Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Να εισβάλουμε στη Βραζιλία για να σώσουμε τον Αμαζόνιο;
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Να εισβάλουμε στη Βραζιλία για να σώσουμε τον Αμαζόνιο;

  • A-
  • A+
Ενα υποθετικό σενάριο, που παρουσίασε ένας καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, αποκαλύπτει τον λανθασμένο τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε την καταστροφή του περιβάλλοντος.

Στις αρχές Αυγούστου ο Στέφεν Βαλτ, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, παρουσίασε ένα ελαφρώς… τραβηγμένο σενάριο στο περιοδικό Foreign Affairs: Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, με τηλεοπτικό του διάγγελμα, δίνει στον πρόεδρο της Βραζιλίας διορία μίας εβδομάδας να σταματήσει την καταστροφή του Αμαζονίου. Σε διαφορετική περίπτωση θα διατάξει το Πεντάγωνο να προχωρήσει σε ναυτικό αποκλεισμό και θα ξεκινήσει βομβαρδισμούς επιλεγμένων στόχων.

Το γεγονός ότι ο πρόεδρος της Βραζιλίας, Ζαΐρ Μπολσονάρο, μοιάζει βγαλμένος από ταινία του Τζέιμς Μποντ, αποτελεί δηλαδή τον αρχετυπικό κακό που όλοι λατρεύουμε να μισούμε, σημαίνει ότι το σενάριο της εισβολής μπορεί να συγκινήσει ακόμη και ορκισμένους εχθρούς των λεγόμενων ανθρωπιστικών επεμβάσεων. Αξίζει λοιπόν να το εξετάσουμε, έστω και σαν ακαδημαϊκή άσκηση επί χάρτου.

Η πολιτική του Μπολσονάρο αποτελεί, πράγματι, τον ορισμό ενός εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας, καθώς οι επιπτώσεις από την καταστροφή του Αμαζονίου απειλούν κάθε άνθρωπο σε αυτό τον πλανήτη. Η απόδειξη της προσωπικής του ευθύνης ήρθε πριν από ημέρες από δορυφορικές παρατηρήσεις της NASA.

Οπως εξηγούσε στο περιοδικό Wired ο Ντάγκλας Μόρτον, επικεφαλής του Εργαστηρίου Βιοσφαιρικών Επιστημών, «(οι πυρκαγιές) σημειώνονται κατά μήκος των διαδρόμων μεταφοράς υλικών του Αμαζονίου» και σε περιοχές όπου επετράπη πρόσφατα «ο εποικισμός και η επέκταση των καλλιεργειών». Δεν ευθύνεται δηλαδή πρωτίστως η ξηρασία, όπως ισχυρίζεται ο Μπολσονάρο. Αν προσθέσουμε σε αυτά τα στοιχεία ότι ο πρόεδρος της Βραζιλίας απέλυσε τον άνθρωπο που είχε την ευθύνη να μελετά την καταστροφή του Αμαζονίου και διέλυσε την περιβαλλοντική νομοθεσία της χώρας του, έχουμε στα χέρια μας ένα πλήρες κατηγορητήριο το οποίο θα μπορούσε να σταθεί σε διεθνές δικαστήριο.

Πρέπει να αφήσουμε όμως το υγιές μίσος μας για τον πρόεδρο της Βραζιλίας να μας οδηγήσει σε επικίνδυνες ατραπούς του Διεθνούς Δικαίου, οι οποίες αμφισβητούν την εθνική κυριαρχία, τον πυλώνα δηλαδή επάνω στον οποίο έχει στηθεί η αρχιτεκτονική του Διεθνούς Δικαίου από την εποχή των Συμφωνιών της Βεστφαλίας;

Θα πρέπει καταρχήν να θυμόμαστε ότι το μέγεθος των πυρκαγιών στον Αμαζόνιο σχετίζεται άμεσα και με την υπερθέρμανση του πλανήτη, όπως μαρτυρούν κι άλλες πυρκαγιές σε διαφορετικά σημεία του κόσμου. Εδώ όμως η ευθύνη βαραίνει περισσότερο τους πέντε βασικούς παραγωγούς αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, δηλαδή την Κίνα, τις ΗΠΑ, την Ινδία, τη Ρωσία και την Ιαπωνία. Αν μάλιστα μετρήσουμε τις ετήσιες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα ανά κάτοικο θα διαπιστώσουμε ότι ακόμη και η Ελλάδα προκαλεί πολύ μεγαλύτερη καταστροφή σε σχέση με τη Βραζιλία (6,5 τόνους/κάτοικο έναντι 2,4 τόνων/κάτοικο).

Οσο φρικιαστικό και αν είναι λοιπόν να συμφωνείς έστω και με μία φράση του Μπολσονάρο, ο πρόεδρος της Βραζιλίας έχει δίκιο όταν λέει ότι η πρόταση του Εμανουέλ Μακρόν να συζητηθεί η κρίση του Αμαζονίου στην επόμενη συνάντηση των G7, χωρίς τη συμμετοχή των χωρών της περιοχής, εκφράζει «αποικιακή λογική».

Πώς θα σταματήσουμε όμως τον Μπολσονάρο από το να καταστρέφει τον πλανήτη μας;

Ισως ένας καλύτερος τρόπος να αντιληφθούμε την ουσία του προβλήματος είναι να το φέρουμε στη γειτονιά μας. Πώς θα αντιδρούσαν οι εργάτες στην Πτολεμαΐδα εάν με εντολή της Ε.Ε. ή της ελληνικής κυβέρνησης έφταναν στην περιοχή τους στρατιώτες ή ομάδες των ΜΑΤ που τους ανάγκαζαν να σταματήσουν τη χρήση λιγνίτη για την παραγωγή ηλεκτρισμού; Από περιβαλλοντικής άποψης αυτή είναι η ενδεδειγμένη λύση.

Οταν όμως έχεις απέναντί σου ανθρώπους που προτιμούν να πεθαίνουν σε νεαρή ηλικία ή να μεγαλώνουν τα παιδιά τους με αναπνευστικές μάσκες προκειμένου να μη χάσουν τη δουλειά τους, τα παραδοσιακά επιχειρήματα δεν έχουν καμία ισχύ. Αυτό που χρειάζεται είναι εναλλακτικές λύσεις για την επιβίωσή τους, το κόστος των οποίων θα επωμιστούν αυτοί που πραγματικά ευθύνονται για την καταστροφή του περιβάλλοντος.

Η λογική όμως που επικράτησε εδώ και δεκαετίες, ακόμη και στο εσωτερικό του ΟΗΕ ή μεγάλων περιβαλλοντικών οργανώσεων, προστάτευε τη δυνατότητα των ισχυρών να συνεχίσουν να μολύνουν. Μία από τις βασικές πρόνοιες, παραδείγματος χάρη, των Συμφωνιών του Κιότο ήταν ότι οι βιομηχανικές χώρες θα μπορούσαν να αγοράζουν «δικαιώματα» εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου από υποανάπτυκτες χώρες οι οποίες δεν είχαν τη βιομηχανία να μολύνουν.

Η λογική αυτή έχει περάσει ακόμη και στην καθημερινότητα αρκετών πολιτών της Δύσης. Στο ίντερνετ μπορείς να βρεις ιστοσελίδες, όπως το carbonfund.com, στις οποίες δίνεις ορισμένα χρήματα (τα οποία μάλιστα εκπίπτουν από την Εφορία) εάν θεωρείς ότι επιβαρύνεις υπέρμετρα το περιβάλλον. Εάν παραδείγματος χάρη κάνεις πολλές υπερατλαντικές πτήσεις ή οδηγείς ένα μεγαθήριο που έχει καμινάδα εργοστασίου αντί για εξάτμιση, μπορείς να ξεπλύνεις τη συνείδησή σου δίνοντας χρήματα που σύμφωνα με τη σελίδα χρησιμοποιούνται για την προστασία του περιβάλλοντος, την οικολογική ευαισθητοποίηση (άλλων) ομάδων του πληθυσμού και (στην καλύτερη περίπτωση) ορισμένες δενδροφυτεύσεις.

Αυτό που κανένας δεν αμφισβητεί, είτε είσαι ένας απλός καταναλωτής ή μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές χώρες του πλανήτη, είναι το «δικαίωμά» σου να ρυπαίνεις. Αρκεί να έχεις τα χρήματα για να κάνεις τους άλλους να το βουλώνουν.

Υπάρχουν λοιπόν πολλά βήματα πριν αποφασίσουμε να βομβαρδίσουμε τη Βραζιλία. Αλλωστε ποιος θα τολμήσει να βομβαρδίσει έναν πρόεδρο, η εκλογή του οποίου προκάλεσε τέτοιο ενθουσιασμό στα στελέχη των μεγαλύτερων πολυεθνικών του πλανήτη.

info-war.gr

INFOWAR
Η εταιρεία που θα αποφασίζει πώς θα βλέπουμε
Η δημιουργία του μεγαλύτερου ολιγοπωλίου στην αγορά γυαλιών οράσεως και ηλίου συμπίπτει με μια «επιδημία μυωπίας» που επεκτείνεται σε ολόκληρο τον κόσμο και κυρίως στις αναπτυσσόμενες οικονομίες της Ασίας. Το...
Η εταιρεία που θα αποφασίζει πώς θα βλέπουμε
INFOWAR
Η ταξική καρδιά ενός air condition
Η ιστορία του κλιματισμού είχε ταξικό πρόσημο από την εποχή της αρχαίας Ρώμης, όταν ο αυτοκράτορας Μάρκος Αυρήλιος Αντωνίνος Αύγουστος έβαζε τους σκλάβους να μεταφέρουν πάγο από τα πλησιέστερα βουνά...
Η ταξική καρδιά ενός air condition
INFOWAR
Βραζιλία: η Volkswagen ερωτεύτηκε έναν φασίστα. Πάλι...
Η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία καλωσόρισε τη νίκη Ζαΐρ Μπολσονάρο, που ζητά επιστροφή στις μέρες της δικτατορίας του 1964-85. Ελάχιστοι θυμούνται ότι η Volkswagen συνεργαζόταν για δεκαετίες με τους...
Βραζιλία: η Volkswagen ερωτεύτηκε έναν φασίστα. Πάλι...
INFOWAR
Πλαστικά καλαμάκια: οικολογία μιας χρήσης
Δεκάδες εταιρείες και κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο σπεύδουν να εκμεταλλευτούν την οργή για τα καλαμάκια, προκειμένου να διαφημίσουν τις περιβαλλοντικές τους «ανησυχίες», ακόμη και αν ανάμεσά τους βρίσκονται...
Πλαστικά καλαμάκια: οικολογία μιας χρήσης
INFOWAR
Δεν υπάρχουν φυσικές καταστροφές. Ποτέ δεν υπήρξαν
Εδώ και μισό αιώνα επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η χρήση του όρου «φυσική καταστροφή» έχει στόχο να αποκρύψει τις ευθύνες του ανθρώπου και το γεγονός ότι κάθε καταστροφή αποτελεί ένα πολιτικό γεγονός. Κανένας...
Δεν υπάρχουν φυσικές καταστροφές. Ποτέ δεν υπήρξαν
INFOWAR
Το 2016 ήταν κακή χρονιά. Και φταις εσύ
Πέθαναν τελικά περισσότεροι διάσημοι το 2016 σε σχέση με προηγούμενες χρονιές; Η απάντηση... εξαρτάται από το ποιους θεωρούμε διάσημους. Όμως, κανένας δεν ασχολείται με τους χιλιάδες «άσημους» που έφυγαν από...
Το 2016 ήταν κακή χρονιά. Και φταις εσύ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας