και τον τρόπο με τον οποίο δουλεύω».

Επιπλέον πρόκληση για τον ρόλο της Τσεπλάνοβα στο «Γιος της Σοφίας» ήταν ο… γιος της Σοφίας, ότι δηλαδή έπαιξε απαιτητικές σκηνές μ’ έναν μικρής ηλικίας και άπειρο, όσο και καθηλωτικό, συμπρωταγωνιστή. «Οταν δουλεύεις με έναν μη επαγγελματία», λέει η Τσεπλάνοβα, «ανεξάρτητα από την ηλικία του, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να περάσεις πολύ περισσότερο χρόνο στο σετ μαζί του, να συνδεθείς μαζί του ξανά και ξανά. Ακόμη και έξω από το σετ. Πρέπει να δουλέψεις περισσότερο. Αυτό όμως τελικά είναι και ένα αληθινό δώρο, αποκτάς μια εντελώς διαφορετική σχέση και επαφή και ελπίζω ότι αυτό είναι ορατό και στο αποτέλεσμα που βλέπει ο θεατής στην οθόνη».

Μετανάστρια από τη Ρωσία στη Γερμανία, η Βάλερι Τσεπλάνοβα υποδύθηκε στην Ελλάδα μια επίσης μετανάστρια, που προσπαθεί να βρει μια «οικογένεια» να ανήκει. «Η οικογένεια. Τι είναι η οικογένεια; Αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα ερώτηση και ο “Γιος της Σοφίας” στρέφεται σίγουρα γύρω από αυτό το ερώτημα. Στις μέρες μας η οικογένεια αλλάζει με δραματικούς ρυθμούς ως προσδιορισμός, μπορεί πια να είναι απλώς μια ομάδα ανθρώπων που αντιμετωπίζουν μαζί τον έξω κόσμο. Είναι κάτι απελευθερωτικό νομίζω και αρχίζει να συμβαίνει σε αρκετά μέρη του κόσμου, ελπίζω και στην Ελλάδα».

Προερχόμενη από μια χώρα που έχει ζήσει στο πετσί της και για δεκαετίες τον μύθο (της αυτοκρατορίας, του κομμουνισμού, ακόμα και των δικών της Ολυμπιακών της Μόσχας, του 1980, με τη μασκότ του Μίσα, απ’ όπου δανείζεται το όνομά του ο μικρός ήρωας της ταινίας), η Βάλερι Τσεπλάνοβα μοιάζει να έχει απομυθοποιήσει τη ζωή και να εντοπίζει την προσοχή της στα αληθινά ουσιαστικά: «Ο δικός μου εφιάλτης είναι ίσως η τεχνολογία, όλες αυτές οι τεχνολογικές εξελίξεις που καταστρέφουν τις δυνατότητες του σώματός μας. Υπάρχει μια διαρκής απο-υλοποίηση, ζούμε όλο και περισσότερο ένα μέρος της ζωής μας σε έναν ψεύτικο κόσμο. Η ονειρική χώρα για μένα είναι η ίδια η φύση, μια φύση που αντιστέκεται στην καταστροφή που της επιβάλλουμε».

 «Ο γιος της Σοφίας» προβάλλεται στις αίθουσες από την Πέμπτη 30 Νοεμβρίου, από την One from the Heart.

 

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

Μέλος της
ΕΝΕΔ