Μια ανάσα ζωής για τις έγκλειστες

Τι συμβαίνει στα παιδιά όταν γεννιούνται και μεγαλώνουν στη φυλακή; Και πώς τα παιδιά των οποίων οι μητέρες είναι κρατούμενες θα μπορέσουν να κρατήσουν τον δεσμό και την επαφή μαζί τους; Δύσκολες συνθήκες που επιχειρεί να απαλύνει η Κλερ Μιμπόε Ντι-Σάμπα, η οποία το 2006 ίδρυσε την οργάνωση Repcam για να βοηθήσει τα παιδιά των πιο φτωχών κρατούμενων γυναικών και ιδίως τα νεογέννητα που βλέπουν το φως το κόσμου στις φυλακές του Καμερούν. Γόνος μίας από τις πιο γνωστές οικογένειες της χώρας, όταν το 2011 παραιτήθηκε από διευθύντρια του σχολείου του πατέρα της για να αφοσιωθεί απόλυτα στη Repcam, την έκπληξη ακολούθησε η οργή και έκτοτε ούτε οι γονείς ούτε τα αδέλφια της δεν έχουν επικοινωνήσει μαζί της.

Με μια στρατιά εθελοντών που στοιχηματίζουν στην αλληλεγγύη αντί της φιλανθρωπίας, παρεμβαίνει σε ένα κρίσιμο κοινωνικό πρόβλημα. Το 80% των κρατούμενων γυναικών στο Καμερούν είναι φτωχές και μητέρες ενός τουλάχιστον παιδιού. Με τον εγκλεισμό τους τα περισσότερα παιδιά δεν έχουν κάποιον να τα φροντίζει, εγκαταλείπουν το σχολείο, στερούνται ακόμη και φαγητού και πολλά καταλήγουν στον δρόμο. Η οργάνωση συντρέχει 670 παιδιά, τα οποία συνοδεύει στα κρατητήρια για να επισκέπτονται τις μητέρες τους, τους προσφέρει τρόφιμα και κάθε Σεπτέμβριο τους δίνει ένα πακέτο με σχολικά είδη ώστε να τα διευκολύνει να πηγαίνουν στο σχολείο. Παράλληλα εδώ και τρία χρόνια διατηρεί ένα πρόγραμμα υγειονομικής μέριμνας των παιδιών που γεννιούνται μέσα στις φυλακές.

Τώρα ελπίζει πως με τις ειδικές κούτες που τοποθέτησαν σε σουπερμάρκετ θα συγκεντρώσει αρκετά τρόφιμα ώστε να φτιάξει πακέτα που θα μοιράσει η ίδια στις φυλακισμένες, μεταφέροντάς τους τα νέα των μεγαλύτερων παιδιών τους και στήνοντας μικρές χριστουγεννιάτικες γιορτές για όσα μεγαλώνουν στη φυλακή. «Αν δεν το κάνουμε εμείς, δεν θα το κάνει κανείς».