Η αυτοκτονία ως διέξοδος

Μια μέρα μάς έδωσαν κάτι φορέματα που έμοιαζαν χορού και μας είπαν να πλυθούμε και να τα βάλουμε. Η Τζιλάν αυτοκτόνησε στο μπάνιο. Εκοψε τις φλέβες της και κρεμάστηκε. Ηταν πολύ όμορφη και φοβήθηκε ότι κάποιος άντρας θα την πάρει. Γι’ αυτό σκοτώθηκε». Η μαρτυρία ενός κοριτσιού που κρατήθηκε αιχμάλωτο μαζί με την Τζιλάν κι άλλες 19 γυναίκες (ανάμεσά τους δύο κορίτσια 10 και 12 ετών) στη Μοσούλη από το Ισλαμικό Κράτος συμπυκνώνει όλη τη φρίκη που βιώνουν οι γυναίκες Γεζίντι που ζουν όμηροι των εξτρεμιστών. Το κορίτσι κατάφερε να διαφύγει και η μαρτυρία της αποτελεί μέρος της έκθεσης της Διεθνούς Αμνηστίας με τίτλο «Γλιτώνοντας από την κόλαση: βασανιστήρια και σεξουαλική σκλαβιά σε συνθήκες αιχμαλωσίας από το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ». Σε αυτήν περιγράφεται η βία που υφίστανται οι γυναίκες Γεζίντι, οι οποίες αφού υποχρεώνονται να ασπαστούν το Ισλάμ, πωλούνται σε παζάρια σαν να ήταν ζώα ή χαρίζονται σαν σεξουαλικά λάφυρα πολέμου.

Μάλιστα η τρομοκρατική οργάνωση έφτασε να δημοσιοποιήσει «Οδηγία» που περιλαμβάνει τις ελάχιστες τιμές πώλησης γυναικών και παιδιών που αιχμαλωτίστηκαν κατά την κατάκτηση του βόρειου Ιράκ και βγαίνουν στο σφυρί στα σκλαβοπάζαρά της. Το έγγραφο που δημοσίευσε η El Periódico, αφού σημειώνει ότι έχει υπάρξει πτώση των «συναλλαγών» κάτι που επηρεάζει τα οικονομικά του Χαλιφάτου, ορίζει ως τιμή εκκίνησης τα 75.000 δηνάρια για τις γυναίκες ηλικίας 30-40 ετών, 100.000 για τις 20-30 ετών, 150.000 για κορίτσια 10-20 ετών, 200.000 για βρέφη και παιδιά έως 10 ετών και 50.000 για τις άνω των 40 ετών. Τα 100.000 δηνάρια είναι περίπου 70 ευρώ.

«Οι ζωές εκατοντάδων γυναικών Γεζίντι του Ιράκ έχουν καταστραφεί από τη φρίκη της βίας και της σεξουαλικής σκλαβιάς που γνωρίζουν ως αιχμάλωτες του Ι.Κ.», λέει η Ντονατέλα Ροβέρα, σύμβουλος της Δ.Α., που μίλησε με 40 πρώην αιχμάλωτες των εξτρεμιστών στο βόρειο Ιράκ. Για πολλές από αυτές η αυτοκτονία είναι η μόνη διέξοδος από την κόλαση στην οποία τις έχουν καταδικάσει, όπως διηγείται η 27χρονη Ουάφα, πρώην αιχμάλωτη του Ισλαμικού Κράτους. «Ενα βράδυ αυτός που μας κρατούσε απείλησε εμένα και την αδελφή μου ότι θα μας αναγκάσει να παντρευτούμε. Δεν είχαμε άλλη επιλογή. Δέσαμε μαντίλια ανάμεσα στους λαιμούς μας και αρχίσαμε να απομακρυνόμαστε η μία από την άλλη με όλη μας τη δύναμη μέχρι που λιποθύμησα. Δύο κορίτσια που ήταν αιχμάλωτα μαζί μας μάς εμπόδισαν να συνεχίσουμε».