Το «είπα-ξείπα» δεν ισχύει

nd_pasok.jpg

EUROKINISSI/Βασίλης Παπαδόπουλος

Τα κόμματα γενικώς, τα κόμματα εξουσίας ειδικότερα, νομίζουν ότι επιτρέπεται να μηδενίζεις το κοντέρ αζημίως. Στην πολιτική δεν είναι δυνατόν να διαγράφεις μονομερώς τις κακές στιγμές της ιστορίας σου έτσι απλά, χωρίς να έχει προηγηθεί ένας εποικοδομητικός διάλογος με στοιχεία ειλικρινούς αυτοκριτικής. Δεν μπορεί να απαιτείς να γίνει σεβαστή η σημερινή επιλογή σου και να εξεγείρεσαι όταν σου θυμίζουν τις προηγούμενες θέσεις σου οι οποίες κινούνταν στον αντίποδα. Δεν ισχύει το «ποιος θυμάται τι λέγαμε τότε;».

Δεν ισχύει επίσης το «περασμένα, ξεχασμένα». Πώς να ξεχάσεις τις επαγγελίες του Ανδρέα Παπανδρέου για σοσιαλιστικό μετασχηματισμό, του Κώστα Σημίτη για ισχυρή Ελλάδα, του Κώστα Καραμανλή για επανίδρυση του κράτους, του Αλέξη Τσίπρα για πιστή εφαρμογή του προγράμματος Θεσσαλονίκης. Ισχύει όμως το «νέα κατάσταση, νέα καθήκοντα». Αυτό μπορείς να το επικαλεστείς και να επιχειρηματολογήσεις, αρκεί να παραδεχτείς ότι για αλλού ξεκίνησες κι αλλού κατέληξες για πολλούς και διάφορους λόγους. Λογικό και αποδεκτό.

Τόσο η Νέα Δημοκρατία όσο και το ΠΑΣΟΚ συμπεριφέρονται σαν να μην έχουν κυβερνήσει ποτέ, σαν να έχει ξεκινήσει η ελληνική ιστορία από τον Γενάρη του 2015. Και τα δύο κόμματα κυριάρχησαν την περίοδο της Μεταπολίτευσης, άφησαν τα ίχνη τους σε πολλά μέτωπα, έχουν μπόλικες κακόφημες πλευρές.

Για παράδειγμα, αναδεικνύουν τα θέματα του νόμου και της τάξης, καταγγέλλουν τον πρωθυπουργό ότι υποθάλπει τη βία και την ανομία, ότι προσφέρει πολιτική κάλυψη στους μπαχαλάκηδες, ότι ούτε θέλει ούτε μπορεί να αντιμετωπίσει τα φαινόμενα του επιθετικού ακτιβισμού και υπόσχονται εκκαθάριση όλων των εστιών παραβατικότητας και αποκατάσταση της νομιμότητας.

Οποιος τους αντιγυρίζει ότι ξεπατικώνουν την ατζέντα της άκρας Δεξιάς για να προκαλέσουν κρίσεις πανικού στην κοινωνία, ότι το πρόβλημα είναι σύνθετο και όταν δοκίμασαν να το λύσουν την εποχή που κυβερνούσαν με τις δυνάμεις καταστολής απέτυχαν παταγωδώς, αντιμετωπίζεται από τα κομματικά στελέχη των δύο χώρων και από τους διαύλους ενημέρωσης που εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία ως ύποπτος για ροπή προς τον εξτρεμισμό. Τα ίδια συμβαίνουν και με το «Μακεδονικό».

Ο Κ. Μητσοτάκης αποκαλεί τον πρωθυπουργό επικίνδυνο, παράγοντες της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναρωτιούνται αν έχει η κυβέρνηση τη νομιμοποίηση να διαπραγματεύεται σοβαρά ζητήματα εξωτερικής πολιτικής (γιατί δεν καταθέτουν πρόταση μομφής για να το διαπιστώσουν;), τα δεξιά μέσα ενημέρωσης μιλούν για απαράδεκτες υποχωρήσεις, για ενδοτική πολιτική ακόμη και για εθνική μειοδοσία, κι όταν ο υπουργός Εξωτερικών απειλεί ότι θα δώσει στη δημοσιότητα έγγραφα από τα οποία θα προκύπτει χωρίς αμφιβολία ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις συζητούσαν τα πάντα με τις κυβερνήσεις της ΠΓΔΜ (ακόμη και πράγματα που τώρα θεωρούν προδοτικά), φωνάζουν ότι είναι απόρρητα και δεν πρέπει να κυκλοφορήσουν γιατί θα βλάψουν τα εθνικά συμφέροντα. Την ίδια στιγμή κατηγορούν την κυβέρνηση για μυστική διπλωματία!

Συμπέρασμα: Και η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ έχουν κυβερνητικό παρελθόν, το οποίο τους ακολουθεί και τους εγκαλεί, εφόσον δεν το έχουν απορρίψει ρητώς, κατηγορηματικώς και δημοσίως. Κυβερνητικό παρελθόν έχει πια και ο ΣΥΡΙΖΑ. Αφήνει κι αυτός το στίγμα του σε όλα τα μέτωπα, παράγει αποτελέσματα που επηρεάζουν την πορεία της χώρας. Φαντάζομαι ότι αν βρεθεί στη θέση που είναι σήμερα η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ δεν θα προσπαθήσει να το... ξεχάσει, αν κρίνει ότι έτσι τον βολεύει.

Ανάγωγα

Αναρωτιέμαι, αυτά τα θηριώδη πλεονάσματα που προβλέπει το πρόγραμμα της κυβέρνησης για τη μεταμνημονιακή περίοδο πώς θα τα πιάσει η καχεκτική (ακόμη) ελληνική οικονομία και κυρίως ποιος θα κληθεί να πληρώσει το κόστος; Αλήθεια, βάζοντας η κυβέρνηση τόσο φιλόδοξους στόχους δεν είναι σαν να παραδέχεται ότι είχαν δίκιο οι δανειστές που μας πίεζαν συνεχώς τοποθετώντας τον πήχη ψηλά, πολύ ψηλά; Λέτε να έχουμε την εμφάνιση του συνδρόμου της Στοκχόλμης. Ξέρετε, αυτή την κατάσταση όπου το θύμα ερωτεύεται τον θύτη του;

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας